Archives for posts with tag: strijken

Tsjonge, voor het eerst in weken heb ik vandaag een compleet vrije dag. Helemaal niets op het programma,  geen achterstallige administratie, geen voor te bereiden lessen, geen dringende huishoudelijke klussen; ik hoefde geen wekker te zetten, gewoon even helemaal niks.

Prompt werd ik pas om 10 uur wakker. Wauw, dat had ik zeker even nodig…

Wat nu? De was even opvouwen, die lag ook al een week te wachten op een vriendelijke hand die ze even netjes in de kast wilde leggen. Zo, klaar, lekker lang douchen dan maar en haartjes wassen. Tja, nou, dan maar even met de hond uit. Extra blokje. Oh, even langs de kringloop. Niet om iets te kopen, maar even kijken hoe het met mijn spulletjes gesteld is. Nou die hebben ze óf allemaal al verkocht (ja, waarom ook niet, het was best mooi spul), óf het staat nog niet in de winkel. Ik kon in ieder geval niks terug vinden. Toch een beetje vreemd…

Bij thuiskomst een flinke pot thee gezet en even mail gelezen. Een heel lief bedankje van de vader van Aricia (die zo goed als geslaagd is voor haar zorgopleiding), en verder alleen maar rommelmailtjes. Even kijken hoe het met de financiën gesteld is. Zoals altijd kon het beter, maar ook zeker een stuk slechter. Wat eten dan maar? Lekker een kaaseitje gebakken en opgepeuzeld met een dikke lik abrikozenjam, terwijl ik een spelletje deed op de computer en ondertussen op/met/via Spotify naar de Dubbele Witte van de Beatles luisterde.

dubbele witte.jpg

En nu is het ineens bijna 4 uur!! Hoe kan dat nou? Ik heb niks gedaan en nou is het al zowat weer donker! Wat is daar nou aan?
Zeg nou zelf, als je niks doet, dan zou dat toch vrij eindeloos moeten kunnen duren? En ik was eigenlijk nog van plan geweest om de hele dag te gaan zitten borduren ofzo.
Nog maar even snel dan, want ik wilde ook nog soep koken! En m’n sjaal wassen (op de hand), en m’n broek strijken, en wat lekkers in huis halen voor vanavond, en even stofzuigen, en nog een inschrijfformulier maken voor Hannah!

Oh jee, dat niksdoen, dat is niks voor mij geloof ik. Zonde van de tijd ook.

Léia

 

Advertenties

Vandaag had ik weer te maken met een jongmens die geen kant op wilde. Ik probeerde hem ervan te overtuigen dat je rot voelen ook een keuze is. Of eigenlijk kun je er altijd voor kiezen om je níet rot te voelen.
Jammer genoeg wilde het er niet in bij deze jongeman dat ie de hele toestand waar hij in terecht was gekomen, op slag zou kunnen veranderen door z’n gedrag te veranderen. Maar hij koos er bewust voor om rond te blijven draaien in die vicieuze cirkel van ellende.

Nee, niemand is altijd vrolijk, niemand is altijd gelukkig. Ook ik niet. Maar als de kinderen bij mij binnenlopen, dan verwachten ze niet dat ik daar met een sipsnor rondloop, of dat ik zo sjacherijnig ben dat ik ze begin af te snauwen als ze even niks doen. Ik verzet dus altijd mijn zinnen, wanneer ik ‘aan het werk’ ga. Ook al voel ik me nog zo belazerd, beroerd, of boos, zodra de kinderen binnenkomen, kies ik ervoor een goed humeur te hebben.

Eerlijk gezegd waarschuw ik ook weleens hoor, want als de ommezwaai erg groot is, dan is die vrolijkheid soms wat kwetsbaar. Ik vertel dan wat me is overkomen en dat ik misschien wel een wat kort lontje heb. Meestal gaat het dan wel goed.

Maar hoe doe je dat dan? Nou, ik heb bijvoorbeeld op Spotify een vrolijk lijstje. Daar heb ik allemaal muziekjes op verzameld waar ik erg blij van word. Ik heb een heel aaibare hond, dat helpt ook. Denken aan dingen waar je gelukkig van wordt, of waar je dankbaar voor bent. Dromen van plekken waar je graag naar toe zou willen, of dingen die je graag zou willen hebben. Of als je emotioneel van slag bent, ga dan iets doen waar je weer rustig van wordt. In mijn geval zijn dat in ieder geval niet: strijken (daar word ik heel boos van) of afwassen (daar word ik heel verdrietig van).

srijken.jpg

Natuurlijk is het terugvinden van je goeie zin voor iedereen anders. Sommigen gaan sporten (ik niet), lezen (dat lukt me niet als m’n hoofd van slag is), gamen (verdrietig), muziek maken (goed plan) of tuinieren (vind ik ook heerlijk, maar het weer werkt altijd zo tegen). Ik hou van borduren of breien, dansen door de kamer (helpt enorm!), met de hond wandelen (niet al te ver), of schrijven.

