Archives for posts with tag: klussen

Misschien heb ik het al gezegd, maar ik ben dus de kamer aan het opknappen. Dat gaat niet heel supersnel en handig (behalve als mijn zus helpt, die is wel supersnel en handig), want zo even tussen de bedrijven door een wandje behangen, een deur afschuren of een plafonnetje verven in je uppie, dat valt nog niet mee.

Gister heb ik ruim 2 uur gedaan over 1 baantje behangen. Niet omdat ik niet kan behangen, maar omdat er een kast voorstond van 4 meter lang en 2 meter hoog, die eerst helemaal leeg en daarna door mijzelf verplaatst moest worden. Oh ja en het was zo’n baan met een hoekje om de vensterbank en 3 radiatorbuizen-aan-de-muur-vastzetters. Maar het is gelukt.

Vandaag ga ik de klus afmaken, en dat betekent wel dat ik eerst een monsterontbijt moet gaan nuttigen om de piano en de koelkast ‘even’ van de muur te halen….

Oh, daar ging het niet over. Toen mijn kamer langzaamaan steeds fraaier werd, opperde mijn zus dat ik nou ook eens die rommel in de vensterbank weg moest doen en er wat fatsoenlijke kamerplanten in moest zetten….

ROMMEL??

Ik had een gemberworteltje liggen en daar kwam een groen sprietje aan. Ik deed hem in de aarde, maar het sprietje verschrompelde en verdween. Maar kijk, maandenlang geduldig water geven later:

gemberplantje

Laatst kocht ik een tomatenplantje. Ik wilde hem in de tuin zetten, maar nog terwijl ik een gat voor haar aan het graven was, zag ik de slakken alweer oprukken. Dan maar lekker binnen achter het glas. En kijk:

tomatenplantje

En tot slot: ik ben ooit begonnen met avocadopitten in een potje te stoppen. Daar heb ik nu 5 planten van, maar dat zijn inderdaad niet moeders mooisten. En ik heb gelezen dat het wel 10 jaar kan duren voor er ooit een avocado aankomt. Geeft niet, ondertussen groeien ze lustig door. Laatst heb ik ze verpot en toen heb ik wat compost toegevoegd uit mijn eigen ton. En kijk wat er nu allemaal tot leven komt!

Het meeste is waarschijnlijk gewoon onkruid, en heel misschien zit er ook nog wel iets fleurigs tussen.

Rommel! Ik heb een vensterbank vol liefde en geduld. Dat heb ik.

Léia

Afgelopen vrijdag sprak ik een vriendin die in haar eentje was wezen kamperen ergens in Frankrijk en ze had het fantastisch gehad! Ze had nagenoeg NIETS gedaan. Geen uitstapjes, geen markten, braderieën, rommelmarkten of toeristische stadjes. En het klonk zó ontspannend, zó ontzettend zen…

Dus ik ging het afgelopen weekend naar mijn zus. Meestal om te klussen, maar het meeste klussen is haast wel gedaan en het was prachtig weer, dus we deden niet echt veel. Zaterdag waren we naar Steenwijksmoer geweest met de hond in de auto in een tuigje en dat vond hij niet tof, zoals een moderne hond zou zeggen. Daarna hadden we ook nog even boodschapjes gedaan in Duitsland (waar de winkels tot 10 uur ’s avonds open zijn) en de hond thuis gelaten, dus het dier had ook een duidelijk plan voor de zondag:  Ik ga op een schoot zitten en ik kom er onder geen enkele voorwaarde meer af! Nobody is going anywhere today!
foto
En dus hadden we schootjesdag.
foto
Eerst een gezond ontbijtje van gesmotst fruit, yoghurt en granola.
foto
Daarna lekker een beetje lezen. Kopje koffie, Beetje breien…
foto
Tijd om wat te eten. Lunch? Nee, daar is het al te laat voor. We noemen het voorgerecht…
foto
Nog een beetje lezen…
foto
IJsje?
foto
Jana had twee ‘schnitzeltjes’ gekocht in de Duitse winkel. Daar houden ze niet van half werk. Of halve borden..
foto
Nog een kopje thee en dan moet ik maar weer eens op huis aan. Wat lekkers erbij?
foto
Wat een heerlijke dag. Een schootjesdag. Dat er nog maar veel mogen volgen.

Léia

Heel lang niet geblogd en dat is ook geen wonder; het waren lange dagen in het studiehuis. Omdat helaas niemand gehoor heeft kunnen geven aan mijn oproep voor assistentie (ja, wat wil je ook midden in de zomervakantie), waren Nico en ik eigenlijk continu, van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat aan het klussen. Nico was voornamelijk aan het schilderen en ik was vooral aan het schoonmaken en het opruimen. Maar Nico moest deze week weer aan het werk en dus ben ik maar weer eens achter de computer gekropen…

Ondanks het feit dat de grootste klussen nu wel af zijn, hebben we toch besloten de opening van het studiehuis veertien dagen uit te stellen. Dat wordt dus definitief: 15 september! Dan gaat om 14.00 uur Mevrouw Smit officieel van start en houden we Open Huis tot in de kleine uurtjes (als alle champagneflessen leeg zijn). Voor wie dit leest: zet het vast in je agenda, een officiële uitnodiging volgt nog.

En ik geloof zowaar dat ook bijna alle formaliteiten nu geregeld zijn. Op 7 september komt de KPN zorgen voor telefoon, internet en jaja, zelfs een TV-aansluiting. Ik heb een website (under construction), een bankrekening met een werkende pinpas, de WW-uitkering is vastgesteld, ik heb een boekhoudster en de huisstijl ligt klaar. Vandaag heb ik mijn eerste officiële Mevrouw Smit-envelop op de bus gedaan…
Omdat ik hondsmoe ben en ik niet zo gauw weet hoe dat moet en ook helemaal geen zin heb om het nu te gaan uitzoeken, kan ik het logo hier nog niet laten zien, maar let op: heel binnenkort komen jullie Mevrouw Smit overal tegen. Hoop ik.

En de foto’s… ja, ook maar later. Nu ga ik nog even wat betalingen doen. Helaas lopen die ver voor op de inkomsten, maar dat is natuurlijk niet meer dan logisch.

Mocht je nog zin hebben om een middagje bij mij te komen ramen lappen, luxaflex schoonboenen, plafond soppen, keuken uitmesten, deur schilderen of kasten in elkaar schroeven, dan hoor ik het graag! En als iemand het leuk vindt om gezellig met mij brievenbusjes te vullen; je bent meer dan welkom! En voor wie nog een aanhangwagentje te leen heeft, bel me alsjeblieft gauw!

Nee hoor, ik ben niet in paniek. Het komt heus allemaal goed. Met die extra veertien dagen, ga ik de opening makkelijk halen….

Leia