Archives for posts with tag: Wii fit

Soms loop je te mopperen, want het gaat allemaal wat anders dan je misschien had gedacht, maar als je dan even doordenkt, dan zijn het toch weer van die vermomde zegeningen (blessings in disguise).

Weten jullie nog? Ik begon met challenge 1: elke dag bloggen. Dat gaat fantastisch. Ik zal je eerlijk vertellen dat het niet altijd meevalt hoor. Half 11 thuiskomen na een lange dag werken en dan nog een verhaaltje uit je toetsenbord slaan. Maar het lukt!

Zo niet challenge nr 2. Was het niet een schoon huis? Nou, nu ik mijn praktijk aan huis heb, ja hoor, elke dag aan het poetsen, schoonmaken, stofzuigen, afwassen (nou ja, de vaatwasser aanzetten en later weer uitruimen); mijn huis ziet er (eindelijk) weer netjes uit. Ik hou niet exact bij hoelang ik per dag de wc sta te boenen, of de kleedjes uitklop, maar misschien is het gemiddeld wel dat uurtje dat ik graag zou willen.
Vanuit een volstrekt onverwachte hoek: challenge nummer 2 is ook geslaagd!

Challenge nummer 3 was er ook nog. Fitter worden. Een uurtje dagelijks op de Wii. Door de verbouwing thuis was de Wii even buiten bedrijf, maar met de terugkeer van Lara en het verplichte Mariokarten en niet te vergeten de vriend die de Wii aansloot, ontstaan daar ineens ook mogelijkheden. Maar waarschijnlijk dan wel via een omweg. En de omweg is de Fidnuz. Een weekje gratis naar een sportcentrum. Tja… Twee keer geweest. Ben ik al verkocht? Vind ik het leuk op die apparaten? Hoelang verdraag ik nog die idiote mannen die zich met veel te veel inspanning volledig uit model hebben getraind, zonder ze een rare opmerking naar het hoofd te kogelslingeren (als ik dat hoofd tenminste nog kan vinden tussen die ontplofte schouderpartijen)?

spierbalken

Ik kan niet douchen, sterker nog, ik kan me er niet eens omkleden, want ik heb inmiddels wel begrepen dat vrouwen die net als ik lid zijn van de grote-witte-onderbroekenclub in de sportschool worden weggehoond. Ja, ik vind het prettig om een broek om m’n kont te hebben ja. Onze Lieve Heer heeft mijn achterwerk al in tweeën gedeeld, nog voor ik was geboren. Daar hoef ik nu geen touw meer doorheen te sjorren om de boel te splitsen.
Ik denk dat ik morgen toch maar weer eens met mijn Wii fit ga spelen.

Er was ook nog een challenge nummer 4: gezonder eten. Die heb ik nooit meer durven posten vanwege het niet slagen van de nummers 2 en 3. Ondertussen geniet ik van Hello Fresh en eten we bijna elke dag verse groentjes en hele afwisselende, smakelijke gerechten. Met mijn praktijk aan huis lukt het steeds beter om op normale tijden een gezond hapje klaar te maken.

Is het niet fantastisch? Dan loop ik wat te mopperen over het feit dat er zoveel administratieve rompslomp bij een bedrijf komt kijken en vandaag biedt een van mijn cursisten aan om mij te komen helpen. Ze kan het en vindt het leuk. Overigens werkt zij bij een gigantisch bedrijf en ik vermoed dat de administratie daar wat andere proporties heeft aangenomen dan die van mij. Maar toch, ik ben er blij mee.

En nu: lekker weekend!

Léia

Advertenties

Soms zie ik van die sportschoolreclame en dan raak ik wel eens in de verleiding….

Maar wie hou ik dan toch voor de gek!? Waarschijnlijk gaat het met mij net als bij de meeste mensen: de eerste 3 weken ga je nog redelijk volgens plan naar de sportschool, dan kun je een keertje niet, nog een keertje en voor je het weet, ben je vergeten waar je lidmaatschapskaart ligt.

Volgens mij heeft elke sportschool een bakje met leden en een stuk of 4 van diezelfde bakjes met leden die al maanden niet meer geweest zijn. Niks zeggen en gewoon volgend jaar weer een rekeningetje sturen. Stilzwijgend verlengd. Nou, zeg dat wel. Dat is nog eens stilzwijgend…

Dan ken ik ook nog een eng verhaal dat een collega mij eens vertelde; dat vrouwen die altijd in de sportschool rondhangen, alleen maar op zoek zijn naar een lekkere vent.

brad-pitt

Dat zou in mijn geval alleen maar voor problemen kunnen zorgen. Ik weet namelijk zeker dat de man waar ik mijn laatste levensjaren mee zou willen delen, zich niet in de sportschool bevindt. Dan blijven er dus nog twee mogelijkheden over: óf er blijven allemaal figuren aan mijn kont hangen die denken dat ik daar kom om een man te zoeken, maar dat zijn dan dus niet mijn types, of, en die mogelijkheid is de meest waarschijnlijke: er is helemaal niemand in mij geïnteresseerd, ondanks het feit dat mijn sportschoolactiviteiten mijn lichaam al snel hebben omgetoverd tot dat van een niet meer zo heel jonge godin. En die enorme dreun op mijn ego zal ik dan ongetwijfeld nooit meer te boven komen.

