Archives for posts with tag: vroeg opstaan

Ja, ik ben weer eens druk bezig met het stellen van doelen. Dankzij Jelle, die daar een leuk boekje over heeft geschreven, heb ik vandaag weer eens even bedacht waar ik naartoe wil. En hij heeft gelijk: als je weet waar je naartoe wilt, is het veel gemakkelijker om beslissingen te nemen.

Zo heb ik een garage vol meubilair staan. Dat is niet gunstig, want het is nogal vochtig in die garage en als het daar maar lang genoeg opgeslagen blijft, kan ik het straks naar de vuilstort brengen. Pardon: de milieustraat…

Maar ik had nog niet de beslissing kunnen nemen om al die spulletjes weg te doen. Het heeft me 3 jaar gekost (en een aardige bom duiten) om al dat moois te verzamelen. En als ik nou verder zou gaan op een andere locatie, en ik heb net al mijn tafels, stoelen, kasten, bureaus en zitzakken verkocht, dan kan ik weer overnieuw beginnen!

Nou, dat kan wel zo wezen, maar als ik niet binnen 3 maanden die andere locatie heb gevonden, dan kan ik mijn schatten toch niet meer gebruiken en de vraag is maar of ik die andere locatie wel wil… (want ik heb stiekem alweer een nieuw plannetje). Dus: weg met dat spul. Als Lara weer thuis is, ga ik vragen of ze me wil helpen met fotootjes enzo om de hele handel op Marktplaats te zetten en te verkopen. Dat scheelt ook weer 5 tientjes voor de huur van die garagebox.

Heerlijk, zo’n besluit! En dan nog wat. Dat vroeg opstaan… geen succes. Inmiddels is het alweer bijna 1 uur ’s nachts en ik lig nog lang niet.
Ik heb er eens goed over nagedacht en weet je wat het is? Ik kan wel iets verzinnen, maar zolang ik niet écht een reden heb om m’n nest uit te komen, is de reden om erin te blijven (namelijk dat ik nog zo moe ben) veel zwaarder wegend. Heus, ik sta wel op als ik bijvoorbeeld naar de CNCH moet op donderdagochtend; dan sta ik om 6 uur naast mijn bed!
En toen ik nog in Zwolle werkte, zat ik ook om 8 uur al in de auto.
Maar nu heb ik mijn dag simpelweg wat opgeschoven naar de avond. En dat is geen probleem, zolang ik ’s avonds maar minstens evenveel doe als ik ’s morgens gedaan zou hebben als ik vroeger zou zijn opgestaan.

En dus besloot ik vanavond, nadat ik moedeloos door de VARA-gids had zitten bladeren, zoekend naar een leuk programma om te gaan zien, dat ik voorlopig even geen TV ga kijken. Strictly Come Dancing is tot na de zomer weer van de buis en verder is me niks het kijken waard.

tv.jpg

En nog wat. Jelle zegt: focus op 1 doel. Dus afvallen? Geen tijd voor. Gewoon geen rotzooi eten en wat meer tijd nemen om de hond uit te laten, dan moet het voorlopig maar even zijn voor wat betreft mijn gezondheid.

En ik ben gelijk begonnen. Een goed begin is het halve werk. Dat schiet al lekker op.

Léia

Advertenties

Ik heb het hier geloof ik nog nooit hardop durven zeggen, maar ik droom er al jaren van om wat vroeger op te kunnen staan…

Nou werk ik vaak ’s avonds, soms wel tot na tienen, dus daarna nog even zitten, wat drinken, misschien nog even wat bloggen en dan is het ook zomaar laat. Dus, dan mag je ook best wat later opstaan toch? Maar dat is het probleem niet echt. Het probleem is dat ik mijn bed niet uit kom (als dat niet per se hoeft).

’s Avonds bedenk ik dan al die dingen die ik graag lekker vroeg wil doen en oh wat zou het toch fijn zijn als ik een beetje op tijd naast mijn bed zou staan…
en de volgende morgen ben ik dat allemaal vergeten en is er maar één ding wat me heel erg fijn lijkt, en dat is me nog even omdraaien.

Maar vanmorgen ging ik er serieus mee aan slag. Gisteravond lag ik om kwart voor 12 in bed (dat ga ik nu geloof ik niet meer halen). Tijd zat om genoeg uurtjes te maffen en dan om 8 uur op te staan (ik wil ook weer niet overdrijven meteen). Nog even lezen. Oké, ander boek dan? Afijn, anderhalf uur later slaap ik nog niet. Weg die boeken, ogen dicht en focussen op je ademhaling. Ik weet niet precies hoe laat ik uiteindelijk in slaap gevallen ben, maar om half 3 heb ik nog wel even op de wekker gekeken.

