Archives for posts with tag: handwerkbeurs

Muizelien. Ik moest net haar foto een naam meegeven, en het werd Muizelien. Lekker origineel.

muizelien

In februari, vrijwel direct na de handwerkbeurs in Zwolle, breide ik dit schattige muizenkind. Gauw oogjes gekocht en een roze knoopje voor haar jurkje en die lagen in een papieren zakje naast haar op tafel te wachten. Al maanden. Zo’n vergeten klusje.

Vandaag zou ik het plafond in de kamer gaan schoonmaken (dat ben ik ook nog steeds van plan hoor) en dus moest de tafel leeg. Muis en haar papieren zakje lagen op mijn hand. De spanning steeg…. Het was nú of nóóit!

Ik rende naar boven, naald en draad gezocht, en een kwartiertje later zat muis vrolijk op het hoekje van de tafel in het rond te kijken. Muizelien.

Die stomme vergeten klusjes ook altijd… Op de een of andere manier kom je er pas aan toe als je er écht geen tijd voor hebt…

Léia

Gister zag ik ineens mijn gelezen berichten als een raket omhoog schieten. Dat was Dini, mijn allereerste allerbeste vriendin, met wie ik een poosje terug naar de handwerkbeurs ben geweest. Dini zit nu ergens op een zonnig strand mijn blogs te lezen en tot mijn blijde verrassing stuurde ze me vandaag een fotootje ‘voor mijn blog’:

dini's bril (2)

Toen we laatst samen in het Fries Museum waren, bij de tentoonstelling ‘Breien’ hebben we ons verbijsterd afgevraagd hoe die dames vroeger ooit in staat zijn geweest om zulke fijne breiwerkjes te maken, met zulk vreselijk dun garen en zulke ienieminipini steekjes.
Want leesbrillen (of breibrillen) hadden ze toen natuurlijk nog niet. Wij ook niet trouwens.

Wat wij wel hebben (tenminste Dini heeft daar eentje van aangeschaft op de handwerkbeurs) zijn deze fantastische loepstaketsels, waarmee je de meest minuscule steekjes vele malen uitvergroot onder je handen tot leven ziet komen. En nu ik zo die foto bekijk, zouden ze een dergelijk apparaat een paar honderd jaar geleden wellicht ook al wel kunnen hebben bedacht.
Hoewel Dini overigens in de winkel het apparaat zorgvuldig heeft uitgetest, bleek hij in de praktijk nog wel eens bovenop het borduurwerk te belanden, of, als op de foto, bovenop haar neus.

In de loop van de eeuwen is dit kunstige stukje vakmanswerk waarschijnlijk geëvolueerd tot wat wij tegenwoordig een bril noemen, maar waarom zou je al die prachtige uitvindingen eigenlijk zomaar wegdoen? Dat is pas (bor)duurzaamheid.

Binnenkort moeten we maar weer eens afspreken om samen iets leuks te gaan maken en het lijkt me geweldig om dan ook eens te mogen ervaren wat een lust het moet zijn om met deze vergrootbril een priegelwerkje te ondernemen. En ik beloof dat ik daar dan ook een fotootje van ga plaatsen…

Léia

 

De sjaal, waar ik pas na de handwerkbeurs in februari aan ben begonnen, is nu al af!

sjaal 1

Waar is een selfiestick als je hem nodig hebt?

sjaal 2

Ik vind hem mooi. Al ben ik eigenlijk helemaal geen sjaaltjesmens, dit wordt mijn favoriet!

Léia

Misschien is het jullie wel opgevallen, maar de afgelopen dagen heb ik wat meer blogs gepost. Waarom? Nou, een tijdje terug heb ik wat last gehad van een bloggers block. Even geen puf om voor het slapen gaan nog een uurtje te gaan zitten stinnen op een verhaaltje en dan nog eens een uurtje zoeken naar een leuk plaatje. Terwijl ik eigenlijk gewoon graag naar bed wilde.

Maar toen die vermoeidheid uitmondde in een kortstondig ziekbed ging ik eens even kijken hoe groot de blockschade was, want inmiddels heb ik al 237 blogs geschreven en het zou toch wel zonde zijn als ik deze uitdaging, terwijl ik al ver over de helft ben inmiddels!, ook niet zou gaan halen. Oók niet? Ja, ook niet. Want die challenge dat ik elke dag zou gaan sporten is nooit verder gekomen dan dat ik de hond even uitlaat en een schoon huis… daar heb ik een veel betere oplossing voor gevonden. Lang leve de hulp in de huishouding!

