Archives for posts with tag: zomer

Wie breit er nou sokken in de zomer? Nou, ik vanzelf…

image

De linker is me wat te groot, want voor een jongeman, de rechter is ietsje aan de krappe kant, want voor…..?

Let op: Rechts en links is aan de voeten, voor het geval je mijn smaak, danwel mijn richtingsgevoel in twijfel aan het trekken was.

Hoera voor de zomer met handwerkweer!

Léia

Donderdag schreef ik nog in mijn dagboek: “Het is eindelijk zomer. Ik zit te genieten in de schaduw van mijn fantastische eikenboom, op mijn schommelbankje, in het traditionele korte spijkerrokje (dat ik weliswaar nauwelijks meer dicht krijg, maar eerder is het geen zomer).”  Wat was het fijn. Even.

Maar ik ben allergisch voor de warmte. Echt, ik krijg acuut ‘een zwaar hoofd’. Dat is nog net geen hoofdpijn, maar dan moet ik wel heel erg gaan oppassen. Zeker niet in de brandende zon gaan zitten, regelmatig koelen (kop in de koelkast werkt al prima), en rustig aan doen.

En laat dat nou net niet in mijn planning passen… Ik wilde schoonmaken en schuren en dozen versjouwen en het plafond verven en de tuin onderhanden nemen! Paracetamol biedt weinig soelaas, evenmin als ibuprofen. En ik werd vannacht om de haverklap wakker, alleen maar om te constateren dat mijn hoofd nog steeds niet van plan was om mee te gaan werken aan een vrolijke, actieve dag.

meer van lenten

Dit is het terras van Het Meer van Lenten in Terhorne

Bah. Er zit niets anders op. Een terrasje onder een grote parasol, liefst ergens bij het water, waar nog zo’n lekker windje je huid verkoelt, liptonice met een schijfje citroen en een luchtige jurk.
Gelukkig is dit Nederland. Voor je het weet regent het weer pijpestelen en kan ik fijn mijn plafonnetje witten….

Léia

Mij zul je niet vaak horen klagen over het weer. Het meeste weer vind ik namelijk ook wel prima. Een flinke herfststorm: ideaal weer voor een handwerkje, gezellig met warme chocolademelk voor de open haard (die ik niet heb hoor, maar het idee is zo leuk). Datzelfde geldt natuurlijk ook voor sneeuw en ijs! Die knapperige knisperige frisheid van buiten en dan die smoeke warmte binnen, heerlijk!

Het enige weer waar ik niet zo van houd, dat is hitte. Zodra de temperatuur de 30 graden nadert, dan ben ik niet meer zo blij. Een heerlijk voorjaarszonnetje, ja, dan zit ik buiten op mijn schommelbankje. Die warme zonnestralen na een flinke regenbui, ja, ik ben in de tuin te vinden. En in het najaar, met zo’n waterig zonnetje een stevige wandeling maken, ik ben erbij! Maar die ploertige, alles verzengende zomerzon, nee. Dus terwijl iedereen jubelt over het prachtige zomerweer, verstop ik mij ergens in de schaduw onder een hoedje.

En vandaag gebeurde er dus iets raars. Al de hele week riepen ze op radio en tv dat het dit weekend eindelijk weer prachtig zomerweer ging worden. Daar word ik dan dus niet per definitie vrolijk van, maar vooruit, na al die regen is het toch ook wel weer fijn om de zon eens te zien schijnen. En nu ben ik dus teleurgesteld.
Gister was het al niet veel soeps, maar toen kon je nog in je T-shirtje buiten zijn. Maar dat schitterende weer dat voor vandaag beloofd was:

Het waait, het is helemaal niet eens een beetje warm en de lucht is grijs, grijs, grijs. Geen wolkje voor de zon, nee, alleen maar grijs.

Daar ben zelfs ik een beetje teleurgesteld van. Nou, vooruit. Vest aan, theewater opzetten en dan maar weer een opruimklusje oppakken. Of toch een breiwerkje…

Léia

Eén van de dingen waar ik nog steeds het allermeest van kan genieten:

bankje
Mijn schommelbankje.