Klokslag 3:33 (zulks onthoud je) schrik ik wakker van de hond die de trap afrent. Dat loopje had bij mij een alarm af doen gaan en het getrippel door de gang bevestigde mijn angstige vermoeden: de hond had hoge nood.
Ik was rap mijn bed uit, hond even in de tuin, slokje drinken en even rap mijn bed weer in. Lig ik verdorie weer wakker!

Acht uur ging de wekker af. Ik heb hem een flinke dreun gegeven en ik dacht “Skijt!” Die cursus volg ik namelijk. Maar gelukkig was het om half 9 alweer raak met de hond en toen ben ik er maar uit gebleven.

Volgende punt van orde: het ochtendritueel. Nou heb ik wel een ochtendritueel, maar in het kader van vroeg opstaan had ik er wat aan toegevoegd, zoals een half uurtje op de Wii en ontbijten…
Vanmorgen ging ik kijken hoelang mijn ochtendritueel ging duren, dat is dus inclusief de hond uitlaten, douchen, sinappeltjes persen, de hele rambam. Nou, om half 12 was ik klaar. Ik heb een ochtendritueel van 3 uur! Ja, dan mag je wel om 6 uur opstaan ja!

foto.JPG

Morgen de herkansing. Ik ben nu in ieder geval wel flink moe (en de hond ook gelukkig). Jelle zegt dat het 30 dagen gaat duren voor mijn nieuwe gewoonte is ingesleten. Dat is fijn, want dan ben ik in ieder geval op mijn verjaardag op tijd op…

Léia

Oké, ik zal het nu maar eerlijk toegeven: ik ben weer thuis. De piano staat er nog en de tv ook. Na 3 warme nachten in een vreemd bed en zo lang en vaak de vloer vegen dat de steel dubbel is geknakt (boy heb ik aan mijn schoonmaakquote voldaan!) is het wel weer even tijd voor mijn eigen fijne bedje. Bovendien, na die klap tegen de deur, waarbij mijn bril zich in mijn linkeroog boorde (vatl mee hoor, beetje blauw enzo), kreeg ik vandaag een flinke kastplank op mijn linkervoet. Omdat ik daarna mijn schoen niet meer aankon en dus noodgedwongen op mijn blote voetjes hielp de garage te herinrichten, ging er op mijn rechtervoet even iemand staan. Ja, dan is het ook tijd om even te stoppen.

Vanmiddag dus nog even snel langs de opticien, geweldige service bij Beenen Brillen, om m’n bril weer recht te laten zetten, wat boodschapjes gedaan en lekker voor de tv. Grappig: ik heb de tv helemaal niet gemist toen hij er niet was, maar zodra ik thuis kom en op de bank neerplof, dan gaat ie aan. Beetje Castle kijken en The Mentalist, want verder was er ook weinig op. Beetje facebooken, spelletje doen, kopje thee, ken je dat? Ik ben zowaar alweer wat bijgetrokken.

Morgen ga ik er weer fors tegenaan, want ik heb nog steeds 6 blokjes te vertalen en het studiehuis kan ook wel een flinke beurt gebruiken. Maar goed, we beginnen pas weer over 4 weken, dus ik heb het nog even aan tijd. Heerlijk, ramen lappen, gordijnen wassen, kasten uitruimen, vloeren schrobben, ja hoor, ik heb er al helemaal zin in. Maar eerst m’n eigen huis. Na die geweldige start vorige week, geloof ik er weer helemaal in. Ik moet alleen dat vroeg opstaan nog even onder de knie zien te krijgen.
Gister las ik namelijk dat het niet goed is om een wekker te zetten. Een mens wordt blijkbaar in fasen wakker en de herrie van een wekker verstoort je natuurlijke ritme. Nou snap ik ook hoe dat werkt met die mensen die voordat de wekker afgaat hun bed al uit zijn. Die mensen willen graag normaal wakker worden, dus dan doen ze dat vóór de wekker afgaat, op natuurlijke wijze. Maar hebben ze dat nou geleerd na jaren wakker geworden te zijn van de wekker, of zeggen ze gewoon: over 7 uur en 40 minuten gaat de wekker af, dus over 7 uur en 35 minuten moet je wakker zijn…

Daar moet ik nog maar eens goed over nadenken. Zo dadelijk, als ik in mijn bed lig. Voor ik in slaap val en zonder wekker, want morgen is het zondag. En dan kom ik graag op natuurlijke wijze m’n bed uit.

Léia