Archives for posts with tag: Heerenveen

Vanmiddag zag ik in de Lidl de zusjes Wever, bij de andere kassa. Niet zo gek hoor, aangezien Heerenveen een sportstad is, kom je er regelmatig sporters tegen. Mijn eieren waren op en Sanne had blijkbaar zin in een banaan.

Het gekke is, dat ik ze helemaal niet herkend zou hebben, als Sanne niet een sportjackje aangehad zou hebben, waar overduidelijk Nederland en Gym op stond. Haar zusje Lieke, die echt sprekend op haar lijkt (het is ook een tweeling, geloof ik), behalve dan dat ze een stukje groter is, kwam achter haar aan.

Ik denk dat ze ruzie gehad hadden of er was iets anders mis, want ik heb zelden zo’n chagrijnig typje gezien. Sanne kon niet eens even op haar zusje wachten, terwijl die aan het afrekenen was…

Nou heb ik ook wel eens Jorien ter Mors daar zien winkelen, want zij woont net als ik, ook vlakbij Thialf (en de Lidl) en die keek ook al zo ter Nors.
Misschien is het een ‘praat niet tegen mij’-dingetje. Een manier om je privacy te beschermen. Maar, denk ik dan, misschien moet je dan niet dat jasje aandoen, waar zo goed als je naam op staat geschreven…

Sven Kramer heeft hier in Heerenveen ook al niet zo’n beste reputatie. Ja, iedereen herkent je op straat. Dat hoort erbij als je beroemd bent, als je wereldkampioen bent, of het geweldig hebt gedaan op de Olympische Spelen. Ik persoonlijk zou zeggen: ‘Geniet ervan!’ En het kan helemaal geen kwaad om even tegen iemand te glimlachen als die je herkent.

Maar misschien had ze gewoon ook wel even een slechte bui. Je weet het niet…

Léia

Vandaag mocht ik helpen bij een actie van de voedselbank om boodschappen in te zamelen bij de Albert Heijn. Voor mezelf opkomen of iets vragen, dat vind ik altijd lastig, maar als je een supporter nodig hebt, of iemand om te helpen voor een goed doel, dan ben ik je man. Vrouw.

voed.jpg

Dit is dan ook we een actie die ik fantastisch vind. Zo simpel en zo effectief! Als je boodschappen doet en je koopt een potje pindakaas of een pakje thee extra, dan merk je daar bij de kassa niks van, maar al die pakjes rijst en blikken soep bij elkaar hebben in 2 dagen bijna 150 kratten vol met boodschappen opgeleverd voor de voedselbank, hier in Heerenveen.

voedselbank2.jpg

Fantastisch ook van de Albert Heijn dat ze toestemming geeft voor een dergelijke actie. En ik snap dat dat niet altijd kan, zeker niet als je mij bij de ingang zet, want ik ben nogal aanwezig. En als mensen zeiden dat ze haast hadden, dan zei ik rustig: “dan loop ik toch even met je mee?”
En ja, er zijn altijd wel een paar van die azijnzeikers die roepen dat ‘ze’ in Den Haag er maar wat aan moeten doen en dat is natuurlijk ook zo, maar het is wat het is en als ik dan zeg: “u heeft gelijk meneer (het zijn altijd mannen die zulks roepen), maar moeten we dan ondertussen de mensen maar laten verhongeren?”, dan zijn erbij die glashard zeggen: “Ja, laat ze maar creperen…”.

Ja, tot je zelf in dat schip terecht komt. Dan ben je blij met al die mensen vandaag bij de Albert Heijn die geen excuus nodig hadden om wat extra’s in hun karretje te stoppen en met gulle hand die 150 kratten hebben gevuld. Echt mensen, ik weet dat we het allemaal druk hebben, dat zeg ik zelf ook altijd, maar het geeft je zo’n warm gevoel als je mee mag helpen om de wereld op zaterdagmiddag met z’n allen weer een beetje meer kleur te geven…

ah.jpg

Ik heb gevraagd of ik nog eens mocht helpen. En dat mocht… Dankjewel Voedselbank, dankjewel Albert Heijn, het was een mooie zaterdag!

