Archives for posts with tag: geduld

Misschien heb ik het al gezegd, maar ik ben dus de kamer aan het opknappen. Dat gaat niet heel supersnel en handig (behalve als mijn zus helpt, die is wel supersnel en handig), want zo even tussen de bedrijven door een wandje behangen, een deur afschuren of een plafonnetje verven in je uppie, dat valt nog niet mee.

Gister heb ik ruim 2 uur gedaan over 1 baantje behangen. Niet omdat ik niet kan behangen, maar omdat er een kast voorstond van 4 meter lang en 2 meter hoog, die eerst helemaal leeg en daarna door mijzelf verplaatst moest worden. Oh ja en het was zo’n baan met een hoekje om de vensterbank en 3 radiatorbuizen-aan-de-muur-vastzetters. Maar het is gelukt.

Vandaag ga ik de klus afmaken, en dat betekent wel dat ik eerst een monsterontbijt moet gaan nuttigen om de piano en de koelkast ‘even’ van de muur te halen….

Oh, daar ging het niet over. Toen mijn kamer langzaamaan steeds fraaier werd, opperde mijn zus dat ik nou ook eens die rommel in de vensterbank weg moest doen en er wat fatsoenlijke kamerplanten in moest zetten….

ROMMEL??

Ik had een gemberworteltje liggen en daar kwam een groen sprietje aan. Ik deed hem in de aarde, maar het sprietje verschrompelde en verdween. Maar kijk, maandenlang geduldig water geven later:

gemberplantje

Laatst kocht ik een tomatenplantje. Ik wilde hem in de tuin zetten, maar nog terwijl ik een gat voor haar aan het graven was, zag ik de slakken alweer oprukken. Dan maar lekker binnen achter het glas. En kijk:

tomatenplantje

En tot slot: ik ben ooit begonnen met avocadopitten in een potje te stoppen. Daar heb ik nu 5 planten van, maar dat zijn inderdaad niet moeders mooisten. En ik heb gelezen dat het wel 10 jaar kan duren voor er ooit een avocado aankomt. Geeft niet, ondertussen groeien ze lustig door. Laatst heb ik ze verpot en toen heb ik wat compost toegevoegd uit mijn eigen ton. En kijk wat er nu allemaal tot leven komt!

Het meeste is waarschijnlijk gewoon onkruid, en heel misschien zit er ook nog wel iets fleurigs tussen.

Rommel! Ik heb een vensterbank vol liefde en geduld. Dat heb ik.

Léia

Nou, de afgelopen week zijn zowel mijn geduld als mijn flexibiliteit wel gigantisch op de proef gesteld!

Geduld? 5 leerlingen kwamen niet opdagen en die heb ik een berichtje gestuurd met de vraag waar ze bleven! Eentje had zich verslapen, eentje was het vergeten, eentje had in haar agenda gezet dat ze niet ging komen (jammer dat ze dat niet ook even in mijn agenda had gezet) en twee kwamen gewoon veel te laat.

Flexibiliteit? Twee leerlingen kwamen op een door henzelf gekozen ogenblik (toevallig dat ik toen net even vrij was) en 6 zeiden gewoon de les af omdat het ze even niet uitkwam…

agenda

M’n agenda is een zootje en administratief is het bijna niet meer bij te houden!

Gelukkig kwam Aricia vanmiddag langs voor wat coaching. Ze zei dat ik me minder lief moest opstellen, afspraak is afspraak en kom je niet, mooi, hier is de factuur! Te laat? Jammer, dat gaat van je lestijd af en schiet je niet op? Pech, je uur is om. Daag!

Oi, het is dat Aricia net geslaagd is voor haar examen Technisch rekenen in de Zorg (met een dikke 10, ik weet het zeker!), maar anders zou ik haar beslist aanraden een andere richting te kiezen. Provocatief coachen bijvoorbeeld. Daar zou ze vast goed in zijn.

Natuurlijk heeft ze gelijk. Vanaf volgende week ga ik de regels weer wat aanscherpen. Zo kan het echt niet langer! Ik word er trouwens ook wat sjacherijnig van en daar is niemand bij gebaat. Het zal ‘de week voor Pasen’ zijn geweest, of ‘de week voor de zomertijd’, maar zodra die zomertijd begint, dan gaan we ons daar ook strak aan houden!

En zo is dat!

Léia