Na een zorgvuldige telling bleek dat ik al 6 dagen gemist had! Dan moet je al een hele week twee blogs per dag posten om weer bij te trekken. Vandaar. Nog 3 te gaan.

breisel

Vandaag dus, behalve deze update, een glimp van wat mijn op de handwerkbeurs verkregen min of meer angoragaren (vooral min, er zit namelijk geen draad angora in; het heet alleen maar zo…) heeft opgeleverd als proeflapje. Ik vind het mooi. Dat wordt wel wat. Volgende week vakantie…

Léia

Gister en vandaag was ik in de Handwerkhemel. De handwerkbeurs in Zwolle. Daar ben ik wel eens vandaan gekomen met tassen vol met borduurpakketten, bolletjes wol, boeken over haken, breien, naaien, borduren, frivolité, Hardanger, Perzisch Ajour, Entrelac, Brioche, Fair Isle, weven, spinnen en Amigurami. Wie zei ook weer dat handwerken saai was?

Gister ging ik met mijn zus; dat is vooral ook kijken naar wolletjes voor haar kunstwerken. Dan kijk ik rond of er misschien iets is wat ik best wel zou willen hebben. Daar kan ik dan nog een nachtje over slapen. Behalve natuurlijk als je een koopje ziet liggen in een bak, daar moet je gelijk bij zijn!

Vandaag ging ik met twee vriendinnen, allebei ook dol op handwerken. Suzan vooral op breien (en andere technieken met wol) en Dini vooral op borduren. Suzan was net als ik, wel vaker naar de handwerkbeurs geweest, maar Dini…. die keek haar ogen uit! De eerste de beste borduurstand vond ze een prachtige vergrootbril. Eigenlijk een haarbandje met een vergrootglas dat je naar beneden kunt klappen. Superpraktisch! Borduurwerkjes heeft ze per ongeluk niet gekocht, maar wel prachtige wol.

wol

Ik heb me keurig gedragen. Een bolletje sokkenwol dat ik niet kon weerstaan, een prachtige streng handgeverfde wol uit Uruguay, Alize angora (die achteraf uit slechts 10% angora bleek te bestaan), “hier heb je drie van nodig”, “nee mevrouw, ik ga hier niet zo’n shawl van maken”. “Oh, nou neem er dan maar twee…”. Gelukkig maar dat ik er twee heb genomen, want vandaag verkochten ze deze wol al niet meer. Een kettinkje dat ik van Jana heb gekregen (“Ik heb mooie kettingen en hele mooie kettingen”,  “Leuke prijsjes voor de meisjes”) en een foldertje  van ‘De Vereenigde Modevakscholen in Nederland’.

Natuurlijk had ik wel meer foldertjes, maar hier moet ik even wat mee doen. Het schijnt dat je bij deze club met slechts 1 examen coupeuse-lerares kunt worden, terwijl je bij de Ensaid modevakschool (waar ik mijn opleiding heb gedaan), wel 4 examens moet doen en daar heb ik de puf in ieder geval niet meer voor.

Het enige wat ik nu nog nodig heb, is een zee van tijd.

Léia

Het was een enerverend weekendje. Vanwege het afgeblazen verjaarsfeestje van vorige week, vandaag op herhaling. Gister was mijn zus al hier en hebben we voor een middelgroot kindertehuis (weeshuizen heb je hier eigenlijk niet meer wel?) voedsel ingeslagen. En vandaag ben ik nog even naar de Jumbo geweest om alle vergeten dingetjes bij te halen (en dan nog wat lekkers…).

Vandaag waren we eigenlijk voor het grootste deel bezig met de voorbereidselen voor de fondue. Vroeger fondueden we altijd met Kerst, maar dit jaar hebben we Kerst niet bij mij thuis gevierd en dus ook niet gefondued. Gelukkig had Jana haar fonduepan meegenomen, want nadat Lara de inhoud van de fonduedoos van de keldervloer had opgeraapt, bleek de boel zo vies en verroest (ook niet heel gek na zo’n 20 jaar trouwe dienst), dat we alles gelijk maar in een vuilniszak hebben gemieterd. Past ook wel bij onze opruimwoede van de laatste weken.

En Jana’s fonduepan deed het prima. Daarna hebben we met z’n allen nog een gezellig potje gekoehandeld en ondanks het feit dat Jana hopeloos vals probeerde te spelen, heeft ons team nog verloren ook. Het grootste deel van de avond hadden Tessa en Dex (mijn hond en die van Masha en Silvana) de meeste herrie, maar tijdens ons spelletje koehandel konden ze niet tegen ons enthousiaste en nogal luidruchtige handeldrijven op en gaven ze zich eindelijk neer…

Morgen niet te laat op, want voor Marie komt, moet de boel nog wel wat gesopt en gezogen hier.

tek Marie.jpg

Wat is zo’n weekend dan snel om. Gelukkig heb ik het leukste werk van de wereld. En soms krijg ik als dank nog wel eens een tekening.

tek Andrea.jpg

Voor juf. Met later tussen ‘voor’ en ‘juf’ met een pijltje toegevoegd: ‘de beste’.

Morgen zie ik ze weer. Ik ben een gelukkig mens. Leuk weekend gehad, leuke week voor de boeg. En volgend weekend: de Handwerkbeurs in Zwolle. Dan komt er aan mijn blijdschap helemaal geen einde meer. Joehoe!

Léia