Léia

Het nieuwe jaar is ook weer begonnen voor de CNCH. De Commerciële NetwerkClub Heerenveen, waar ik al jaren lid van ben en tegenwoordig ook zo nu en dan een feestje voor mag organiseren.

Zo zaten we gisteravond met z’n bijna allen in de Happy Hands Studio van Natasja Britz keramiek te beschilderen. De studio is bij het grootste gedeelte van Heerenveen wel bekend, want hij ligt vlakbij het centrum aan de doorgaande weg, maar vrij veel mensen schijnen nog te denken dat je dat keramiek eerst zelf in elkaar moet kleien.

happyhands

Nee…, je mag kiezen uit kasten vol met borden, kopjes, mokjes, theepotjes, schalen, spaarpotjes, en nog meer schalen, en die ga je dan beschilderen met speciale verf. Natasja vertelt precies hoe het moet en vrijwel onmiddellijk daarna zag ik tegenover mij aan tafel twee prachtige grote schalen, omgewisseld worden voor een gezellige koffiemok, want ja, het is toch best veel werk…

Je hoeft overigens niet eens zelf te kunnen tekenen; Natasja heeft massa’s voorbeelden, of print iets voor je uit van het internet, dat kopieer je (let op: met carbonpapier!) op je keramiek en dan kun je het inkleuren.
Overigens zie je dan nog niet hoe het eruit gaat zien, want als het afgebakken is, komen de kleuren pas echt naar boven.

Na het beschilderen, moet het keramiek eerst nog een paar dagen drogen, dan wordt het nog een keer geglazuurd en vervolgens gaat het in een loeihete over, waarna je je theepot of cakeschaal eindeloos kunt gebruiken en zelfs in de vaatwasser stoppen. Zolang je het niet laat vallen, blijft het gewoon prachtig.

Ik koos een honingpotje en tekende er enthousiast bloemetjes en bijtjes op, en ook nog een spreukje. Iets van “taste my honey, honey” of zoiets. Maar ik had blijkbaar wat te veel honing op mijn kwastje genomen, want toen iedereen allang klaar was en gezellig glaasjes wijn stond te drinken en van heerlijke hapjes stond te smullen (verzorgd door WP-catering van Willy Piest), probeerde ik mijn bijtjes nog van streepjes te voorzien en heb ik alleen nog “bee sweet” op het dekseltje gekliederd.

Ontzettend gezellig om te doen, met vriendinnen, je kinderen, je hele familie (de mannen vonden het ook echt leuk!), of je collega’s. En ik heb niet eens aandelen.

Over twee weken komt Natasja de resultaten langsbrengen tijdens ons netwerkontbijt. Spannend….

Léia

Iedereen weet natuurlijk inmiddels dat ik fan ben van Hello Fresh, en sinds kort heb ik ook De Streekboer!

streekboer

Nee hè, je weet toch wel wat de Streekboer is? Plaatselijke boeren verkopen hun producten via De Streekboer op het internet en dan kun je (in mijn geval) op donderdag tussen 5 en 7 je spulletjes komen afhalen. De boeren staan hier dan in Heerenveen op een soort markt. En je hebt al betaald, want dat gaat ook lekker automatisch.

En wat haal je daar dan? Nou, ijs bijvoorbeeld. En laat ik nou toevallig ook nog heel blij worden van ijs! (Maar dat is eigenlijk een andere blog).

ijsje

Heerlijk zelfgemaakt ijs. En kaas, yoghurt, hangop, melk van de kaasboerderij, vlees van eerlijke vleesboeren, groente uit de natuurtuin, evenzo fruit, oh jongens, heerlijk, alles onbespoten. Er is ook een geitenmevrouw (maar ik ben -nog- niet zo’n liefhebber van geitenkaas enzo) en schapenspul kun je er ook krijgen. Fijn voor mensen met koemelkallergie!