Sommigen gaan shoppen. Nou, ik niet, daar word ik helemaal niet blij van, behalve…
naar de groothandel. Laat mij maar even lekker los in de Hanos. Ik kan eindeloos genieten van al dat heerlijks op de groente-afdeling. Of bij de chocola. Metershoge stellingen met nootjes of pakjes thee. Stapels bekertjes, rietjes, bakjes, servetjes. Rijen pannen en kookboeken. En honderden, misschien wel duizenden flessen wijn. Die enorme veelheid aan spulletjes geeft me zo’n Ooooooooh-gevoel. Je ogen uitkijken, maar eigenlijk niks hoeven kopen. Ja, een pak thee of cup-a-soupjes. Soms vuilniszakken of een fles Martini, en fruit en wat groente natuurlijk. Maar verder niks. Alleen maar Oooooooh.

xenos.jpg

Iets soortgelijks heb ik bij de Xenos. Zo’n winkel vol met vrolijke, gekleurde prulletjes, ideaal om cadeautjes te kopen. Gewoon gezellige dingetjes, blikjes, serviesdingetjes, glaasjes, bakjes, kaarsjes, kaartjes. In elk hoekje zie je wel wat grappigs, waar je niks mee kunt, dus je hoeft het ook niet te kopen. Daar word ik nou vrolijk van.

Als je ook wel eens zo’n trieste bui hebt waar je in dreigt te blijven hangen, schrijf dan eens op waar je vrolijk van wordt (ook al lijkt het of je op dat moment nergens meer vrolijk van wordt). Je zult zien dat het helpt, als je daarvoor kiest!

Léia

Natuurlijk vragen mijn vaste lezers, ahum, zich af hoe het zit met uitdaging nummer 2. Hoezo 2 in 1 klap? Wat is er gebeurd met die klap? Ik geef het toe: mijn schoonmaakchallenge is een regelrechte ramp geworden. Dagenlang heb ik bij m’n zus alleen maar lopen vegen en afwassen en soppen, maar thuis is het eigenlijk gebleven bij die ene dag strijken en stofzuigen en slaapkamers doen. Elke dag een uur huishouden, ik krijg het niet voor elkaar. Misschien moet ik overschakelen op 1 dag in de week reserveren om lekker te gaan poetsen. Maar de vraag is dan: welke dag?

Vanavond heb ik met mijn zus afgesproken dat ik binnenkort weer een dagje kom behangen. Dat zou dan het dagje geweest zijn waarop ik bijvoorbeeld mijn huis zou hebben gedaan. Met mijn websitevertaling schiet het ook al geen donder op. Maar… de tekst van de folder is, dankzij Tara, nu definitief klaar. En Roland Werkman, mijn grafisch ontwerper, heeft een prachtige banner ontworpen voor mijn eerste presentatie van Mrs. Smith, op 6 augustus in Eemshaven.
Nog even een afspraak maken met de kapper en ik ben er helemaal klaar voor. De website alleen nog niet. En… zoals ze in Drenthe zeggen: het komt allemaal wel goed!

Afbeeldingsresultaat voor wii fit plus

Ondertussen ben ik stiekem al aan mijn derde uitdaging begonnen: elke dag minimaal een half uurtje op de Wii.
I totally love de Wii. Volgens mij is er nooit meer zoiets leuks bedacht als de Wii Fit. Ik heb hem al jaren, maar het blijft leuk. Niet dat ik al die jaren achter elkaar heb staan Wii fitten; was het maar zo, dan was de noodzaak nu vast niet zo groot. Nadien heb ik nog verschillende andere fitnessdisks gekocht: een mislukt yoga-programma, Just Dance, Fit Music, My Fitness Coach, maar niets haalt het bij de Wii Fit. De spelletjes blijven leuk en er is zoveel variatie, als je één keer op dat balance board staat, dan is een uurtje zo om.
Ik moest alles eerst weer even opladen en uitproberen en dat heb ik zondag (stiekem) al gedaan. Dus sinds maandag ben ik aan het fitnessen. Kijk, daar trek ik dan rustig een uurtje voor uit. Het blijft toch een kwestie van motivatie.

Is er niet een manier om huishoudelijk werk net zo leuk te maken als Wii fitten? Ik hou me aanbevolen!

Léia