Archives for posts with tag: was opvouwen

Aangezien mijn leven stukken is veraangenaamd sinds ik Hester in mijn leven heb binnengelaten, moge het duidelijk zijn dat huishoudelijk werk niet bepaald mijn favoriete bezigheid is. En ik weet ook wel hoe dat komt:

Van afwassen word ik heel verdrietig. In de goeie ouwe tijd, zonder vaatwasser, hielpen de kinderen mij vaak met de afwas (verplicht!) en dan hadden we de cassetterecorder luid aanstaan met een bandje van de Backstreet Boys. Heel hard meezingen en zo er nog wat gezelligs van maken, dat lukte nog wel. Maar alleen afwassen… Als het echt heel veel was, dan stroomden op het laatst de tranen over m’n wangen.

Van strijken word ik kwaad! Drie broeken bewerken met een stevig stuk ijzer en ik druk dat hete ding met liefde in iemands gezicht. Ik weet niet wat het is, maar als ik aan het strijken ben, komen er bij mij allerlei frustraties naar boven, waar ik dan heel erg kwaad van word… Afgrijselijk. Zie dan maar weer eens van zo’n boze bui af te komen…

Maar… nu ik Hester heb en ik ’s morgens vaak even de was sta op te vouwen terwijl zij mijn huis schoon poetst, heb ik ontdekt dat ik van was opvouwen heel rustig word. Zo’n mooi stapeltje handdoeken, allemaal met de niet-rafelige kant in het zicht, of al die onderbroeken keurig op elkaar gestapeld, netjes in de kast, ik kan er gewoon gelukkig van worden.

Hoera! Was opvouwen. Toch een huishoudelijk klusje waar ik blij van word. Of zou het alleen maar komen omdat ik weet dat ondertussen, terwijl ik de handdoeken aan het opvouwen ben, de vloer beneden weer is gaan blinken…?

Léia

Tsjonge, voor het eerst in weken heb ik vandaag een compleet vrije dag. Helemaal niets op het programma,  geen achterstallige administratie, geen voor te bereiden lessen, geen dringende huishoudelijke klussen; ik hoefde geen wekker te zetten, gewoon even helemaal niks.

Prompt werd ik pas om 10 uur wakker. Wauw, dat had ik zeker even nodig…

Wat nu? De was even opvouwen, die lag ook al een week te wachten op een vriendelijke hand die ze even netjes in de kast wilde leggen. Zo, klaar, lekker lang douchen dan maar en haartjes wassen. Tja, nou, dan maar even met de hond uit. Extra blokje. Oh, even langs de kringloop. Niet om iets te kopen, maar even kijken hoe het met mijn spulletjes gesteld is. Nou die hebben ze óf allemaal al verkocht (ja, waarom ook niet, het was best mooi spul), óf het staat nog niet in de winkel. Ik kon in ieder geval niks terug vinden. Toch een beetje vreemd…

Bij thuiskomst een flinke pot thee gezet en even mail gelezen. Een heel lief bedankje van de vader van Aricia (die zo goed als geslaagd is voor haar zorgopleiding), en verder alleen maar rommelmailtjes. Even kijken hoe het met de financiën gesteld is. Zoals altijd kon het beter, maar ook zeker een stuk slechter. Wat eten dan maar? Lekker een kaaseitje gebakken en opgepeuzeld met een dikke lik abrikozenjam, terwijl ik een spelletje deed op de computer en ondertussen op/met/via Spotify naar de Dubbele Witte van de Beatles luisterde.

dubbele witte.jpg

En nu is het ineens bijna 4 uur!! Hoe kan dat nou? Ik heb niks gedaan en nou is het al zowat weer donker! Wat is daar nou aan?
Zeg nou zelf, als je niks doet, dan zou dat toch vrij eindeloos moeten kunnen duren? En ik was eigenlijk nog van plan geweest om de hele dag te gaan zitten borduren ofzo.
Nog maar even snel dan, want ik wilde ook nog soep koken! En m’n sjaal wassen (op de hand), en m’n broek strijken, en wat lekkers in huis halen voor vanavond, en even stofzuigen, en nog een inschrijfformulier maken voor Hannah!

Oh jee, dat niksdoen, dat is niks voor mij geloof ik. Zonde van de tijd ook.

Léia

 

De griep. Wat vreselijk. Gewoon een hele dag op bed liggen en he-le-maal niks doen. Alleen maar overal ongemak. En veel gehoest en geproest.

Vandaag gaat het alweer wat beter. Ik heb de pyjama alweer uit gehad en ben onder de douche geweest. Daarvoor was het ook wel handig dat ik m’n pyjama had uitgetrokken trouwens. En ik doe ook alweer iets. Ik kijk TV.

tvzien.jpg

Of dat nou wil zeggen dat het goed met me gaat, dat weet ik eigenlijk niet, maar het is wel Lekker Nederlands.

Wie weet pak ik morgen de breipennen wel weer op. Of ik ga de was opvouwen. Of ik doe nog gewoon even niks. En dan maar hopen dat ik zondag weer de ouwe ben… Of maandag, in ieder geval maandag!

Léia