Archives for posts with tag: vakantie

Heb ik niet,  nou… wel bijna, want morgen ga ik een week weg. En kijk:

vest

Mijn nieuwe vest. Net op tijd klaar, kan zo in de koffer.

Nu de rest nog…

Léia

Advertenties

Je zou het niet zeggen, maar ik heb (in ieder geval vandaag) een gloeiende hekel aan vakantie! Tenminste, als je had bedacht dat je in die vakantie een heleboel nuttige dingen zou kunnen doen, en als het dan zover is, dan komt er gewoon niks uit je handen!

Ik lees de ene na de andere cursus, blog, checklist, en elk boek dat ik maar kan vinden dat me op weg wil helpen om mijn dagen nuttiger en voller te besteden, zodat ik met een tevreden gevoel naar bed kan gaan.
En wat doe ik? Nou, gister heb ik een behoorlijk stuk gebreid. En vandaag kwam ik erachter dat ik in plaats van het armsgat, de hals had zitten minderen. Alles weer uithalen dus. Bah!

vesje

Mindfulness, dat helpt ook goed tegen depressies en als het zo door gaat, beland ik zeker in een dikke vette depressie ja. Ik heb daar nog een fijn doeboek voor in de kast staan. De opdracht voor week 1: elke dag een uur lang op je rug gaan liggen en niets anders doen dan je lichaam voelen. Een bodyscan. Oké jongens, ik wil best wel wat bewuster hapjes in mijn mond steken, al gun ik het me daarna niet meer aan tijd om mijn dagelijkse sudoku uit de krant te maken. En laat ik de sudoku liggen, dan belt m’n zus. En ondertussen loopt mijn planning in de soep. Maar een uur op m’n bed gaan liggen om door m’n tenen te ademen, een uur!, dat wordt hem echt niet.

mindful

Toen ik het nog druk had (vóór de vakantie) was ik lekker bezig met mijn cursus Portugees, maar sinds de scholen dicht zijn is mijn Portugese boek ook dichtgeslagen! Hoe kan dat nou toch?

Morgen komt mijn dochter en moeten we de auto’s poetsen. Zij de hare, ik de mijne. Dat hebben we afgesproken. Ik wil niet iets moeten in de vakantie, maar werkelijk, ik ben blij dat ik morgen even geen tijd heb om ‘vakantie’ te hebben en weer zo’n nutteloze dag door te brengen… En het is nog slecht weer ook. En er ligt boven genoeg strijken. En ik moet nog teksten schrijven. En ik zou de bijkeuken opruimen. En nog vitrages naaien. En de bedden verschonen. En de hond knippen. Aaaaaargh! Vakantie, bah!

Léia

 

Jeetje, het is al na enen! En dan bedoel ik ’s nachts!

Ik heb  ‘vakantie’ en ongelukkigerwijs is dat voor mij altijd een geschikte gelegenheid om onwel te worden. Even geen agenda’s vol afspraken en leerlingen om de deur en dan zegt mijn lijf: “Weet je wat, als je nou eens even lekker niks gaat doen?” En natuurlijk doe ik dat niet en dan, nou ja, dan houdt mijn lijf er gewoon een poosje mee op. Zoals gister.

Dus heb ik vandaag maar besloten om het dan echt even rustig aan te doen. En dus heb ik een eind met de hond gelopen en lekker vanmiddag in de tuin op mijn schommelbankje zitten breien. En daarna heb ik tientallen eikenboompjes geaborteerd. Huh?

Tot mijn grote spijt heb ik vorig jaar door alle drukte mijn tuin behoorlijk aan haar lot overgelaten. En ik heb een prachtige eik in de tuin staan. Die eik geeft ook elk jaar heel veel eikeltjes, die ik verzamel en aan Jaap geef voor zijn varkentjes. Maar die eik staat naast de muur van het garageblok naast mijn tuin en in plaats van de eikeltjes uit de tuin te rapen, heb ik ze afgelopen herfst van dat dak geraapt. Lekker makkelijk en lekker schoon. En nu staat mijn hele tuin vol met aspirant-eikjes. Ik ben nog niet klaar met het schoonmaken van de tuin, maar de groene container zit al wel helemaal barstensvol.

Toen ging de bel. Een hele aardige jongeman met een hele vlotte babbel stond op de stoep en voor ik er erg in had, kreeg ik van hem de Leeuwarder Courant cadeau. Vreemd genoeg moest ik wel mijn rekeningnummer aan hem doorgeven en mijn handtekening onder een papiertje zetten, dus waar ik nu weer in beland ben… Maar als ie minister-president is, zo hebben we afgesproken, ga ik een keertje met hem naar de bioscoop. Huh? Ja, hij vroeg (natuurlijk naar aanleiding van mijn naam) of ik de nieuwe Starwarsfilm al had gezien.

Terwijl ik mijn krantje zat te lezen, of eigenlijk was ik de puzzeltjes aan het maken, kwam de buurvrouw aan de deur. Ze vroeg of ik al gegeten had, want ze had een pan vol couscous en te weinig mensen om het op te eten. In ruil voor mijn potje kaneel heb ik van haar een gigantisch bord vol couscous met groente en kip gehad. Jammie!

mand.jpg

En toen ben ik aan het haken geslagen. Laatst zag ik bij koffie en wol hoe ze daar een hele leuke mand hadden gemaakt van lintgaren en ik heb toevallig nog een bak vol hooked-garen… Helaas geven ze bij koffie en wol eigenlijk overal de beschrijving van, behalve natuurlijk van deze mand. Nou, ik ben niet voor 1 mandje te vangen hoor!
Ook al is het dan een latertje geworden; ik vind hem reuze geslaagd!

