Archives for posts with tag: wintertijd

Vandaag zou ik even de auto wassen. Ik zeg nog even dé auto, maar vanaf maandag is het officieel Lara’s auto. En ik kan de auto natuurlijk niet viezerig overdragen. Dus: poetsen.

Ik begon in de kofferbak. Eerst maar eens leeghalen die bende. Het leek de tas van Mary Poppins wel!
Nou heb ik onlangs geleerd dat niet iedereen weet wie Mary Poppins is, dus voor die mensen dan maar even: Mary Poppins had een carpetbag (zo’n tas die van een vloerkleed is gemaakt) waar ze de duvel en z’n ouwe moer uittrok: kapstokken, staande schemerlampen, enorme kamerplanten, spiegels, schilderijen, meetlinten en flesjes levertraan (met een lepeltje).

mary-poppins tas

Mijn C1, waarvan ik laatst nog zei dat je er niet een boodschappentas in kwijt kon, bevatte behalve natuurlijk een krik, een sleepkabel, een brandwondensetje, zo’n raamkapotslahamertje, 2 gevarendriehoeken en 2 veiligheidshesjes, 2 spuitflessen ruitontdooier (altijd handig als je die ene niet kan vinden), spul voor de rubbers, 2 ruitenwissertjes en een stuk of 12 ijskrabbers, ook nog 2 kussens, een rood geruit picknickkleed (van de Lays chips), een dubbelgestikte deken en een ijsmuts (je zal maar pech krijgen als het vriest!), heel veel kortingsbonnen van de McDonalds, ook hier een overdosis pennen, genoeg servetjes voor een weeshuis, allerlei stekkertjes om je telefoon (welke dan ook) op te kunnen laden, en minstens 3 plastic tasjes (waarvan eentje rijkelijk gevuld met afval in de container is verdwenen). Ik ben vast nog wel wat vergeten, maar tegen de tijd dat ik de auto leeg had, was het ook al bijna donker. Wintertijd hè?

Ik heb nog even doorgepeesd en het is me gelukt om in ieder geval de binnenkant van de auto schoon te krijgen. En niet zomaar schoon; die auto is nu schoner dan die ooit geweest is, zelfs toen ie uit de showroom kwam was ie zo schoon niet!
Ik ruik dan ook nu van onder tot boven naar groene zeep.

Morgen ga ik voor de buitenkant. Dat wordt ook nog een klusje, want de auto heeft ooit onder een boom gestaan waaruit zwartige plakkerige zooi naar beneden is gevallen. Op de auto natuurlijk. En tot nu toe heb ik niet echt m’n best gedaan om het eraf te krijgen, want eigenlijk was ik bang dat ik dan krassen op de auto zou maken. Maar morgen ga ik het toch proberen. En als ik klaar ben is het hopelijk nog licht, want dan maak ik er een mooie foto van.

Léia

Advertenties

Op woensdag geef ik les in Groningen. Dat is in de spits en met al die wegopbrekingen toch zomaar een uurtje rijden. Nu ik ’s middags weer een volle huiswerkgroep heb, is het best wel lastig om op tijd te vertrekken. Laat staan om eerst nog even een gezonde maaltijd te bereiden en op te peuzelen…

Gelukkig hebben we dan altijd nog de McDonalds. Ik vlieg door de Mcdrive en terwijl ik in de file sta, probeer ik met 1 hand een Chicken Sensation of een Maestro burger te verorberen. Dat gaat niet altijd even gemakkelijk. En hoewel ik stapels servetjes in de auto heb (die ik altijd netjes op mijn schoot uitspreid) en een flesje handenreiniger, lukt het me meestal niet om helemaal zonder kleerscheuren Groningen te bereiken. Tenslotte is het wintertijd en dus al donker en die saus die kwietst overal tussenuit als je niet uitkijkt. En dat kan dus niet in het donker. Ja, ik kijk wel uit, dat ik niet ergens tegenaan rijd. De auto voor mij bijvoorbeeld.

chicken sensation

Meestal weet ik de ergste schade nog wel wat te beperken met wat poetsen, maar het is me al een paar keer overkomen dat ik ’s avonds thuis tot de conclusie kwam dat ik met een enorme vetvlek in mijn shirt had staan uitleggen dat het meervoud van doos, dozen moet zijn. En de vergrotende trap van vies: viezer.

Ik heb me suf zitten piekeren hoe ik dat nu moest gaan aanpakken. Pas eten als ik tegen tienen thuiskom? ’s Morgens vroeg al iets klaarzetten, dat ik toch nog snel even kan oppeuzelen? Zondags soep koken en daar een kommetje van consumeren? Op de een of andere manier geen succesvolle ideeën. En vandaag had ik ineens de oplossing:

Het schort! Volgende week doe ik gewoon een keukenschort voor als ik naar Groningen ga. Dan kan ik knoeien zoveel ik wil. Nou, niet dat ik dat wil, maar soms is het even niet anders:
If live deals you greasy cards, wear an apron!

Léia

Hoera, het is weer wintertijd!

Nee, er ligt nog geen sneeuw, en nee, voor zover ik weet zijn de ijsmeesters nog niet opgeroepen voor de Elfstedentocht, maar de klok is al wel vast een uur teruggezet. Teruggezet ja, naar normale tijd. Want eigenlijk is die hele kreet ‘wintertijd’ dikke onzin. De wereld is weer eventjes normaal. Zomertijd, dat is de afwijking. Dan ben ik wéken van m’n padje.

padje

Ja, ik weet het wel. Er zijn mensen die dat dikke flauwekul vinden. Aanstellerij. Maar gelukkig heeft de wetenschap mij inmiddels al bevestigd dat er inderdaad mensen zijn die dat gedoe met die zomertijd niet zonder allerlei lichamelijke én geestelijke ongeregeldheden kunnen verwerken. En vandaag is de dag der bevrijding.

Kijk, zoveel moeite als ik heb om te wennen aan zomertijd, zo moeiteloos zeil ik de wintertijd weer binnen. Lekker vanochtend gewandeld met de hond. Gepoetst, gepuzzeld, gestreken, oh ja, en het dak op geweest om een zak vol eikeltjes te scoren voor Jaap z’n varkentjes. Ik ben weer in m’n element. Straks een flinke kom noedelsoep en de resultshow van Strictly.

StrictlyComeDancingClass2015

Ik ben helemaal gelukkig. Het is weer wintertijd…

Léia