Archives for posts with tag: internetbankieren

In tegenstelling tot wat ik me had voorgenomen: Zondag gezellig Pasen vieren met mijn familie en dan maandag: HUP, weer aan het werk, heb ik vandaag een echte rustdag ingelast. Enerzijds omdat ik vanmorgen eigenlijk niet zo lekker was, maar toen ik eenmaal met een boek en een dekbedje lag te dutten op de bank, besloot ik al heel snel dat ik gewoon behoefte had aan een dagje helemaal niks doen. En dat is me gelukt. Tot…

Tussen het nietsdoen door, ging ik even een tafel verkopen. Ja inderdaad, er had iemand belangstelling voor een van de tafels uit de garage. En zeg nou zelf, waar haal je nog een oerdegelijke houten tafel vandaan voor maar 15 euro? Bij mij uit de garage! Inderdaad.

Dus ik wandelde met het hondje die kant op en het leek me wel slim om even mijn beurs mee te nemen (voor de niet-noorderlingen onder jullie: een beurs is een portemonnee). Die kon ik alleen ‘even’ niet vinden. Nadat ik thuis alle mogelijke vindplekken had afgezocht (die meneer betaalde gelukkig gepast), gooide ik het maar even in de familieapp.

Wat er niet met je zenuwen gebeurt als je écht je beurs kwijt lijkt te zijn. Ach, we hebben het natuurlijk allemaal wel eens meegemaakt, en erg veel geld zal er ook niet ingezeten hebben, maar die pasjesellende!! Zonder bankpasje kun je niet pinnen (en probeer dan nog maar eens aan je geld te komen, bij de bank gaat het in ieder geval niet lukken, daar doen ze niet meer aan geld…), nergens meer betalen, maar ook niet internetbankieren, of je administratie doen! En ik moet nog belastingaangifte doen!

En oh hemel, mijn Bonuskaart! Weg airmiles en hoe krijg ik nou m’n bonuskorting? En Rocks! Niet dat ik kan tanken zonder bankpasje, maar al die rocks! En Freebees! En het pasje van de zorgverzekeraar! En mijn gouden Wegenwachtpasje, net nieuw! En m’n bibliotheekkaart!

Ik ben vast nog wel een paar niet te missen kaartjes vergeten, maar de ellende lijkt bijna onmetelijk! Gelukkig kwam het verlossende woord al snel uit de groepsapp: ik bleek mijn beurs een beetje te nonchalant in de richting van mijn tas op de achterbank van mijn zus’ auto te hebben gegooid, nadat we een Pulled Porc Wrap hadden gescoord bij de McDonalds. Nu alleen nog bedenken hoe ik hem terug ga halen uit Coevorden, en vooral: wanneer.

paas.jpg

Voorlopig staat de volgende familiebijeenkomst pas gepland met Pinkster… Oi, dat vraagt wat improvisatietalent. Gelukkig hoef ik nu niet de halve wereld af te bellen om nieuwe pasjes aan te vragen. Wellicht kan ik in die uitgespaarde tijd even op en neer naar Coevorden rijden?

Léia

Advertenties

In het kader van 24 uur geen social media, heb ik gisteravond lekker even met Lara zitten mariokarten in plaats van een verhaaltje bloggen. En toen lagen we dus ineens al om 11 uur in bed. Nou kwam dat ook omdat ik de hele dag al een barstende koppijn en een ongelooflijk stijve (lees pijnlijke) nek had (waaruit dan weer die hoofdpijn naar boven trok), dus ik was blij dat ik mijzelf weer onder de wol kon stoppen.

Nou vind ik dat hele social mediavrije verhaal wel lastig hoor. E-mail, telefoon en dus sms vallen niet onder social media. Nee, ik kan ook niet zomaar een etmaal zonder telefoon of e-mail. Niet omdat ik dat niet zou willen, maar hoe weet ik dan dat Femke ziek is en niet kan komen, of dat de bijlessen van Nina nog een vervolg krijgen? Hoe verstuur ik dan de facturen en overleg ik even met een docent? Nee, een gesprek voeren is toegestaan, ook over de telefoon of via de mail.

Internetten mag natuurlijk ook. Ik zoek veel dingen op (hoe zeg ik -na bijna 20 jaar lidmaatschap- de VARA-gids op bijvoorbeeld), bankier via het net en werk tussendoor aan mijn website.

Social-Media-Icons.gif
Maar dan is daar dat schimmige gebied. Ik mag niet bloggen, maar ik krijg in mijn mail wel meldingen van andere bloggers of nieuwsbrieven met soortgelijke inhoud. Bloggen is gebruik maken van social media, maar een boek lezen niet. Een E-boek mag dus ook. Ik voel me dus niet schuldig als ik een nieuwsbrief lees, waarin dan eigenlijk toch een soort blog is opgenomen.

Pinterest is uit den boze, maar ik ontvang dan wel weer mailtjes waarin ik gewezen word op de pins die mijn facebookvrienden posten. Ik klik er natuurlijk niet op, want dat mag niet, maar toch heb ik dan alweer van alles gezien. Datzelfde geldt voor tweets. Ook daarover krijg ik regelmatig mailtjes. Vaak kan het me weinig schelen wat andere mensen twitteren, maar een enkele keer kom je nog wel eens iets interessants tegen. En aangezien nieuwsgierige mensen stevig in het leven staan, klik ik daar nog wel eens op. Gister dus niet, maar je zit dan wel op het randje.

En het meest lastige vind ik whatsapp. Op mijn telefoon hoor ik niet het verschil tussen een sms’je en een whatsappje. Dat maakt me ook helemaal niet uit, want wat mij betreft is een whatsappje gewoon een gratis sms’je. Het enige verschil (buiten de kosten) is dat je er een internetverbinding voor nodig hebt. Natuurlijk begrijp ik wel dat op dit moment veel mensen (vooral jonge mensen) whatsapp gebruiken om de hele tijd flauwekul over en weer te sturen, maar dat doe ik natuurlijk niet. Ik zit ook alleen maar in functionele groepsapps. Ja kinderen, die zijn er ook!

Maar goed, ik denk dat ik vooral gister dat extra uurtje slaap heb meegepakt omdat ik niet op facebook heb gekeken. Niet dat ik er veel rondhang, maar voordat je alles wat gedurende de dag op je startpagina is geplaatst even bijlangs bent gescrolld, ben je toch snel een uurtje verder. En gister stond mijn wekker op 6 uur (CNCH, maar ik ben niet geweest omdat ik zo gammel was) en die was ik vergeten uit te zetten, dus ja hoor, vanmorgen werd ik om 6 uur wakker gerammeld. Hoewel ik nog wel even ben blijven liggen, heb ik niet echt meer geslapen en vandaar dat ik nu voor achten al een verhaaltje schrijf, dat ik straks na twaalven online gooi.

Zou het dan toch zo zijn, dat ik door social media te negeren, meer tijd heb voor social media-activiteiten?

Léia