Nee, dan kan ik maar beter thuis een beetje Wii-fitten. Dat hou ik ook nooit erg lang consequent vol, maar dan zonder consequenties. Sportschool… neuh, toch maar niet.

Léia

Had ik al verteld dat ik mij in de stad heb laten verleiden door een aardige jongeman (die ik meteen graag voor mijn bedrijf wilde inhuren als promotor) om Hello Fresh te gaan proberen?

Hellofreshdoos

Ik vind het geweldig!! Elke zondag komt er iemand aan mijn deur met een doos vol verrassingen. Net Sinterklaas! Dat alleen al is zo leuk, net een blije doos. Bestaan die eigenlijk nog? Blije dozen? Of zo’n supermarktdoos waar je voor kunt sparen en als je dan eindelijk je kaart vol hebt, ga je naar huis met een doos vol spulletjes (waar dan wel de helft van in de kelder verdwijnt om een jaar of wat later bij een grote schoonmaak naar de container te worden  verwezen wegens minstens 3 jaar over datum). Of een kerstpakket. Elke week een kerstpakket. Maar dan begint de pret natuurlijk pas.

Je moet gelijk je doos uitpakken, want er zit ook vlees en meestal vis in, of room, kaas, yoghurt, spulletjes die in de koelkast bewaard moeten worden. En als je dan alles hebt opgeborgen (ik heb nu een speciaal mandje voor de uitjes en de kruidjes en de nootjes enzo), dan ga je de recepten bestuderen. Wat heb je precies waar voor nodig? Een beginnersfout (van mij in ieder geval, misschien is niet iedereen zo onnozel) is dat er ook ingrediënten bij zitten die in meerdere gerechten gebruikt worden en als je dat niet door hebt, dan sta je raar te kijken bij gerecht nummer 2…

In verband met de houdbaarheid van met name het vlees, is er een volgordesuggestie. Ik krijg een doos voor 2 personen voor 3 dagen. Dat betekent dat ik 2 dagen achter elkaar hetzelfde kan eten (hoef ik maar 1x te koken), of ik doe de helft in de vriezer, voor later een keertje. In ieder geval heb ik genoeg voor 6 dagen. Zes dagen waarin ik vrolijk naar huis ga om wat lekkers én gezonds voor mezelf klaar te maken. En de zevende dag? Nou, er is altijd nog de McDonalds, een keertje bij iemand anders eten, of mijn nieuwste hobby: soep koken.

farfalle zonder farfalle

En vandaag heb ik dag 3 meegenomen naar mijn zus. Nou is dag 3 meestal de vegetarisch dag, dus we hebben de schotel opgeleukt met een lekker sliptongetje. “Hoe heet dit gerecht?” Ja eh: Romige farfalle met knoflook, cherrytomaten en grana padano. En dan nog dekt het niet de lading. Om te beginnen is er het pastaprobleem. De farfalle had ik vervangen door witte boontjes. Eigenlijk was het: Romige witte bonen met verse knoflook, gele cherrytomaten, venkel en grana padano, met een sliptongetje. Oh ja en als garnering nog wat verse peterselie uit mijn AH kruidentuintje.

Na een week knetterhard trainen op de Wii, zit ik hier nu op het hoekje van de stoel (de hond lag er eerst, dus voor mij is er niet zoveel plek meer over) met de laptop op schoot (waar hij toch ook voor gemaakt is) en eindelijk begrijp ik waarom die toetsen zo ver naar achteren liggen op dit apparaat. De onderste helft wordt namelijk bedekt door mijn zeer goedgevulde buikje. Als daar de spatiebalk had gezeten, dan zou er waarschijnlijk meer wit dan lettertjes in deze blog staan.

Overmorgen komt er weer een nieuwe doos. Ik heb er nu al zin in!

Léia

Ken je dat? Je ziet een reclamefilmpje, of er komt iets voorbij op facebook en dan denk je: zou dat wat voor mij zijn?

Maar je weet het niet. Wie gelooft er tegenwoordig nog een reclamefilmpje en trailertjes, ach, soms is er aan een film niks meer te beleven dan dat je al in de trailer had gezien.

