Archives for posts with tag: klusje

Muizelien. Ik moest net haar foto een naam meegeven, en het werd Muizelien. Lekker origineel.

muizelien

In februari, vrijwel direct na de handwerkbeurs in Zwolle, breide ik dit schattige muizenkind. Gauw oogjes gekocht en een roze knoopje voor haar jurkje en die lagen in een papieren zakje naast haar op tafel te wachten. Al maanden. Zo’n vergeten klusje.

Vandaag zou ik het plafond in de kamer gaan schoonmaken (dat ben ik ook nog steeds van plan hoor) en dus moest de tafel leeg. Muis en haar papieren zakje lagen op mijn hand. De spanning steeg…. Het was nú of nóóit!

Ik rende naar boven, naald en draad gezocht, en een kwartiertje later zat muis vrolijk op het hoekje van de tafel in het rond te kijken. Muizelien.

Die stomme vergeten klusjes ook altijd… Op de een of andere manier kom je er pas aan toe als je er écht geen tijd voor hebt…

Léia

Vandaag zou ik even de auto wassen. Ik zeg nog even dé auto, maar vanaf maandag is het officieel Lara’s auto. En ik kan de auto natuurlijk niet viezerig overdragen. Dus: poetsen.

Ik begon in de kofferbak. Eerst maar eens leeghalen die bende. Het leek de tas van Mary Poppins wel!
Nou heb ik onlangs geleerd dat niet iedereen weet wie Mary Poppins is, dus voor die mensen dan maar even: Mary Poppins had een carpetbag (zo’n tas die van een vloerkleed is gemaakt) waar ze de duvel en z’n ouwe moer uittrok: kapstokken, staande schemerlampen, enorme kamerplanten, spiegels, schilderijen, meetlinten en flesjes levertraan (met een lepeltje).

mary-poppins tas

Mijn C1, waarvan ik laatst nog zei dat je er niet een boodschappentas in kwijt kon, bevatte behalve natuurlijk een krik, een sleepkabel, een brandwondensetje, zo’n raamkapotslahamertje, 2 gevarendriehoeken en 2 veiligheidshesjes, 2 spuitflessen ruitontdooier (altijd handig als je die ene niet kan vinden), spul voor de rubbers, 2 ruitenwissertjes en een stuk of 12 ijskrabbers, ook nog 2 kussens, een rood geruit picknickkleed (van de Lays chips), een dubbelgestikte deken en een ijsmuts (je zal maar pech krijgen als het vriest!), heel veel kortingsbonnen van de McDonalds, ook hier een overdosis pennen, genoeg servetjes voor een weeshuis, allerlei stekkertjes om je telefoon (welke dan ook) op te kunnen laden, en minstens 3 plastic tasjes (waarvan eentje rijkelijk gevuld met afval in de container is verdwenen). Ik ben vast nog wel wat vergeten, maar tegen de tijd dat ik de auto leeg had, was het ook al bijna donker. Wintertijd hè?

Ik heb nog even doorgepeesd en het is me gelukt om in ieder geval de binnenkant van de auto schoon te krijgen. En niet zomaar schoon; die auto is nu schoner dan die ooit geweest is, zelfs toen ie uit de showroom kwam was ie zo schoon niet!
Ik ruik dan ook nu van onder tot boven naar groene zeep.

Morgen ga ik voor de buitenkant. Dat wordt ook nog een klusje, want de auto heeft ooit onder een boom gestaan waaruit zwartige plakkerige zooi naar beneden is gevallen. Op de auto natuurlijk. En tot nu toe heb ik niet echt m’n best gedaan om het eraf te krijgen, want eigenlijk was ik bang dat ik dan krassen op de auto zou maken. Maar morgen ga ik het toch proberen. En als ik klaar ben is het hopelijk nog licht, want dan maak ik er een mooie foto van.

Léia

Het was een heerlijk weekend, waarin ik ongegeneerd heb zitten haken. En hij is af!

foto

Oké, mijn foto is niet half zo mooi als die van Maris, maar de omslagdoek is prachtig geworden en ach, hij is ook niet voor mij; ik weet zeker dat hij Lara prachtig zal staan.

Nou kreeg ik weer een groot aantal vragen van lezers (ahum) die zich afvroegen hoe het nu staat met mijn fuchsia/cyclaamroze Actionvestje. Wel, eigenlijk best goed hoor. Maar er staan op elke toer 327 steken en in tricotsteek (vind ik ongelooflijk saai) duurt één zo’n toer eindeloos…

foto

Die omslagdoek haken voor Lara was dus even fijn voor de afwisseling.