Het kostte bijna niks, heeft de eerste jaren dik in de lak gestaan (met nog een luifel erboven) en een jaar of twee terug heeft Nico, mijn toenmalige vriendje, alles nog eens goed in de verf gezet en de kettingen vervangen.
De kussens heb ik natuurlijk zelf gemaakt en een luifel is tegenwoordig niet meer nodig, want de boom staat het grootste deel van de dag heerlijk in de schaduw van de eik. Waar ik trouwens ook enorm van geniet, van die eik.

big van jaap (2)

En ik niet alleen, de varkentjes van Jaap genieten er ook enorm van, als ik weer eens eikeltjes voor ze van het belendende garagedak heb geraapt.

Er ligt op de foto een breiwerkje op het schommelbankje (mijn sjaal met mouwen in wording), maar heel vaak ligt er ook een boek op. Of ikzelf.

Of het nou het schommelen is, of gewoon een verstopplekje achter huis, of juist allebei, dit is mijn allerliefste lievelingsplekje. Staat op mijn lievelingsplekjeslijst zelfs nog boven mijn bedje!  Het enige wat er nog ontbreekt aan het ultieme genieten…. zomer!

Léia

Het weer mag dan nog niet helemaal meespelen, maar mijn kleine prunus trekt zich daar niks van aan!

boompje.jpg

Hij bloeit dat het een lieve lust is.

Dat belooft een prachtige zomer te worden…

Léia

Maar ik zie wel een steek vliegen. Steekvliegen zie ik. En ze hebben het druk. Nu nog even met elkaar, maar als ik straks licht ronkend van mijn nachtrust lig te genieten, weet ik zeker dat zij van mij gaan zitten genieten.

Waar komen die nou ineens weer vandaan? Hebben we een reuzemeevallende kortdurige wespenplaag doorstaan, een iets langere en ontzettend heftige fruitvliegjesinvasie overleefd, officieel is nu de zomer voorbij (en daarmee toch ook de dreiging van vliegend ongedierte?) en dan heb ik ineens allemaal grapjasjes van steekvliegen in mijn slaapkamer. Help!

images (2)

Ik ben te moe om er iets aan te gaan doen. Ik lijd morgen wel in stilte. En krabben helpt meestal prima tegen de jeuk…

Léia

Een van de leuke dingen van de zomer, vind ik dat we veel meer in contact komen met de natuur. Nou is er in de winter niet zoveel natuur (kale bomen, winterslapende beren), maar zodra de ramen opengaan en we met ons glaasje wijn en de Linda op de loungebank in de tuin gaan zitten (bij mij is dat meestal een kopje thee en een dik boek op m’n ouwe schommelbankje) begint ook weer het grote genieten van de natuur. De planten gaan zo prachtig bloeien, er zoemt een vriendelijk bijtje, of er fladdert een lief vlindertje, en als je ’s avonds de hond uitlaat loopt daar zomaar een egeltje, fantastisch! En degenen die zich met de natuur bemoeien en de tuin onder handen nemen, zijn ook al blij als ze een paar dikke vette regenwormen ontwaren.

Zoals het met alles gaat, zit er aan dit idyllische plaatje natuurlijk ook een andere kant. Slakken die je planten opvreten of via de klimop door je open raam naar binnen zijn gekropen of nog erger, waar je met je blote voeten in gaat staan. Vlooien die het warme weer gebruiken om in enorme aantallen je huisdier op te vreten (en jou erbij als je pech hebt). Vorige week nog zat er een sprinkhaan tegen het plafond van mijn douche. Nu ben ik niet meer bang voor sprinkhanen (dit in tegenstelling tot de eerste keer dat ik zo’n dier per ongeluk onder de tafel wegplukte en in paniek begon te roepen: “HELP!! Hij sprinkt, hij haant!!”), maar zo’n gifgroen diertje in je douche… Niet dat ik me schaam voor een sprinkhaan, maar als het beest nou eens van mijn naaktheid schrikt en zijn evenwicht verliest (hoe doen ze dat trouwens, zo op de kop aan je plafond hangen…?) en bovenop je blote lijf valt?! YUK!

