Archives for posts with tag: rekenen

Nou, de afgelopen week zijn zowel mijn geduld als mijn flexibiliteit wel gigantisch op de proef gesteld!

Geduld? 5 leerlingen kwamen niet opdagen en die heb ik een berichtje gestuurd met de vraag waar ze bleven! Eentje had zich verslapen, eentje was het vergeten, eentje had in haar agenda gezet dat ze niet ging komen (jammer dat ze dat niet ook even in mijn agenda had gezet) en twee kwamen gewoon veel te laat.

Flexibiliteit? Twee leerlingen kwamen op een door henzelf gekozen ogenblik (toevallig dat ik toen net even vrij was) en 6 zeiden gewoon de les af omdat het ze even niet uitkwam…

agenda

M’n agenda is een zootje en administratief is het bijna niet meer bij te houden!

Gelukkig kwam Aricia vanmiddag langs voor wat coaching. Ze zei dat ik me minder lief moest opstellen, afspraak is afspraak en kom je niet, mooi, hier is de factuur! Te laat? Jammer, dat gaat van je lestijd af en schiet je niet op? Pech, je uur is om. Daag!

Oi, het is dat Aricia net geslaagd is voor haar examen Technisch rekenen in de Zorg (met een dikke 10, ik weet het zeker!), maar anders zou ik haar beslist aanraden een andere richting te kiezen. Provocatief coachen bijvoorbeeld. Daar zou ze vast goed in zijn.

Natuurlijk heeft ze gelijk. Vanaf volgende week ga ik de regels weer wat aanscherpen. Zo kan het echt niet langer! Ik word er trouwens ook wat sjacherijnig van en daar is niemand bij gebaat. Het zal ‘de week voor Pasen’ zijn geweest, of ‘de week voor de zomertijd’, maar zodra die zomertijd begint, dan gaan we ons daar ook strak aan houden!

En zo is dat!

Léia

Rekenen is leuk. Dat vond Andrea vorig jaar nog helemaal niet, dus toen hebben we ook niet gerekend. Toen hebben we gefiebeld. Als je zo’n hekel aan rekenen hebt dat je er bijna misselijk van wordt als je het woord alleen al hoort, dan geef je het gewoon een andere naam: fiebelen.

Maar ondertussen, na al dat gefiebel, gaat het rekenen best goed. De tafels zitten er nog aardig in en ze kan best goed speedrekenen. Zolang ze maar niet vergeet even na te denken bij het speedrekenen….

En maandag hadden we wiskunde. Meetkunde om precies te zijn. Het onderwerp was symmetrie:

knipsel

Dit is mijn werkstukje. Die van Andrea (ze had twee hele mooie symmetrisch figuren geknipt!) heeft ze mee naar huis genomen. En wat ik dan zo ontzettend leuk vind: van de stukjes die ze uit het blaadje had geknipt, heeft ze weer hele schattige, symmetrische poppetjes gemaakt!

Rekenen, vet leuk man!

Léia

Ik mag een allerliefst meisje helpen met rekenen. Ze heet Andrea. Andrea is geboren in Columbia. Oh nee, grapje, ColOmbia. Nu woont ze in Heerenveen bij haar hele lieve (pleeg)ouders. Ik denk dat ze daarom zo schattig is.

Andrea

Andrea was vandaag naar de kapper geweest. Ik zei per ongeluk dat het schattig was, maar dat was stom, want haar haar was juist heel stoer. Van boven lang en onder opgeschoren. En er zat een lichter kleurtje bovenin. Echt stoer!

Weet je waarom Andrea nog niet zo goed rekent? Het duurt gewoon te lang. Er zijn zoveel leukere dingen om te doen. Hockey bijvoorbeeld. Of tennis. Dan kun je lekker hardlopen. Kleren kopen is ook leuk. Andrea heeft hele mooie kleren. Soms wou ik ook nog wel 10 jaar zijn en dan ook zulke kleren kopen. Nu zijn ze te klein voor mij en pas ik er niet meer in.

Maar als ik weer naar de kapper ga, dan vraag ik of hij mijn haar ook zo stoer wil knippen. Met een kleurtje bovenin.

Andrea moet wel goed leren rekenen. Want ze vindt dingen kopen leuk. Vandaag deden we sommen met doosjes. Vierkante doosjes en langwerpige doosjes, kleine doosjes en grote dozen en ook beschuitbussen. Het tweede doosje kostte maar de helft. Andrea vindt zulke sommetjes wel aardig, want het is leuk om doosjes te kopen. Doosjes met sterretjes en streepjes.
Sommetjes in de snackbar zijn ook wel grappig. Wat kosten 1 grote patat, 1 frikandel speciaal en een broodje hamburger?
Soms moet je dan even goed nadenken voor je het antwoord geeft.

