Archives for posts with tag: onkruid

Misschien heb ik het al gezegd, maar ik ben dus de kamer aan het opknappen. Dat gaat niet heel supersnel en handig (behalve als mijn zus helpt, die is wel supersnel en handig), want zo even tussen de bedrijven door een wandje behangen, een deur afschuren of een plafonnetje verven in je uppie, dat valt nog niet mee.

Gister heb ik ruim 2 uur gedaan over 1 baantje behangen. Niet omdat ik niet kan behangen, maar omdat er een kast voorstond van 4 meter lang en 2 meter hoog, die eerst helemaal leeg en daarna door mijzelf verplaatst moest worden. Oh ja en het was zo’n baan met een hoekje om de vensterbank en 3 radiatorbuizen-aan-de-muur-vastzetters. Maar het is gelukt.

Vandaag ga ik de klus afmaken, en dat betekent wel dat ik eerst een monsterontbijt moet gaan nuttigen om de piano en de koelkast ‘even’ van de muur te halen….

Oh, daar ging het niet over. Toen mijn kamer langzaamaan steeds fraaier werd, opperde mijn zus dat ik nou ook eens die rommel in de vensterbank weg moest doen en er wat fatsoenlijke kamerplanten in moest zetten….

ROMMEL??

Ik had een gemberworteltje liggen en daar kwam een groen sprietje aan. Ik deed hem in de aarde, maar het sprietje verschrompelde en verdween. Maar kijk, maandenlang geduldig water geven later:

gemberplantje

Laatst kocht ik een tomatenplantje. Ik wilde hem in de tuin zetten, maar nog terwijl ik een gat voor haar aan het graven was, zag ik de slakken alweer oprukken. Dan maar lekker binnen achter het glas. En kijk:

tomatenplantje

En tot slot: ik ben ooit begonnen met avocadopitten in een potje te stoppen. Daar heb ik nu 5 planten van, maar dat zijn inderdaad niet moeders mooisten. En ik heb gelezen dat het wel 10 jaar kan duren voor er ooit een avocado aankomt. Geeft niet, ondertussen groeien ze lustig door. Laatst heb ik ze verpot en toen heb ik wat compost toegevoegd uit mijn eigen ton. En kijk wat er nu allemaal tot leven komt!

Het meeste is waarschijnlijk gewoon onkruid, en heel misschien zit er ook nog wel iets fleurigs tussen.

Rommel! Ik heb een vensterbank vol liefde en geduld. Dat heb ik.

Léia

Vandaag had ik een drukke dag en nu ben ik een beetje moe en zeurderig en nu moet ik het even kwijt.

’s Morgens als ik mijn hondje uitlaat, dan wandel ik door het plantsoen hier vlakbij mijn huis en daar genoot ik dan altijd van de natuur. Van de natuur krijg je altijd rust in je hoofd. Behalve als de natuur weer eens weggekapt is, onder een of ander smerig vals mom.

Een jaar of wat geleden hebben ze hier naast mijn huis alle bosschages weggekapt en in plaats daarvan ligt er nu gras. “Dan kwam de waterpartij beter tot zijn recht”. Gelul, het scheelde gewoon een stuk onderhoud.

Vorig jaar (of is het al eervorig jaar?) kregen we hier nieuwe riolering. Tsjonge, wat handig, daar gingen weer overal de bomen en de bosjes uit de grond: daar moest immers de riolering de grond in? Gelukkig kregen we er onkruid voor terug. Oh nee, dat moest gras worden…

riool

En nu heeft de gemeente een nieuw offensief ingesteld. Ik gok dat de opdracht is geweest: als jullie er nou eens voor zorgen dat we de eerste 10 jaar geen gedonder meer hebben met het onderhoud daar in dat kutparkje!

kaalpark4

Zie je dat bankje zo midden in het niks in de verte? Dat bankje stond voorheen aan de rand van een romantisch bosje….

kaalpark2

Daar heb je nou al die jaren zo je best voor gedaan. Hup, tegen de vlakte!

kaalpark3

Dat heet tegenwoordig snoeien. Gewoon hele struiken bij de grond af met een motorzaag afmaaien, tot alles weg is. Zo, daar hebben we voorlopig geen werk meer van!

kaalpark1

Nee echt, het park is er zo van opgeknapt! En het water komt zo prachtig uit tegen dat niets anders… geweldig mooi zo’n park zonder struiken…

De plantsoenendienst van de gemeente Heerenveen heeft zichzelf deze keer werkelijk overtroffen, in alle opzichten; van welke kant je het ook bekijkt, het is allemaal hetzelfde. Niks namelijk! Ik vind het schandelijk, werkelijk schandelijk! Natuur krijg je bijna helemaal gratis en voor niks en de gemeente presteert het om al dat moois gewoon neer te sabelen omdat ze het verrekt om zo nu en dan de boel een beetje te onderhouden.

Soms word ik zo droevig van ‘politieke’ beslissingen.

Léia