Dit was weer een avontuurlijke dag. Morgen dan maar weer een beetje aan het werk?

Léia

 

Ik had mezelf beloofd dat ik zondag m’n vakantieklus af zou hebben, zodat ik een hele week de tijd zou hebben om plannen te maken, leuke dingen te doen , het Wii balanceboard uit de kast te halen, lange wandelingen met de hond te maken, en wie weet, misschien wel een cake te bakken.

Morgen is het woensdag en werkelijk, ik moet nu toch eens aan die klus beginnen…

fries museum.jpg

Gelukkig heb ik nog een paar leuke dingen op het programma staan; het scapinoballet, de kapper en met Dini naar het Fries Museum.
Nee echt, morgen, aanpakken, vooruit! De vakantie is weer om voor je krokusjes kunt zeggen!

Léia

Misschien is het jullie wel opgevallen, maar de afgelopen dagen heb ik wat meer blogs gepost. Waarom? Nou, een tijdje terug heb ik wat last gehad van een bloggers block. Even geen puf om voor het slapen gaan nog een uurtje te gaan zitten stinnen op een verhaaltje en dan nog eens een uurtje zoeken naar een leuk plaatje. Terwijl ik eigenlijk gewoon graag naar bed wilde.

Maar toen die vermoeidheid uitmondde in een kortstondig ziekbed ging ik eens even kijken hoe groot de blockschade was, want inmiddels heb ik al 237 blogs geschreven en het zou toch wel zonde zijn als ik deze uitdaging, terwijl ik al ver over de helft ben inmiddels!, ook niet zou gaan halen. Oók niet? Ja, ook niet. Want die challenge dat ik elke dag zou gaan sporten is nooit verder gekomen dan dat ik de hond even uitlaat en een schoon huis… daar heb ik een veel betere oplossing voor gevonden. Lang leve de hulp in de huishouding!

Na een zorgvuldige telling bleek dat ik al 6 dagen gemist had! Dan moet je al een hele week twee blogs per dag posten om weer bij te trekken. Vandaar. Nog 3 te gaan.

breisel

Vandaag dus, behalve deze update, een glimp van wat mijn op de handwerkbeurs verkregen min of meer angoragaren (vooral min, er zit namelijk geen draad angora in; het heet alleen maar zo…) heeft opgeleverd als proeflapje. Ik vind het mooi. Dat wordt wel wat. Volgende week vakantie…

Léia

Zo, de klus waar ik elke dag een hoofdstuk voor had ingepland (en in de hele vakantie maar 1 hoofdstuk van had gedaan – maar wel een hele grote…) heb ik vandaag in 1 dag geklaard.

Pfff, wel een enorm contrast met gister. Alleen heb ik vandaag dus wel een beloning verdiend:

ijs.jpg

Rum-rozijnen ijs met HeiBe Oma (beetje dunne advocaat), wat extra boerenjongens erover en natuurlijk een dikke lik slagroom.

Zo, nu nog een welverdiend potje Mariokarten en dan lekker koesen.

Morgen gaan we weer aan de bak!

Léia

 

Ik hoorde het vanavond weer een paar keer op de TV: Het is weer tijd! (Waarvoor is het tijd?)  Het is weer tijd om JA te zeggen!

Oké, het is reclame voor Disneyland Parijs. Ik vind het een stomme reclame. Het is weer tijd om ja te zeggen en blijkbaar heeft dan de hele familie in de gaten dat je naar Parijs gaat. Nou, dat zijn andere families dan die van mij, want al gaf ik mijn kinderen 50 kansen om te raden, als ik met stroop JA op de huupsupengottenbrij zou schrijven, zouden ze never nooit niet vermoeden dat ik kaartjes naar Disneyland had gekocht.

Huupsupengottenbrij is overigens hoe wij karnemelksegortpap thuis noemden. Het blijken de eerste woorden van een liedje:

Hup! sûpen groattenbrij en ik sil dy wol krije!
Hup! sûpen groattenbrij en krije sil ik dij!

Maar even los van de pap: misschien is het wel tijd om JA te zeggen. De zomer is geweest, we zijn weer helemaal uitgerust en bijgetrokken en dan hebben we de keus: ga je weer terug de sleur in van vóór je vakantie, of ga je voor nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden, nieuwe richtingen en nieuwe uitdagingen (en ja, ik bedoel echt uitdagingen en niet problemen!) ?

Als iemand je een vraag stelt of een voorstel doet, ga je dan ook altijd eerst in de achteruit? “Ik moet eigenlijk…” “Ik kan eigenlijk niet…” “Ik was eigenlijk iets anders van plan…” en als je niet direct een reden bij de hand hebt om moeilijk te doen, ga je er dan ook om lopen zoeken? “Wat gaat dat weer niet kosten…” “Maar ik moet de volgende dag weer vroeg op…” “Ik heb nog zoveel te doen…” blablabla.
Wanneer was de laatste keer dat je spontaan “JA, ik doe mee!” riep, toen iemand je vroeg om mee te gaan, iets leuks te doen, een middagje te komen helpen…? Gewoon JA zeggen en daarna eventuele obstakels uit de weg helpen? Misschien moet je een afspraakje verzetten, misschien een lift regelen, misschien een oppas zoeken voor je hond of je kindje, een kadootje scoren of een nieuw outfitje, maar wat het ook is, als je volmondig JA hebt gezegd, dan zul je zien dat het heus allemaal gaat lukken.

Het is weer tijd om JA te zeggen. Het is altijd tijd om JA te zeggen!

Léia