Archives for posts with tag: slaapkamer

Mijn hele huis staat vol dozen. Dozen in de slaapkamer, in de huiskamer, in de logeerkamer, in de bijkeuken, op de zolder (natuurlijk), in de schuur, op de overloop en in mijn werkkamer boven. Overal dozen.

Nou is er een heel groot voordeel: ik hou ongelooflijk van dozen. Maar… niet zó veel.

Het lijkt wel of ik in een permanente staat van verhuizen ben en dat is ook wel een beetje zo. Omdat ik op dit moment een poging doe (met veel hulp van mijn superhandige zus en mijn allerliefste dochter) om de kamer en de keuken op te knappen, zitten heel veel spullen tijdelijk even in een doos. En een heleboel van die dozen zijn trouwens ook leeg, omdat ik binnenkort weer van werkplek ga verkassen en dan heb je veel dozen nodig om de spullen van A naar B te brengen. En misschien dan ook nog weer naar C. Of D. Dat is ook al voorgekomen.

Maar vanmorgen dacht ik: Nu is het genoeg! De deur van mijn slaapkamer kan al maanden niet meer dicht en de gasten schijnen allergisch te zijn voor de dozen naast het bed (daar zit dan ook voornamelijk stof in, stof als in lappen stof).

Ik heb me dus voorgenomen om elke dag een doos leeg te maken. Eigenlijk ben ik vorige week al gestart, toen we voor het schilderen een stuk karton nodig hadden. Ik heb toen de inhoud van een doos op mijn bed gekieperd, maar dat is nou eigenlijk ook weer niet de bedoeling….

En misschien, als ik alle dozen met stof heb leeggeschud, zit er dan wel in de laatste de vitrage die ik zo graag beneden voor de ramen wil gaan hangen….

Léia

Advertenties

Maar ik zie wel een steek vliegen. Steekvliegen zie ik. En ze hebben het druk. Nu nog even met elkaar, maar als ik straks licht ronkend van mijn nachtrust lig te genieten, weet ik zeker dat zij van mij gaan zitten genieten.

Waar komen die nou ineens weer vandaan? Hebben we een reuzemeevallende kortdurige wespenplaag doorstaan, een iets langere en ontzettend heftige fruitvliegjesinvasie overleefd, officieel is nu de zomer voorbij (en daarmee toch ook de dreiging van vliegend ongedierte?) en dan heb ik ineens allemaal grapjasjes van steekvliegen in mijn slaapkamer. Help!

images (2)

Ik ben te moe om er iets aan te gaan doen. Ik lijd morgen wel in stilte. En krabben helpt meestal prima tegen de jeuk…

Léia

Weer een latertje. Vandaag was ik bij m’n zus en die ziet er helemaal geen probleem in om ’s avonds om 10 uur nog even met mij een wandje in de slaapkamer te gaan behangen. Vooruit dan maar weer met die geit. Het papier is tenslotte geduldig en het behang was van vinyl… Haar bed staat weer te plak (zoals wij dat in Friesland zeggen), maar deze keer in een volkomen behongen kamer.

Toch is het raar. Hoewel ik heel wel in staat ben om fatsoendelijk Nederlands te spreken, zodra ik met mijn zuster in gesprek ben (of aan het behangen) gaan we onmiddellijk over in het Leeuwarders, als rechtgeaarde Stadsfriezinnen. Geen nieuw verschijnsel, want vroeger thuis werden wij weliswaar in keurig ABN opgevoed, maar zodra één van mijn ooms de deur opende, ging mijn moeder ook automatisch over in het Leeuwarders en viel ze knetterhard door haar keurige mandje.

En nu zit ze in Drenthe, mijn zus. En dan zitten we in de tuin te praten over wie ze door het huis hoort ‘skaaien’. Dat is vast geen woord dat ze hier kennen in Drenthe. Net zo min als: Waarom hevve jou je skunen uutdeen? En zeker niet: Ik bin uut’e liken. Zoals ik nu…

Morgenavond rij ik weer naar huis. En ik wil het wel eerlijk bekennen: zodra ik onderweg dat bord passeer met dat rode pompeblêd erop, dan glimlach ik even. Drenthe is wel mooi hoor, en lekker rustig, en met veel bomen, maar voor mij is Friesland toch echt ‘mien thuus’.

En als ik dan weer thuis ben, dan moet ik als een haas met m’n website aan de gang. In het Engels dus…

Leia
(en gelukkig weten de Engelsen direct hoe je mijn naam moet uitspreken…)