En eigenlijk wilde ik heel erg graag de omslagdoek klaar hebben voor haar verjaardag zaterdag. Het is altijd al zo sneu dat ze niet hier is en natuurlijk vieren we het soms wel later, als ze weer eens thuis is, en toch is dat niet hetzelfde. Dus nu krijgt ze een kadootje, ook al ligt het dan hier in Heerenveen….

Verjaardagen, daar moet ik het ook nog maar eens over hebben. Maar niet nu. Nu ga ik lekker slapen.

Léia

Vandaag heb ik een kastje en een bureau in elkaar gezet. Van Ikea, dus niet een heel bijzondere prestatie. Dagelijks zetten duizenden, misschien wel miljoenen mensen, meubeltjes van Ikea in elkaar en waarschijnlijk zitten daar veel ingewikkelder produktsels bij dan mijn bureautje.

foto

En het is helemaal niet moeilijk. Als je een beetje tekeningen kunt lezen, en lezen dat kan ik wel, dan is het zeker te doen. Je moet vooraf even alle schroefjes en deuveltjes en spijkertjes, scharniertjes, moertjes, pieveltjes, snippeltjes en vooral: de imbussleutels sorteren. En dan is het een fluitje van een cent. Oh ja, soms heb je ook een schroevendraaier en een hamer nodig.

Even kijken in de gereedschapskist. Niks mooie schroevendraaiersetjes, maar dat geeft niet, ik ben allang blij dat ik zowel een gewone platte, als een kruiskopschroevendraaier kan vinden, ook al zitten ze dan onder de verf en lijken ze wat afgestompt. En dan nog even de hamer…

Ik heb niet echt veel vriendjes gehad. Sinds mijn echtscheiding dan. En omdat ik zo’n zelfstandige doe-het-zelfmoeder ben, heb ik altijd een goedgevulde gereedschapskist. Ik weet wat een striptang is en ik heb ook een baco-sleutel. Ik kan niet alleen goed behangen, gordijnen naaien en vloertjes leggen, maar ik heb ook telefoons aangelegd (toen die dingen nog niet snoerloos waren), lampen opgehangen en natuurlijk: Ikea-meubels in elkaar getimmerd. Ik heb een boormachine, een decoupeerzaag en een schuurmachine. En mannen vinden dat vreemd.

Met als gevolg dat, als de liefde is bekoeld en de vriendjes toch liever het hazenpad kiezen, mijn halve gereedschapskist leeg is. Want “Die schroevendraaier zal wel van mij zijn en die zaag ook en die moersleutels en ook… ja hoor, die klauwhamer”. De laatste keer was het trouwens vooral tuingereedschap dat ik miste; ik heb een nieuwe schep, een nieuwe snoeischaar en een nieuwe heggenschaar moeten kopen. Oh ja, en een klauwhamer.

Omdat ik er niet van hou dat je zaag na drie weken verroest blijkt te zijn, de kop van je hamer om je oren vliegt bij de eerste de beste ferme klap en dat precies dat ene moersleuteltje dat jij nodig hebt, ontbreekt in je gammele doosje, koop ik goed spul. Zo ook mijn nieuwe hamer. De AEG onder de hamers. Niet zo duur als een Miele, maar wel van goede kwaliteit.

Nu was ik met mijn laatste vriend nog wel bevriend en omdat hij nog wel eens een klusje deed, hier of daar, rommelde hij ook nog regelmatig door mijn gereedschapskist. En dus, toen ik vandaag mijn hamer wilde gebruiken voor het kastje…  Nee hè, de meisjeshamer…

foto
Mijn mazzel is dat mannen het verrekken met zo’n klein hamertje-tik-hamertje te gaan timmeren. Dus die laten ze dan nog wel voor me liggen. Die zal ook wel van mij zijn immers, zo’n meisjeshamer… Ja, die is ook van mij, MAAR IK TIMMER OOK LIEVER MET EEN GEWONE HAMER!!

Het bureautje is gelukt. En binnenkort ga ik wel weer eens langs bij de Gamma. Voor weer een nieuwe hamer. Een echte. En ik neem ook een slotje mee. Voor op mijn gereedschapskist. Ik ben er klaar mee. Met mannen ook. De groeten.

Léia