En dan het meest irritante van alles: fruitvliegjes. Je kunt nog zo je best doen, maar als er even een banaan in de fruitschaal z’n beste tijd ligt te hebben gehad, dan grijpen ze hun kans. Ze schijnen maar 1 dag te leven, maar die ene dag zijn ze dan blijkbaar voor de helft bezig om zich te vermenigvuldigen. Met 12, schat ik zo in.

Omdat ik ook mijn bijdrage probeer te leveren aan het milieu, onder andere door het gft-afval in een compostton te storten, heb ik een bakje op het aanrecht. Een bakje waar ik de schilletjes, de pitjes, de dopjes, de steeltjes en de theezakjes in verzamel, totdat ik het buiten in de ton leeggooi. Fout! Want als je een meloen halveert en even een stukje folie gaat pakken om een helft af te dekken voor later, dan zijn er al zeker 30 van die krengetjes op je meloen geland om mee te genieten, laat staan dat je een bakje met schilletjes en pitjes ongestraft 10 minuten op het aanrecht kunt laten staan!

Toen zag ik gister op facebook een tip van iemand die een papieren trechtertje op een glazen vaasje had gezet en in dat vaasje lagen een stukje banaan en wat perzik geloof ik. En er zaten honderden fruitvliegjes in. Het was een fruitvliegjesval!
Dat deed me denken aan een jaar of wat geleden, toen we in Heerenveen een wespenplaag hadden. Mijn zoon had toen van een lege spafles het bovenste stuk afgesneden en dat op de kop in de onderste helft gezet. In de fles zat een laagje zoete limonade. Ze waren er dol op. De wespen die door de nauwe flessenhals op de limonade af waren gekomen, konden er niet meer uit en verzopen in de limonade. Ik had er een flinke laag in gedaan, want eerlijk waar, als ik ’s avonds de buit ging tellen, dan zaten er met gemak 400 dooie wespen in die fles. De buren zullen wel blij geweest zijn, want natuurlijk haalden wij zo wel alle wespen naar ons toe. “Wespenplaag? Nee hoor, niet in deze buurt. Ja, mevrouw Smit, die schijnt er wel last van te hebben…”

Ik had nog wel een oud appeltje, dus ik heb ook zo’n fruitvliegjesval gebouwd. Dat viel een beetje tegen. Blijkbaar vinden ze appeltjes in een vaasje minder aantrekkelijk dan appeltjes die ik voor eigen consumptie had bedoeld, maar na een uurtje hadden zich toch aardig wat fruitvliegjes in het vaasje verzameld. De meesten waren overigens (dit in tegenstelling tot de wespen) niet bezig om te genieten van het lokaas, want blijkbaar hadden ze al snel door dat hun dagen geteld waren en zochten ze in paniek naar de uitgang. Oeps. Die wespen, die verzopen nogal snel, maar een appeltje garandeert geen wisse dood. Nou ja, die van de boze stiefmoeder van Sneeuwwitje, en zelfs zij heeft het overleefd.

Nu moet ik naar huis. En er staat een vaasje op het aanrecht met honderden paniekerige fruitvliegjes. Die wespen, dat waren krengen, twee ervan hebben me nog gestoken. Maar deze beestjes hebben feitelijk geen vlieg kwaad gedaan en nu heb ik hun enige dag van leven verpest door ze op te sluiten met een oud appeltje. Niet eens met een stukje banaan, of een sappige perzik.

Gelukkig is het in Nederland nooit zo heel lang zomer. Als de vlooien zijn bestreden en de egeltjes zoeken een holletje om de winter door te brengen, dan is het ook weer klaar met de fruitvliegjes. En ik moet de winter in, wetende dat ik een van de mooie dingen van de zomer heb lopen verzieken. Ik zal dan wel wat lekkere dingen ophangen voor de vogeltjes, om het goed te maken…