Archives for posts with tag: Pinterest

In het kader van 24 uur geen social media, heb ik gisteravond lekker even met Lara zitten mariokarten in plaats van een verhaaltje bloggen. En toen lagen we dus ineens al om 11 uur in bed. Nou kwam dat ook omdat ik de hele dag al een barstende koppijn en een ongelooflijk stijve (lees pijnlijke) nek had (waaruit dan weer die hoofdpijn naar boven trok), dus ik was blij dat ik mijzelf weer onder de wol kon stoppen.

Nou vind ik dat hele social mediavrije verhaal wel lastig hoor. E-mail, telefoon en dus sms vallen niet onder social media. Nee, ik kan ook niet zomaar een etmaal zonder telefoon of e-mail. Niet omdat ik dat niet zou willen, maar hoe weet ik dan dat Femke ziek is en niet kan komen, of dat de bijlessen van Nina nog een vervolg krijgen? Hoe verstuur ik dan de facturen en overleg ik even met een docent? Nee, een gesprek voeren is toegestaan, ook over de telefoon of via de mail.

Internetten mag natuurlijk ook. Ik zoek veel dingen op (hoe zeg ik -na bijna 20 jaar lidmaatschap- de VARA-gids op bijvoorbeeld), bankier via het net en werk tussendoor aan mijn website.

Social-Media-Icons.gif
Maar dan is daar dat schimmige gebied. Ik mag niet bloggen, maar ik krijg in mijn mail wel meldingen van andere bloggers of nieuwsbrieven met soortgelijke inhoud. Bloggen is gebruik maken van social media, maar een boek lezen niet. Een E-boek mag dus ook. Ik voel me dus niet schuldig als ik een nieuwsbrief lees, waarin dan eigenlijk toch een soort blog is opgenomen.

Pinterest is uit den boze, maar ik ontvang dan wel weer mailtjes waarin ik gewezen word op de pins die mijn facebookvrienden posten. Ik klik er natuurlijk niet op, want dat mag niet, maar toch heb ik dan alweer van alles gezien. Datzelfde geldt voor tweets. Ook daarover krijg ik regelmatig mailtjes. Vaak kan het me weinig schelen wat andere mensen twitteren, maar een enkele keer kom je nog wel eens iets interessants tegen. En aangezien nieuwsgierige mensen stevig in het leven staan, klik ik daar nog wel eens op. Gister dus niet, maar je zit dan wel op het randje.

En het meest lastige vind ik whatsapp. Op mijn telefoon hoor ik niet het verschil tussen een sms’je en een whatsappje. Dat maakt me ook helemaal niet uit, want wat mij betreft is een whatsappje gewoon een gratis sms’je. Het enige verschil (buiten de kosten) is dat je er een internetverbinding voor nodig hebt. Natuurlijk begrijp ik wel dat op dit moment veel mensen (vooral jonge mensen) whatsapp gebruiken om de hele tijd flauwekul over en weer te sturen, maar dat doe ik natuurlijk niet. Ik zit ook alleen maar in functionele groepsapps. Ja kinderen, die zijn er ook!

Maar goed, ik denk dat ik vooral gister dat extra uurtje slaap heb meegepakt omdat ik niet op facebook heb gekeken. Niet dat ik er veel rondhang, maar voordat je alles wat gedurende de dag op je startpagina is geplaatst even bijlangs bent gescrolld, ben je toch snel een uurtje verder. En gister stond mijn wekker op 6 uur (CNCH, maar ik ben niet geweest omdat ik zo gammel was) en die was ik vergeten uit te zetten, dus ja hoor, vanmorgen werd ik om 6 uur wakker gerammeld. Hoewel ik nog wel even ben blijven liggen, heb ik niet echt meer geslapen en vandaar dat ik nu voor achten al een verhaaltje schrijf, dat ik straks na twaalven online gooi.

Zou het dan toch zo zijn, dat ik door social media te negeren, meer tijd heb voor social media-activiteiten?

Léia

Advertenties

Nou, ik kom maar eens even onder mijn steen vandaan…

Ik dacht dat ik aardig meedeed. Ik heb niet één, zelfs niet twee, nee niet eens drie, maar zelfs VIER facebookpagina’s (niet bij te benen hoor, maar goed, je bent oud en je wilt ook meedoen), ik heb een twitteraccount (doe ik niks mee, maar mijn facebookpagina is er naar gelinkt, dus het lijkt soms wel net of ik wat tweets rondstuur), LinkedIn natuurlijk (ook al weken niet naar gekeken) en sinds vorige week wilde ik ook iets gaan doen met Pinterest (ik heb een bord aangemaakt, maar het is me nog niet gelukt om er wat op te pinnen, geen idee wat ik daar nou weer verkeerd doe).

Ik verstuur veel whatsappjes, doe zo nu en dan een spelletje (op dit moment Trivia Crack), heb een dropbox-account, facetime met mijn dochter en heb al les gegeven via Skype. Oh en dan heb ik Spotify, met mijn favoriete lijstjes.

En wat hoor ik nu ineens op de TV? Ja, vreemd genoeg dan wel op de TV? De radio schijnt met uitsterven te worden bedreigd… De radio!! Hoezo? Zijn er dan mensen die niet naar de radio luisteren? Ben ik dan zo ouderwets? TV is leuk, maar er gaan toch bij mij heel wat meer uren radiostroom door. Sterker nog, ondanks al die honderden zenders is er regelmatig niks op TV. Dat wil zeggen: mijn man is klusser, vakantieliefdes, Adam zoekt Eva, son suipen siekenhuis, grenzeloos verliefd, from Russia with love, TV makelaar, Wie is de chef, over de kook, wie bedenkt die rotzooi allemaal? En dan is er altijd nog de radio. En het kan zo gek niet zijn of er is wel een radiozender die precies die muziek draait waar jij voor in de stemming bent. Nou ja, ik luister eigenlijk altijd naar Qmusic, maar daar gaat het niet om.

radio

Het schijnt dat mensen alleen nog maar luisteren naar muziek die ze zelf uitkiezen, op Spotify bijvoorbeeld. Maar hoe weet je nou wat je leuke muziek vindt als je niet meer naar de radio luistert? Of volg je dan alleen nog de muziekjes die je vrienden luisteren, of die Spotify voor je uitgezocht heeft? Nee bedankt! Ik wil mijn lijstjes zelf samenstellen en dat doe ik met muziekjes die ik op de radio heb gehoord. Zodat ik mijn favoriete vrolijke liedjes kan draaien als ik een beetje sip ben, of mijn relaxte Bublétjes als ik de boekhouding doe.

Geen radio meer, ik moet er niet aan denken. Waar komt mijn muziekje dan vandaan als ik ’s avonds ga snoozen? Wie maakt mij dan ’s morgens wakker? Waar moet ik dan onderweg naar luisteren in de auto? En als ik aan het poetsen ben, waar moet ik dan op meezingen? Het idee alleen al dat er geen radio meer zou zijn, daar word ik helemaal onrustig van!

Nee, het kan gewoon niet waar zijn. Over een jaar of 50, als ik wel ongeveer dood ben, dan is radio nog springlevend. Geloof mij maar. Op de TV weten ze van gekkigheid ook niet meer wat ze ons moeten wijsmaken; allemaal TV-gaga…

Léia