Archives for posts with tag: schoon

Ik heb een hulp in de huishouding, een poetsvrouw, een werkster, een interieurverzorgster, een schoonmaakster; het maakt haar niet uit hoe ik haar noem, dus hier noem ik haar Hester.

Hester is een hele flinke vrouw. Toen ze hier kwam wonen had ze geen werk en dus ging ze schoonmaken. Want, zegt Hester, in de schoonmaak is er altijd wel werk. Ze heeft scholen schoongemaakt en fabrieken en nu heeft ze ‘huisjes’.

Ik ben superblij met Hester, nu mijn huis ook een van haar huisjes is. Overduidelijk houdt ze van schoonmaken en ze maakt mijn huis dan ook schoon alsof het haar eigen is.
Nou is het zo, dat alleen al het feit dat je een huishoudelijke hulp hebt, er al voor zorgt dat je veel netter bent, want die dames houden niet van rommel en viezigheid. Ik zorg er dus voor dat ik op zondag het hele huis Hesterproof maak. Rommel van de vloer (zodat ze overal bij kan met de stofzuiger), vaatwasser uitruimen en alle vieze vaat erin wegstoppen, prullenbakjes legen, was in de machine…

Maar Hester is niet snel tevreden. Ze was nog maar net begonnen of ze kondigde al aan: volgende week gaan we de vitrage wassen! En dat was ook echt allang nodig, want er zaten merkwaardige vlekken in, volgens mij veroorzaakt door een tomatenplant. Ik werd opgedragen een eng geel spulletje te kopen (op de toonbank bij de Wibra), want daarmee gingen we de vlekken behandelen (en ja, de vlekken zijn er allemaal uit!) en Hester nam speciale waszakken mee, zodat we niet alle haken uit de vitrage hoefden te verwijderen.

Na de vitrage was mijn ‘kantoor’ aan de beurt. Volgende week ga ik de vensterbank en het bureau schoonmaken, sprak Hester streng en ik wist wat ik te doen had, want de vensterbank en het bureau lagen stampvol met doosjes, bakjes, potjes, apparaatjes, beestjes, lijstjes en wat niet al.
Opruimen die hap!

Ik ben zó blij met mijn schone huis! Het is niet dat ik het zelf niet kan, ik kan van alles wel, maar juist omdat ik zoveel kan en doe, kom ik aan schoonmaken gewoon niet toe… Ik vind het ook helemaal niet fijn om te doen. Maar ik ben wel ontiegelijk dankbaar dat Hester het nu voor me doet.

Vanavond was ik aan het koken en ik knoeide wat op mijn schone vloer. Zachtjes fluisterde ik: sorry Hester, en haastte me om het veger-en-blik uit de kast te halen…

Léia

Advertenties

Vandaag zou ik even de auto wassen. Ik zeg nog even dé auto, maar vanaf maandag is het officieel Lara’s auto. En ik kan de auto natuurlijk niet viezerig overdragen. Dus: poetsen.

Ik begon in de kofferbak. Eerst maar eens leeghalen die bende. Het leek de tas van Mary Poppins wel!
Nou heb ik onlangs geleerd dat niet iedereen weet wie Mary Poppins is, dus voor die mensen dan maar even: Mary Poppins had een carpetbag (zo’n tas die van een vloerkleed is gemaakt) waar ze de duvel en z’n ouwe moer uittrok: kapstokken, staande schemerlampen, enorme kamerplanten, spiegels, schilderijen, meetlinten en flesjes levertraan (met een lepeltje).

mary-poppins tas

Mijn C1, waarvan ik laatst nog zei dat je er niet een boodschappentas in kwijt kon, bevatte behalve natuurlijk een krik, een sleepkabel, een brandwondensetje, zo’n raamkapotslahamertje, 2 gevarendriehoeken en 2 veiligheidshesjes, 2 spuitflessen ruitontdooier (altijd handig als je die ene niet kan vinden), spul voor de rubbers, 2 ruitenwissertjes en een stuk of 12 ijskrabbers, ook nog 2 kussens, een rood geruit picknickkleed (van de Lays chips), een dubbelgestikte deken en een ijsmuts (je zal maar pech krijgen als het vriest!), heel veel kortingsbonnen van de McDonalds, ook hier een overdosis pennen, genoeg servetjes voor een weeshuis, allerlei stekkertjes om je telefoon (welke dan ook) op te kunnen laden, en minstens 3 plastic tasjes (waarvan eentje rijkelijk gevuld met afval in de container is verdwenen). Ik ben vast nog wel wat vergeten, maar tegen de tijd dat ik de auto leeg had, was het ook al bijna donker. Wintertijd hè?

Ik heb nog even doorgepeesd en het is me gelukt om in ieder geval de binnenkant van de auto schoon te krijgen. En niet zomaar schoon; die auto is nu schoner dan die ooit geweest is, zelfs toen ie uit de showroom kwam was ie zo schoon niet!
Ik ruik dan ook nu van onder tot boven naar groene zeep.

Morgen ga ik voor de buitenkant. Dat wordt ook nog een klusje, want de auto heeft ooit onder een boom gestaan waaruit zwartige plakkerige zooi naar beneden is gevallen. Op de auto natuurlijk. En tot nu toe heb ik niet echt m’n best gedaan om het eraf te krijgen, want eigenlijk was ik bang dat ik dan krassen op de auto zou maken. Maar morgen ga ik het toch proberen. En als ik klaar ben is het hopelijk nog licht, want dan maak ik er een mooie foto van.

Léia