Archives for posts with tag: toetje

Vorige week was het eindelijk weer eens zover: met mijn vriendinnen Christa en Alieke lunchen bij De Buurman. We hebben de buurman zelf ook nog even gesproken, al ging het niet over de vele Pokémon die zich daar nou net op zijn terras leken te verschuilen…

pokemon.jpg

Jawel, Alieke speelt Pokémon Go. Ze wilde het even uitproberen, om te kijken of het misschien ook leuk was voor haar dochters om te spelen, maar die vinden er weinig aan, terwijl moeder zelf deze keer lopend bij het terras aankwam (vanwege de kilometers die ze moest afleggen om een ei uit te kunnen broeden). In de pauze op haar werk loopt ze ook een rondje door de stad, en het is, zo zegt zij, een buitengewoon sociaal spel, want al lopend maakt ze het ene praatje na het andere met andere (overigens veel jongere) Pokémonjagers.

Oké, dat er nu meer mensen buiten op hun telefoon lopen te kijken dan binnen, dat wil ik wel aannemen en dat de buitenlucht gezonder is dan de binnenlucht, dat gaat zeker op, maar of het nou socialer is… Terwijl wij daar op het terras zaten te peuzelen aan onze voortreffelijke lunch, kwamen er inderdaad hordes mensen voorbij, maar die hadden echt alleen maar oog voor het apparaat in hun hand en de omgeving, de mensen daarin en ook de gevaren, daarvan hadden ze geen enkele notie. Ik zag zelfs twee dames op de fiets, met kinderen achter- en voorop, het stuur in de linker- en een telefoon in de rechterhand…
Het had wel iets weg van wat ik ooit bij Ikea heb zitten bekijken. Daar hadden ze een tijdje terug nog een rookhok midden in het restaurant. Een soort aquarium, waar je even een sigaretje op kon steken. Je kon niet zien hoeveel mensen er in stonden te paffen, want er stond zoveel rook; volgens mij was een sigaret opsteken niet eens meer echt nodig. En tot mijn ontsteltenis verdween er een moeder met een kinderwagen (met kind erin) en een peuter (want ja, die kun je toch ook niet alleen in het restaurant laten zitten) in dat stinkende rookhol…

Gelukkig was het weer fantastisch, de wijn verrukkelijk, het eten zalig, en de Canadian Delight (zonder slagroom) stond nog steeds op de toetjeskaart. Misschien was het te lang geleden dat we bij De Buurman geluncht hadden, maar hij smaakte deze keer lekkerder dan ooit tevoren! Overigens stond er op de kaart ook nog iets nieuws:
Red velvet white chocolate fudge cake.

fudge cake.jpg

Ja, dan moet je bijna wel studietechniekjes doceren, om dat te kunnen onthouden. Na de toch beslist wel verplichte Canadian Delight, móesten we deze ontzettend lekker klinkende taart nog even proberen. Met 3 vorkjes dan maar? En het is zeker een aanrader dames! Heren misschien ook wel, als je van chocolade houdt en van zoet…

Ook een ongelooflijk leuk dingseltje: Tiny Tony:

tiny tony.jpg

Een klein chocolaatje van Tony Chocolonely. Bij de thee (of de koffie denk ik ook wel).

Maar wat ik het allerheerlijkst vond? Twee vriendinnen bij wie ik ongegeneerd, helemaal mezelf mag zijn. We hebben plezier, schuwen geen enkel onderwerp, hebben oog en oor voor elkaar en we houden van elkaar. Nog meer zelfs dan van Pokémon. Hoop ik.

Meiden bedankt, Buurman bedankt, tot de volgende keer!

Léia

 

 

Advertenties

Even een hele korte overpeinzing:

Ik snap dat Kerst de tijd is voor familie om bij elkaar op visite te gaan en dat het dan ook gezellig is om met elkaar wat te gaan eten.
Maar is het werkelijk nodig om van dat kerstdiner zo’n gigantische zenuwslopende toestand te maken? Waarom kiezen voor stresskip in plaats van gewoon een lekker stamppotje?

Natuurlijk, als koken je hobby is en je met Kerst je kans grijpt om eens lekker uit te pakken: ga vooral je gang! Maar waarom heb ik steeds meer het gevoel dat het een verplichting is geworden om 7 gangen te serveren met een keur van originele groenten (waarvan niemand weet hoe je ze het beste kunt koken) en vlees (van kangaroes, parelhoen en fazant), die natuurlijk ook heel anders uit de oven of de braadpan komen dan op het plaatje (en verdacht veel naar kip smaken)?

kerstmaal.jpg

En als je dan toch wat bijzonders wilt, dan is dit misschien het moment om gebruik te maken van zo’n kant-en-klaar toetje van de AH of de Jumbo. Voor een keertje zal dat wel niet al teveel buikklachten opleveren…

Léia

 

foto

Dit was de oogst van 2015. Ja, wij zijn een familie die dol is op Sinterklaas. Of eigenlijk is het natuurlijk andersom: Sinterklaas is dol op ons. En dit jaar heeft ie ontiegelijk veel gedichten geschreven (dat zijn die witte briefjes op de pakjes).

We begonnen gezellig met stamppot andijvie (oeh, heerlijk!), met een verrassend toetje en daarna, uur of acht, gingen we los.

tien uur

Tien uur. Het schiet lekker op. Vanavond redden we het vast wel voor vieren.