Zal ik heel eerlijk zijn? Ik ging er eigenlijk alleen maar heen omdat ik Buurvrouw Durkje ken en Piri van ijsmakerij Tikje Anders ook. En natuurlijk Dick Nooteboom van natuurtuin ’t Hummelhûs, maar van het alternatieve ben ik eigenlijk niet zo.
Zelfs niet als het om een fantastisch principe gaat: waarom zou je allerlei spullen kilometers laten vervoeren (met alle kosten en milieuellende van dien) als je ook perfect spul kunt krijgen van boeren uit je buurt?

Maar nu ben ik verkocht. Ik eet goddelijke biefstukken gebakken in echte boerenboter van Durkje. En vanilleyoghurt met aardbeitjes van ’t Hummelhûs.

yogum met abeitjes.jpg

Oh en die heerlijke rozijnenbolletjes van de Eko bakker, met oude kaas! Jammie!

Toegegeven, ik heb gister de sla drie keer moeten wassen, omdat ze zo vers uit de grond was gerukt, maar dan heb je ook de meest smakelijke sla die je maar kunt wensen.
Dus even naar destreekboer.nl en kijk of er bij jou in de buurt ook al een afhaalpunt geopend is. En dan móet je echt eens iets gaan proberen.

Duur? Nee, het valt me elke keer weer mee. Een beetje lastig? Ja, ik moet er elke week goed aan denken dat ik mijn spulletjes niet vergeet op te halen. Gelukkig krijg ik ook nog een herinneringsmailtje, dus dat is me nog niet gebeurd.
Ik ben wel al eens iets vergeten mee te nemen (toen brachten ze me dat heel lief achterna, thuis afgeleverd!), maar nu neem ik braaf mijn controlelijstje mee (krijg je ook online), dus dat gebeurt me niet meer…

De Streekboer. Superfood, superleuke lui, superfantastisch idee.

Léia

 

 

Bijna vergeten! Een van de dingen waar ik heel blij van word, omdat ik er vanaf de eerste ontmoeting al verliefd op was: mijn horloge:

horloge.jpg

Ik heb jaren zonder horloge gelopen, omdat ik nergens een horloge vond dat ik écht mooi vond. Ik had bijvoorbeeld wel even zo’n gratis gevalletje van de Yves Rocher ofzo, maar niet eentje die er als sieraad mee door kon. Tot ik deze vond bij ‘De Parel’, de juwelier hier op de Wettertoer in Heerenveen. Je hoeft er niet om te gaan zoeken, want die mevrouw is er vorig jaar mee gestopt. En vlak voor ze de deur dicht gooide (ze was al aan het inpakken), heb ik nog een nieuw bandje aan mijn horloge laten zetten.

Dat bandje had een Italiaansachtige naam (Florentijns ofzo), maar dat kan ik nergens op het internet terugvinden (zelfs niet op de Skagen-site). En de juwelierster kan ik het niet meer vragen. Het bandje schittert namelijk altijd heel prachtig in het licht, maar dat kun je op de foto dan weer niet goed zien.
En de wijzerplaat is van parelmoer. En hij is zo prachtig plat en eenvoudig.

Ik zag op de foto dat hij ook al wat bekrast is. Ja, dat krijg je als je wat ouder wordt. Maar ik blijf hem trouw, tot ie het loodje legt.

Léia

 

Ik las vanmorgen in de krant dat we allemaal etnisch profileren, dus niet alleen de politie. En dat is ook logisch. Wat ik wel grappig vind is dat we het ineens profileren noemen, terwijl we het voorheen altijd hadden over discrimineren. En uiteindelijk is het allemaal hetzelfde: onderscheid maken.

witzwart.jpg

Natuurlijk maken we onderscheid. Tussen appels en peren, tussen lekker en vies, tussen mooi en lelijk, tussen jong en oud, tussen man en vrouw, tussen blank en zwart. Waarom? Nou, doodgewoon omdat er verschil in zit. Etnisch profileren is onderscheid maken op basis van ras. Discriminatie dus. En zolang we daar geen vette labels aan hangen, is er eigenlijk nog niks aan de hand. Het gaat een beetje mis als we roepen dat Belgen dom zijn, net als blondjes, we oudere mooiweerfietsers ‘de grijze plaag’ gaan noemen, Friezen dwars en ja, negers lui. Dat is niet discrimineren, dat is generaliseren. Natuurlijk bestaan er domme Belgen en dwarse Friezen, maar zo zijn ze natuurlijk niet allemaal.