En als je dan de tafels moet opzeggen, dan moet dat juist weer vlug!
Rekenen is echt een beetje stom. Maar wel heel handig als je het goed kunt. Als je doosjes wilt kopen met sterretjes of een broodje hamburger speciaal.

Zou Andrea al deze woorden gelezen hebben? Het zijn er meer dan 300! Of is ze misschien alweer aan het spelen?

Tot volgende week Andrea…

Juf Léia

Vanmorgen had ik een intakegesprek met een meisje dat graag bijles wilde om te leren rekenen. Zij is zeker niet de enige; alleen al vorig jaar heb ik zeker 5 meisjes leren rekenen. Wat deze meisjes overeen hebben is dat ze denken dat ze niet kunnen rekenen. En ik vertel ze dan, dat als iemand ze een bolletje wol geeft en twee breinaalden, met het verzoek of ze daar even een trui van willen breien, dan wordt het ook niks. Voor jongens gooi ik het meestal op een fiets. Je kunt pas breien (of fietsen) als iemand je heeft verteld hoe dat moet en nadat je een poosje flink geoefend hebt.

Deze meisjes hebben ooit wel willen leren rekenen, maar blijkbaar heeft nooit iemand het nodig gevonden om de moeite te nemen en ze uit te leggen hoe je dat doet! En dat blijkt ineens niet iets uit het verleden te zijn, toen meisjes alleen maar moeders werden, of ziekenverzorgsters, of iets anders ‘suffigs’ waarbij je niet hoefde te leren rekenen, nee….

vanmorgen kwam er een meisje voor bijles, die een derdejaars MBO-opleiding Onderwijsassistente doet op het Friesland College. Ze heeft de rekentoets gedaan en scoort op 3 van de 4 onderdelen nog lager dan 1F. Dat is het laagste niveau (einde basisschool) en voor haar opleiding is 3F waarschijnlijk noodzakelijk. Ik zou het als ouder in ieder geval wel fijn vinden als de onderwijsassistente een beetje goed kan rekenen.

Op maandagmorgen heeft ze twee uur rekenles. Maar daar heeft ze niks aan, zegt ze, want iedereen mag dan lekker doen waar ie zin in heeft en er is een docent aanwezig die eventuele vragen kan beantwoorden. Maar ja, hij kan er maar eentje tegelijk helpen en als er 20 mensen zitten met een vraag, dan is de kans dat je aan de beurt komt niet zo heel groot. En zeker niet voor mijn studente, want tegen haar heeft de docent gezegd, en schrik niet:

JOU HELP IK NIET MEER, WANT JIJ ZIT AAN JE PLAFOND. JOU KAN IK NIKS MEER LEREN. !!!

Even afgezien van het feit dat het waarschijnlijk een stuk efficiënter werkt wanneer deze docent elke les een half uurtje neemt om de stof klassikaal uit te leggen en dan de groep zelfstandig te laten werken, heb ik zeker 10 minuten met m’n bek open gezeten, volkomen verbijsterd dat een docent  (die ook nog eens haar mentor is…) zulke dingen durft te zeggen tegen de studenten. Overigens zegt dit meer over de docent dan over de student, want werkelijk, 1F dat is basisschoolniveau. Iedereen met een normaal werkend verstandelijk vermogen is in staat om op 2F-niveau te leren rekenen. Ja, daar moet je misschien even de tijd voor nemen, ja, misschien moet je even uit zien te vogelen waar het precies mis gaat, ja, misschien moet je even zoeken naar de studiemethode die het beste bij je student past en misschien ook naar de beste manier om het uit te leggen, maar een beetje docent neemt die moeite omdat hij zijn werk met liefde doet en omdat het zijn werk is om studenten verder te helpen.

Een docent die zijn studenten zonder enige scrupule de grond intrapt door te zeggen dat hij er geen energie in gaat stoppen omdat ze toch te stom zijn om nog wat te leren, die mogen ze wat mij betreft op staande voet ontslaan.
Maar dat zal wel niet, want er zijn toch al te weinig docenten en zeker op het MBO, waar allerlei willekeurige docenten worden ingezet om rekenles en ook Nederlands te geven. Het zou best kunnen dat ze zelf dus ook niet zo gemotiveerd zijn, maar om dat dan even op de studenten af te reageren…

Ik ben wel vaker geschrokken van verhalen die ik hoor over docenten en manieren van lesgeven, maar deze is de winnaar. Meteen al op de eerste dag van het nieuwe schooljaar. Wat een Klojo!

Natuurlijk is er ook een positief randje. Dit meisje gaat haar leraar eens even laten zien dat het feit dat zij (nog) niet kon rekenen niet aan haar lag… Daar ga ik hoogstpersoonlijk voor zorgen!

Léia