En dat was zo. Kwart over 4 lag ik al in bed. En vandaag lekker de hele dag gespeeld met mijn nieuwe fluitketel, chocola geknabbeld, kussenslopen uitgewassen, m’n wimpers bemascaraad, geurkaarsjes aangestoken, soep gelepeld, gedoucht natuurlijk, m’n wokpan met deksel afgewassen en rondgelopen in m’n nieuwe sokken. De heiBe oma zit nog in de fles (voor Kerst) en ook het tosti-apparaat wacht nog op een boterham.

Zóveel kadootjes, zó gelachen, zó gezellig! Dank u wel Sinterklaas, tot volgend jaar.

Léia

Vanavond waren we (mijn dochter, mijn zus en ik) even naar Ikea. Een fantastisch oord, zeker ook om Sinterklaaskadootjes te scoren.

Ik meen het serieus, ik ben dol op Ikea. Je kunt die meubelpakketten over het algemeen zelfs in de kleinste autootjes kwijt en elke sufferd met 2 linkerhanden (die dan wel een beetje instructies kan en wil lezen) krijgt de boel in elkaar. Mijn halve inboedel is geloof ik wel afkomstig van de Ikea.

En wat we ook altijd doen als we bij Ikea zijn: even wat eten in het restaurant. En waarom we dat dan doen, dat is me steeds weer een raadsel.
Het menu wijzigt regelmatig en behalve de aloude en alom geroemde Zweedse gehaktballetjes zijn er nu ook Zweedse kipballetjes en vegetarische balletjes. We gingen alle drie voor de kipballetjes…

kipballetjes.jpg

Ik heb Lara achteraf uitgebreid bedankt voor het feit dat zij er 10 bestelde in plaats van de standaard 15 (en dat ik dat dan ook maar had gedaan), want toen de meeste balletjes door onze keelgaten waren gegleden (gegleden ja), vroegen wij ons af waarom ze de kipballetjes hadden geïntroduceerd, aangezien ze exact hetzelfde smaakten als de gehaktballetjes, die eigenlijk ook gewoon naar niks smaken. Ja, naar de pindasaus die er rijkelijk overheen werd gegoten.

Er zat geen groente bij deze schotel. Dat geeft niet, want de groente bij de Ikea-maaltijden is ook altijd een drabbige smakeloze hap. De patatjes, die zijn met flink wat extra zout en mayonaise nog wel weg te krijgen…

Ik hou er niet zo van dat mensen Ikea lopen af te zeiken. De kwaliteit van de meubels is werkelijk prima en ze verkopen maar weinig echt lelijk spul (of het is zo lelijk dat het weer leuk is…). De winkel is inspirerend, fantasievol, gezellig en overzichtelijk ingericht, de website biedt alle informatie die je je maar kunt wensen en de catalogus is een heerlijk bladerboek.
Maar dat restaurant… Zelfs de thee was niet te zuipen, omdat het water veel te lauw was (en dan wil thee domweg niet trekken). En toch trappen we er elke keer weer in.

ikea taart.jpg

Gelukkig is het gebak dan, als toetje, wel weer best lekker!

Léia

Vanmorgen heb ik het allerheerlijkste ijs geproefd bij mijn ontbijt!

Huh? Jazeker, bij de CNCH (de Commerciële NetwerkClub Heerenveen) zit ook Piri Schaaper. Van ijsmakerij Tikje Anders. En aangezien het Piri haar beurt was om het trainingsmomentje te verzorgen, kregen wij een geschiedenislesje over consumptie-ijs. Natuurlijk werd de les verrijkt met overheerlijke voorbeelden. Geen vanille-ijs, of chocolade-ijs of aardbeienijs (hoewel ik daar eigenlijk ook al een fan van ben), want Piri’s ijsmakerij heet natuurlijk niet voor niks ‘Tikje Anders’. Voor de gelegenheid mochten wij proeven van gevulde speculaasijs, pepernotenijs en straciatella-met-wafeltjesijs. Maar het allerlekkerste was het karnemelkijs. Heerlijk zacht en fris. Vurrukkulluk. En ik hou niet eens van karnemelk!
Met een beetje geluk kan iedereen dit overheerlijke ijs binnenkort proeven, want ze had het speciaal gemaakt voor ’t Gerecht waar het binnenkort wellicht als toetje op de kaart komt te staan!

tikje anders

Het is werkelijk ongelooflijk. Dat iemand die zo slecht vroeg op kan staan als ik, elke donderdag braaf om 7 uur ’s ochtends buiten de deur gaat ontbijten. Lekker hoor, dat wel, in Hotel Heidehof no less. En natuurlijk gaat het niet om het eten. En ook niet alleen maar om de gezelligheid. En ook niet omdat Piri ijs meeneemt, of Durkje kaas, of Jaap ham; we hebben zelfs wel eens een champagne-ontbijt gehad. Uiteindelijk gaat het om het netwerken. Of ‘de Handel’ zoals de mannen het graag noemen.

Maar met dat overheerlijke ijs erbij, ach, die handel die komt vanzelf wel…

Léia

PS Ook van dat heerlijke ijs proeven?Piri maakt ook ijstaarten en tulbanden, heerlijk voor na het kerstdiner!!
http://www.ijsmakerijtikjeanders.nl/