En dan komt er iemand op je pad. Met de Wii fit bijvoorbeeld; ik had er al een paar keer wat over voorbij zien komen en ik had al stiekem even gekeken op het internet wat zoiets kost. Maar is dat dan wat voor mij? En dan ineens is er een collega die ook een Wii fit heeft. En ze vertelt hoe ongelooflijk veel plezier zij en haar man hebben van dat ding. Ze laat een filmpje zien, dat ze gemaakt heeft toen haar man aan het vliegen was. Inderdaad, je kunt ook vliegen, als een ja, soort kip, op de Wii. Hilarisch was het. Dus toen kocht ik hem en ik heb er geen seconde spijt van gehad.

inside out

Zoiets was er ook met ‘inside out’ de nieuwe animatiefilm van Pixar. Ik had al een trailertje langs zien komen. Grappig. Maar om nou alleen naar de bioscoop te gaan… En dan zie ik ineens dat Paul, een uiterst serieuze man die net terug is van Santiago de Compostella waar ie ‘even’ naartoe is gelopen, op facebook zegt dat ‘Inside out’ een must is. Dan denk ik: als iemand die helemaal naar Santiago de Compostella is gelopen, een tekenfilm voor iedereen een must vindt (anders zet je dat tenslotte niet op facebook) dan moet ik erheen. En voor het geval ik het misschien dan toch zou vergeten: zondag toen ik met Christa en Alieke aan de wijn zat, vertelde Alieke dat ze er ook naartoe was geweest en ja hoor: het is een must.

Zo weet je dan dat je moet gaan. Ik was het eigenlijk al van plan (hij draait om19.00 uur hier in de bios, OV (oorspronkelijke versie, denk ik) in 3D, maar…  dan moet ik nog even mailen, of belastingaangifte doen, of nou ja, eten bijvoorbeeld. Dus het is er nog niet van gekomen.

Als ik ben geweest laat ik het hier weten; misschien kan ik dan iemand anders helpen om ook zo’n belangrijke beslissing te nemen…

Léia

Natuurlijk vragen mijn vaste lezers, ahum, zich af hoe het zit met uitdaging nummer 2. Hoezo 2 in 1 klap? Wat is er gebeurd met die klap? Ik geef het toe: mijn schoonmaakchallenge is een regelrechte ramp geworden. Dagenlang heb ik bij m’n zus alleen maar lopen vegen en afwassen en soppen, maar thuis is het eigenlijk gebleven bij die ene dag strijken en stofzuigen en slaapkamers doen. Elke dag een uur huishouden, ik krijg het niet voor elkaar. Misschien moet ik overschakelen op 1 dag in de week reserveren om lekker te gaan poetsen. Maar de vraag is dan: welke dag?

Vanavond heb ik met mijn zus afgesproken dat ik binnenkort weer een dagje kom behangen. Dat zou dan het dagje geweest zijn waarop ik bijvoorbeeld mijn huis zou hebben gedaan. Met mijn websitevertaling schiet het ook al geen donder op. Maar… de tekst van de folder is, dankzij Tara, nu definitief klaar. En Roland Werkman, mijn grafisch ontwerper, heeft een prachtige banner ontworpen voor mijn eerste presentatie van Mrs. Smith, op 6 augustus in Eemshaven.
Nog even een afspraak maken met de kapper en ik ben er helemaal klaar voor. De website alleen nog niet. En… zoals ze in Drenthe zeggen: het komt allemaal wel goed!

Afbeeldingsresultaat voor wii fit plus

Ondertussen ben ik stiekem al aan mijn derde uitdaging begonnen: elke dag minimaal een half uurtje op de Wii.
I totally love de Wii. Volgens mij is er nooit meer zoiets leuks bedacht als de Wii Fit. Ik heb hem al jaren, maar het blijft leuk. Niet dat ik al die jaren achter elkaar heb staan Wii fitten; was het maar zo, dan was de noodzaak nu vast niet zo groot. Nadien heb ik nog verschillende andere fitnessdisks gekocht: een mislukt yoga-programma, Just Dance, Fit Music, My Fitness Coach, maar niets haalt het bij de Wii Fit. De spelletjes blijven leuk en er is zoveel variatie, als je één keer op dat balance board staat, dan is een uurtje zo om.
Ik moest alles eerst weer even opladen en uitproberen en dat heb ik zondag (stiekem) al gedaan. Dus sinds maandag ben ik aan het fitnessen. Kijk, daar trek ik dan rustig een uurtje voor uit. Het blijft toch een kwestie van motivatie.

Is er niet een manier om huishoudelijk werk net zo leuk te maken als Wii fitten? Ik hou me aanbevolen!

Léia