Het afgelopen weekend was ik overigens bij een bijeenkomst van docenten, waarbij door een aantal mannelijke collega’s continu gesproken werd over het probleem van de ‘hoofddoekjes’ in de klas. En daarmee bedoelde hij natuurlijk niet de hoofddoekjes zelf, maar de meisjes die ze droegen. “Bij jullie in Heerenveen heb je zeker weinig last van hoofddoekjes?” Oi.

Etnisch profileren is iets meer dan onderscheid maken op grond van je ras; het is met name ook het toekennen van bepaalde eigenschappen aan dat ras. Generaliseren dus. En dat de politie dat doet, is niet zomaar, dat is jammer genoeg gebaseerd op de criminaliteitscijfers. Het is gewoon een feit dat er veel misdrijven gepleegd worden door bepaalde etnische groeperingen. De vraag is alleen: worden die misschien meer gepakt omdat er meer op ze wordt gelet? Of zoals ik zelf altijd mensen voorhoud: deze minderheidsgroepen hebben in onze samenleving veel minder kansen. Minder kans op werk en een goed inkomen, minder kansen op een goede opleiding door taalachterstand of domweg door lagere verwachtingen van docenten en daardoor een slechtere begeleiding (een veel voorkomend verschijnsel in het onderwijs), minder kans op een woning in een ‘betere buurt’. En daardoor stijgen de kansen in het criminele circuit. Het is een enorme vicieuze cirkel en zie daar maar eens uit te komen, met dat etnische profiel dat je opgeplakt krijgt. Het wordt een self fulfilling prophecy…

Waarom begin ik hier nou eigenlijk over? Nou, behalve dan dat ik dit vanmorgen in de krant las; ik kwam vorige week aanrijden bij de benzinepomp. Dat kleintje hier vlakbij op de hoek. 4 pompen, 2 voor auto’s met de tank links en 2 voor auto’s met de tank rechts. Mijn tank zit links, dus ik stuurde op de rechterkant van de pompen aan. Vlak voor mij schoot een auto van links naar rechts om de bocht; blijkbaar wist de chauffeuse niet precies aan welke kant haar benzinetank zat en was ze in eerste instantie aan de verkeerde kant terechtgekomen. Maar nu parkeerde ze haar auto precies zo naast de pompen, dat ik er dus niet meer bij kon. Onzin natuurlijk, want daar kunnen heus twee auto’s staan, vandaar die twee pompen… Er stapte een mevrouw uit, zo’n stoere met van onder tot boven tatoeages.

douwe bob

Ik hou best wel van tatoeages, al heb ik er zelf geen en dat zal het ook wel niet meer worden in dit leven. Mijn dochter wel, die heeft er twee, best mooi, en dat mijn zoon er nog steeds geen heeft, verbaast me nog steeds.

Lara tattoo.jpg

Ik ken ook hele aardige mensen met hele mooie tatoeages, dus ik zal het niet in mijn hoofd halen om daar een lelijk kaartje aan te hangen, als van: mensen met tatoeages zijn asociaal. Maar deze…

Ik dacht dat ze me niet zag. Ze had waarschijnlijk haast en had er niet op gerekend dat er direct iemand achter haar kwam staan… Dus ik drukte even kort op mijn toetertje. Maar ze bleef keihard niet mijn kant op kijken en haakte de slang in haar auto. Dat vond ik toch wel wat onbeleefd en ik toeterde nog een keertje, deze keer wat langer. Stug de andere kant op blijven kijken. Oh ja, die trut hier achter, die wacht maar even? Dan vliegt er plotseling iets vliegensvlug naar het agressieve stukje in mijn brein; ik klikte de riem al los, maar voordat ik de auto uit gevlogen was, kwam de eigenaar van de pomp al naar buiten om de mevrouw even vriendelijk te verzoeken een eindje op te schuiven met die asobak van d’r. Nee hoor, het was een Kia Rio ofzo, niks bijzonders, maar die mevrouw…

