Archives for posts with tag: linkeroog

Dit is een kaodoku. Een kaodoku? Dat lijkt wel veel op een sudoku… en dat is ook zo.

kaodoku

Het verschil is dat je nu meer mogelijkheden hebt, want je kunt zoeken op de vormpjes én op de bekjes. Je hebt een sneubekje, een lachebekje en een streepske.
Het is een nieuwe app en vreselijk verslavend. Ik heb mezelf op rantsoen gezet, ik mag alleen tijdens het eten nog een spelletje doen. Het afgelopen weekend, toen ik onverwacht zaterdagavond vrij had en zondag alleen maak cake hoefde te bakken van mezelf, heb ik me er vreselijk tegoed aan gedaan.

En nu heb ik een ontstoken oog. En dat is vet sneu op je verjaardag!

oog

Nog niet zo lang geleden had ik last van m’n rechteroog en dit, jawel, is mijn linkeroog. Dat verhaal dat ik toen een ontsteking had opgelopen omdat ik tijdens het borduren met mijn kop in een lampje had gehangen, dat klopt dus niet.
Het ik daarvoor al een week lang niet geborduurd!!

Deze keer geef ik de schuld aan de kaodoku.

Da’s dus driedubbel sneu: voor niks niet geborduurd, op je verjaardag rondlopen met zo’n sneu oog en nu dus ook nog eens geen kaodokutjes meer.
Oh ja, en ik heb vanavond mijn wijsvinger de verkeerde kant op dubbel geklapt achter een deurkruk. Ook best zielig eigenlijk…. Of ik ben gewoon wat triest omdat m’n verjaardag weer voorbij is? 58. Al een hele meid nietwaar?

oud

Léia

Advertenties

Oké, ik zal het nu maar eerlijk toegeven: ik ben weer thuis. De piano staat er nog en de tv ook. Na 3 warme nachten in een vreemd bed en zo lang en vaak de vloer vegen dat de steel dubbel is geknakt (boy heb ik aan mijn schoonmaakquote voldaan!) is het wel weer even tijd voor mijn eigen fijne bedje. Bovendien, na die klap tegen de deur, waarbij mijn bril zich in mijn linkeroog boorde (vatl mee hoor, beetje blauw enzo), kreeg ik vandaag een flinke kastplank op mijn linkervoet. Omdat ik daarna mijn schoen niet meer aankon en dus noodgedwongen op mijn blote voetjes hielp de garage te herinrichten, ging er op mijn rechtervoet even iemand staan. Ja, dan is het ook tijd om even te stoppen.

Vanmiddag dus nog even snel langs de opticien, geweldige service bij Beenen Brillen, om m’n bril weer recht te laten zetten, wat boodschapjes gedaan en lekker voor de tv. Grappig: ik heb de tv helemaal niet gemist toen hij er niet was, maar zodra ik thuis kom en op de bank neerplof, dan gaat ie aan. Beetje Castle kijken en The Mentalist, want verder was er ook weinig op. Beetje facebooken, spelletje doen, kopje thee, ken je dat? Ik ben zowaar alweer wat bijgetrokken.

Morgen ga ik er weer fors tegenaan, want ik heb nog steeds 6 blokjes te vertalen en het studiehuis kan ook wel een flinke beurt gebruiken. Maar goed, we beginnen pas weer over 4 weken, dus ik heb het nog even aan tijd. Heerlijk, ramen lappen, gordijnen wassen, kasten uitruimen, vloeren schrobben, ja hoor, ik heb er al helemaal zin in. Maar eerst m’n eigen huis. Na die geweldige start vorige week, geloof ik er weer helemaal in. Ik moet alleen dat vroeg opstaan nog even onder de knie zien te krijgen.
Gister las ik namelijk dat het niet goed is om een wekker te zetten. Een mens wordt blijkbaar in fasen wakker en de herrie van een wekker verstoort je natuurlijke ritme. Nou snap ik ook hoe dat werkt met die mensen die voordat de wekker afgaat hun bed al uit zijn. Die mensen willen graag normaal wakker worden, dus dan doen ze dat vóór de wekker afgaat, op natuurlijke wijze. Maar hebben ze dat nou geleerd na jaren wakker geworden te zijn van de wekker, of zeggen ze gewoon: over 7 uur en 40 minuten gaat de wekker af, dus over 7 uur en 35 minuten moet je wakker zijn…

Daar moet ik nog maar eens goed over nadenken. Zo dadelijk, als ik in mijn bed lig. Voor ik in slaap val en zonder wekker, want morgen is het zondag. En dan kom ik graag op natuurlijke wijze m’n bed uit.

Léia