Archives for posts with tag: ibuprofen

Donderdag schreef ik nog in mijn dagboek: “Het is eindelijk zomer. Ik zit te genieten in de schaduw van mijn fantastische eikenboom, op mijn schommelbankje, in het traditionele korte spijkerrokje (dat ik weliswaar nauwelijks meer dicht krijg, maar eerder is het geen zomer).”  Wat was het fijn. Even.

Maar ik ben allergisch voor de warmte. Echt, ik krijg acuut ‘een zwaar hoofd’. Dat is nog net geen hoofdpijn, maar dan moet ik wel heel erg gaan oppassen. Zeker niet in de brandende zon gaan zitten, regelmatig koelen (kop in de koelkast werkt al prima), en rustig aan doen.

En laat dat nou net niet in mijn planning passen… Ik wilde schoonmaken en schuren en dozen versjouwen en het plafond verven en de tuin onderhanden nemen! Paracetamol biedt weinig soelaas, evenmin als ibuprofen. En ik werd vannacht om de haverklap wakker, alleen maar om te constateren dat mijn hoofd nog steeds niet van plan was om mee te gaan werken aan een vrolijke, actieve dag.

meer van lenten

Dit is het terras van Het Meer van Lenten in Terhorne

Bah. Er zit niets anders op. Een terrasje onder een grote parasol, liefst ergens bij het water, waar nog zo’n lekker windje je huid verkoelt, liptonice met een schijfje citroen en een luchtige jurk.
Gelukkig is dit Nederland. Voor je het weet regent het weer pijpestelen en kan ik fijn mijn plafonnetje witten….

Léia

Advertenties

Ik werd vanmorgen wakker, veel te vroeg naar mijn smaak, met een sleurende hoofdpijn. Ik noem het pijn aan mijn hersenstam, want het kruipt dan zo vanuit je nek omhoog.

Geen wonder natuurlijk, na al die frustraties van gister. En nadat ik gisteravond mijn blogje had gepost, dacht ik: Zal je altijd zien, nooit kijken ze op facebook, lezen ze je blog,  of openen ze je mail, maar déze, die lezen ze dan natuurlijk wél! Nou, en als iemand er iets van durft te zeggen, dan…. Volgens mijn heb ik trouwens over dat hele incident maar 1 zinnetje geschreven. Afijn, daar krijg ik dan toch ook wel hoofdpijn van.

Ik lag te overwegen of ik een aspirientje (gek dat we die dingen nog steeds zo noemen, terwijl het natuurlijk paracetamol heet, of ibuprofen) zou nemen, maar ja, dan moet je eigenlijk eerst even iets eten en ik had nog geen zin om op te staan,   toen ik ineens een vertrouwd, edoch vervelend geluid hoorde. De vuilniswagen!

De gemeente Heerenveen heeft sinds nog niet zo lang een nieuwe vuilnisregeling ingevoerd, waarbij de grijze container nog maar 1x in de drie weken wordt geleegd. Hoe onhandig is dat! Om de week, dat kun je nog onthouden: vorige week de groene, dan deze week de grijze. Maar twee keer groen en één keer grijs… Dat is alleen nog te volgen voor mensen met een Omrin-app op de telefoon, net als ik.

vuilnisbak.jpg

Dus toen ik gister de deur uitging naar Sportstad en ik net een berichtje kreeg dat vandaag de grijze container zou worden geleegd, dacht ik nog: Oh jee, dan moet ik straks, als ik terugkom, meteen maar even in mijn nette pakje de bak bij de weg zetten…
En toen ik thuis kwam, smeet ik mijn jas op een stoel, liet de tassen op de vloer zakken en ging linea recta naar boven om daar knus met de hond op de bank mijn McKroketje op te gaan eten. Nee, deze week heb ik even geen Hello Fresh-doos.

Tot overmaat van ramp was ik de vorige keer de vuilnisbak ook al vergeten; er zat dus voor 6 weken afval in die container! Met hoofdpijn en al ben ik mijn bed uitgesprongen, joggingbroek aan, jas aan (over m’n ponnetje), laarzen aan (de blote voetjes) en rennen met die bak! Ik kon de vuilniswagen nog inhalen voor hij de straat uit reed. Daar stond ik te hijgen met mijn oprechte ‘just out of bed-look’.
Het voordeel is natuurlijk dat je de bak dan ook direct weer mee terug kunt nemen…

Thuisgekomen klapte ik op een stoel om bij te komen, en begon gelijk te hoesten. Dit avontuur was net iets teveel voor mijn longen. Jemig, wat word ik oud!!
Het beste leek mij om de laarzen, de jas en de joggingbroek snel te lozen, en de ochtend opnieuw te starten. In mijn bed. Dat was een goed plan.

Na al die lieve berichtjes op facebook (nogmaals dank jongens!) is mijn hoofdpijn weer weggezakt en mijn longen doen ook weer normaal. Rustig aan oudje, je moet nog even mee…

Léia