Archives for posts with tag: Spotify

Tsjonge, voor het eerst in weken heb ik vandaag een compleet vrije dag. Helemaal niets op het programma,  geen achterstallige administratie, geen voor te bereiden lessen, geen dringende huishoudelijke klussen; ik hoefde geen wekker te zetten, gewoon even helemaal niks.

Prompt werd ik pas om 10 uur wakker. Wauw, dat had ik zeker even nodig…

Wat nu? De was even opvouwen, die lag ook al een week te wachten op een vriendelijke hand die ze even netjes in de kast wilde leggen. Zo, klaar, lekker lang douchen dan maar en haartjes wassen. Tja, nou, dan maar even met de hond uit. Extra blokje. Oh, even langs de kringloop. Niet om iets te kopen, maar even kijken hoe het met mijn spulletjes gesteld is. Nou die hebben ze óf allemaal al verkocht (ja, waarom ook niet, het was best mooi spul), óf het staat nog niet in de winkel. Ik kon in ieder geval niks terug vinden. Toch een beetje vreemd…

Bij thuiskomst een flinke pot thee gezet en even mail gelezen. Een heel lief bedankje van de vader van Aricia (die zo goed als geslaagd is voor haar zorgopleiding), en verder alleen maar rommelmailtjes. Even kijken hoe het met de financiën gesteld is. Zoals altijd kon het beter, maar ook zeker een stuk slechter. Wat eten dan maar? Lekker een kaaseitje gebakken en opgepeuzeld met een dikke lik abrikozenjam, terwijl ik een spelletje deed op de computer en ondertussen op/met/via Spotify naar de Dubbele Witte van de Beatles luisterde.

dubbele witte.jpg

En nu is het ineens bijna 4 uur!! Hoe kan dat nou? Ik heb niks gedaan en nou is het al zowat weer donker! Wat is daar nou aan?
Zeg nou zelf, als je niks doet, dan zou dat toch vrij eindeloos moeten kunnen duren? En ik was eigenlijk nog van plan geweest om de hele dag te gaan zitten borduren ofzo.
Nog maar even snel dan, want ik wilde ook nog soep koken! En m’n sjaal wassen (op de hand), en m’n broek strijken, en wat lekkers in huis halen voor vanavond, en even stofzuigen, en nog een inschrijfformulier maken voor Hannah!

Oh jee, dat niksdoen, dat is niks voor mij geloof ik. Zonde van de tijd ook.

Léia

 

Iedereen heeft wel eens een minder plezierig momentje. Daar kun je dan in blijven hangen, of je zoekt een manier om er weer uit te komen.

Ik heb bijvoorbeeld een vrolijk lijstje op Spotify. Vol met liedjes waar ik blij van word. Ook heb ik spulletjes, mooie dingetjes of plaatjes waar ik blij van word. En vrolijke herinneringen die ik ergens in mijn hoofd op een plankje heb liggen, voor precies zo’n momentje.

max verstappen.jpg

En vandaag heb ik nog iets ontdekt waar ik een heel blij gevoel van krijg als ik het hoor: de lach van Max Verstappen. Wat een aardige jongen en wat lacht die ontzettend recht je hart in. Hij maakt reclame voor Ziggo. “O Verstappen, ik snap hem.” En dan die heerlijke lach.

Hier kun je het filmpje vinden  (0:22, de reclame is natuurlijk niet zo interessant).

Dat lachje, dat zou ik graag op m’n telefoon willen. Als je dan ergens bent in een naargeestig gesprek ofzo, dan pak je even je telefoon en Max lacht je zo weer in het goeie gevoel.

Zou ik bij Parship ook kunnen selecteren op een Verstappen-lach?

Léia

Vandaag had ik weer te maken met een jongmens die geen kant op wilde. Ik probeerde hem ervan te overtuigen dat je rot voelen ook een keuze is. Of eigenlijk kun je er altijd voor kiezen om je níet rot te voelen.
Jammer genoeg wilde het er niet in bij deze jongeman dat ie de hele toestand waar hij in terecht was gekomen, op slag zou kunnen veranderen door z’n gedrag te veranderen. Maar hij koos er bewust voor om rond te blijven draaien in die vicieuze cirkel van ellende.

Nee, niemand is altijd vrolijk, niemand is altijd gelukkig. Ook ik niet. Maar als de kinderen bij mij binnenlopen, dan verwachten ze niet dat ik daar met een sipsnor rondloop, of dat ik zo sjacherijnig ben dat ik ze begin af te snauwen als ze even niks doen. Ik verzet dus altijd mijn zinnen, wanneer ik ‘aan het werk’ ga. Ook al voel ik me nog zo belazerd, beroerd, of boos, zodra de kinderen binnenkomen, kies ik ervoor een goed humeur te hebben.

Eerlijk gezegd waarschuw ik ook weleens hoor, want als de ommezwaai erg groot is, dan is die vrolijkheid soms wat kwetsbaar. Ik vertel dan wat me is overkomen en dat ik misschien wel een wat kort lontje heb. Meestal gaat het dan wel goed.