Nadat ik de tank vol had gegoten zonder dat het me gelukt was om enig contact te maken met de tattoo-lady, zelfs niet toen ik pontificaal in de deuropening ging staan, sprak ik nog even kort met de pomphouder. Ik bedankte hem voor de interventie en hoewel het echt een heel aardige man is, zei hij botweg dat deze mevrouw zich eigenlijk altijd nogal asociaal gedroeg.

Toen dacht ik bij mezelf: ja, als je niet wilt dat mensen met tatoeages als asociaal bestempeld worden, dan heb je wel de verantwoordelijkheid om je dan ook niet asociaal te gedragen. Doe je dat wel, dan hou je dat vooroordeel in stand. Dus dan blijft het zo dat mensen met veel tatoeages altijd wat voorzichtig benaderd zullen worden, omdat je er geen confrontatie mee aan wilt gaan. Sorry jongens, ik zal mijn best doen deze te wissen, maar hij kwam wel even binnen. Asotrut…

Léia

ontbijt.jpg

Zo, hoe ziet dat eruit voor een ontbijtje in de zon? Appel, peer, banaan, kiwi en meloen. De sinasappel pers ik altijd uit, dus die was al weg.

Dit vooral ook even ter compensatie van mijn uitje gister naar de schaapscheerdersdag, waar ik eigenlijk alleen maar even heen ging om een ijsje te halen bij Piri, die daar ook stond met haar ijsbus. Roomijs en aardbeien voor mij.

ijsje

Ik moest trouwens wel even zoeken. Ik had gelezen dat het op het parkeerterrein was bij het Abe Lenstrastadion. Nou, mooi niks natuurlijk. Bleken ze aan de andere kant van de weg te zitten. Helemaal in het allerverste hoekje, en het dichtstbijzijnde toilet was 20 minuten lopen naar de Bos Tuin en Dier. Dat was vooral vervelend voor de standhouders.
De schapen hadden er geen last van, dat kon je zo wel zien.

schaapjes.gifSchaapscheerdersdag-145-2.jpg

Natuurlijk werden er ook echt schapen geschoren. Grappig dat; die scheerder hangt in een soort trapeze boven het schaap. En dan denk je dat dat schaap daaronder lekker geschoren ligt te worden. Nou nee, het zag er niet echt uit alsof die schaapjes dat heel leuk vonden, dus ik kon er ook niet zo lang naar kijken.

Waar ik niet aan gedacht had: er waren ook allemaal (vooral) dames, die zaten te spinnen en die de prachtigste dingen maakten van al die wol. Dat was even leuk om te zien, maar ik wilde niet in de verleiding komen om er weer een nieuwe hobby bij op te pakken.

En ik heb weer een stap gemaakt in mijn PO (persoonlijke ontwikkeling). Voorheen was het zo, dat als ik met iemand stond te praten en er kwam iemand anders voorbij en degene met wie ik stond te praten begint midden in een zin van mij, gewoon met die ander te praten, dan voelde ik me vet lullig en probeerde dan ongemerkt af te druipen. Ik deed er weer eens niet toe…
Nu overkwam me dat ook bij zo’n spinnende mevrouw. Alleen draaide ik me deze keer resoluut om en vertrok met mijn ijsje en ik dacht alleen maar: onfatsoenlijke w… dames. Daar verspil ik echt geen woord meer aan. Waarschijnlijk is de volgende stap dat ik ze erop ga attenderen hoe fout ik dat vind, maar daar was het nu nog te mooi weer voor.

Schaapscheerdersdag in Heerenveen. Met demonstraties schapendrijven en lammetjes aaien. En ijsjes…

Léia