Maar hoe doe je dat dan? Nou, ik heb bijvoorbeeld op Spotify een vrolijk lijstje. Daar heb ik allemaal muziekjes op verzameld waar ik erg blij van word. Ik heb een heel aaibare hond, dat helpt ook. Denken aan dingen waar je gelukkig van wordt, of waar je dankbaar voor bent. Dromen van plekken waar je graag naar toe zou willen, of dingen die je graag zou willen hebben. Of als je emotioneel van slag bent, ga dan iets doen waar je weer rustig van wordt. In mijn geval zijn dat in ieder geval niet: strijken (daar word ik heel boos van) of afwassen (daar word ik heel verdrietig van).

srijken.jpg

Natuurlijk is het terugvinden van je goeie zin voor iedereen anders. Sommigen gaan sporten (ik niet), lezen (dat lukt me niet als m’n hoofd van slag is), gamen (verdrietig), muziek maken (goed plan) of tuinieren (vind ik ook heerlijk, maar het weer werkt altijd zo tegen). Ik hou van borduren of breien, dansen door de kamer (helpt enorm!), met de hond wandelen (niet al te ver), of schrijven.

Sommigen gaan shoppen. Nou, ik niet, daar word ik helemaal niet blij van, behalve…
naar de groothandel. Laat mij maar even lekker los in de Hanos. Ik kan eindeloos genieten van al dat heerlijks op de groente-afdeling. Of bij de chocola. Metershoge stellingen met nootjes of pakjes thee. Stapels bekertjes, rietjes, bakjes, servetjes. Rijen pannen en kookboeken. En honderden, misschien wel duizenden flessen wijn. Die enorme veelheid aan spulletjes geeft me zo’n Ooooooooh-gevoel. Je ogen uitkijken, maar eigenlijk niks hoeven kopen. Ja, een pak thee of cup-a-soupjes. Soms vuilniszakken of een fles Martini, en fruit en wat groente natuurlijk. Maar verder niks. Alleen maar Oooooooh.

xenos.jpg

Iets soortgelijks heb ik bij de Xenos. Zo’n winkel vol met vrolijke, gekleurde prulletjes, ideaal om cadeautjes te kopen. Gewoon gezellige dingetjes, blikjes, serviesdingetjes, glaasjes, bakjes, kaarsjes, kaartjes. In elk hoekje zie je wel wat grappigs, waar je niks mee kunt, dus je hoeft het ook niet te kopen. Daar word ik nou vrolijk van.

Als je ook wel eens zo’n trieste bui hebt waar je in dreigt te blijven hangen, schrijf dan eens op waar je vrolijk van wordt (ook al lijkt het of je op dat moment nergens meer vrolijk van wordt). Je zult zien dat het helpt, als je daarvoor kiest!

Léia

Nou, ik kom maar eens even onder mijn steen vandaan…

Ik dacht dat ik aardig meedeed. Ik heb niet één, zelfs niet twee, nee niet eens drie, maar zelfs VIER facebookpagina’s (niet bij te benen hoor, maar goed, je bent oud en je wilt ook meedoen), ik heb een twitteraccount (doe ik niks mee, maar mijn facebookpagina is er naar gelinkt, dus het lijkt soms wel net of ik wat tweets rondstuur), LinkedIn natuurlijk (ook al weken niet naar gekeken) en sinds vorige week wilde ik ook iets gaan doen met Pinterest (ik heb een bord aangemaakt, maar het is me nog niet gelukt om er wat op te pinnen, geen idee wat ik daar nou weer verkeerd doe).

Ik verstuur veel whatsappjes, doe zo nu en dan een spelletje (op dit moment Trivia Crack), heb een dropbox-account, facetime met mijn dochter en heb al les gegeven via Skype. Oh en dan heb ik Spotify, met mijn favoriete lijstjes.

En wat hoor ik nu ineens op de TV? Ja, vreemd genoeg dan wel op de TV? De radio schijnt met uitsterven te worden bedreigd… De radio!! Hoezo? Zijn er dan mensen die niet naar de radio luisteren? Ben ik dan zo ouderwets? TV is leuk, maar er gaan toch bij mij heel wat meer uren radiostroom door. Sterker nog, ondanks al die honderden zenders is er regelmatig niks op TV. Dat wil zeggen: mijn man is klusser, vakantieliefdes, Adam zoekt Eva, son suipen siekenhuis, grenzeloos verliefd, from Russia with love, TV makelaar, Wie is de chef, over de kook, wie bedenkt die rotzooi allemaal? En dan is er altijd nog de radio. En het kan zo gek niet zijn of er is wel een radiozender die precies die muziek draait waar jij voor in de stemming bent. Nou ja, ik luister eigenlijk altijd naar Qmusic, maar daar gaat het niet om.

radio

Het schijnt dat mensen alleen nog maar luisteren naar muziek die ze zelf uitkiezen, op Spotify bijvoorbeeld. Maar hoe weet je nou wat je leuke muziek vindt als je niet meer naar de radio luistert? Of volg je dan alleen nog de muziekjes die je vrienden luisteren, of die Spotify voor je uitgezocht heeft? Nee bedankt! Ik wil mijn lijstjes zelf samenstellen en dat doe ik met muziekjes die ik op de radio heb gehoord. Zodat ik mijn favoriete vrolijke liedjes kan draaien als ik een beetje sip ben, of mijn relaxte Bublétjes als ik de boekhouding doe.

Geen radio meer, ik moet er niet aan denken. Waar komt mijn muziekje dan vandaan als ik ’s avonds ga snoozen? Wie maakt mij dan ’s morgens wakker? Waar moet ik dan onderweg naar luisteren in de auto? En als ik aan het poetsen ben, waar moet ik dan op meezingen? Het idee alleen al dat er geen radio meer zou zijn, daar word ik helemaal onrustig van!

Nee, het kan gewoon niet waar zijn. Over een jaar of 50, als ik wel ongeveer dood ben, dan is radio nog springlevend. Geloof mij maar. Op de TV weten ze van gekkigheid ook niet meer wat ze ons moeten wijsmaken; allemaal TV-gaga…

Léia