Archives for posts with tag: dozen

Mijn hele huis staat vol dozen. Dozen in de slaapkamer, in de huiskamer, in de logeerkamer, in de bijkeuken, op de zolder (natuurlijk), in de schuur, op de overloop en in mijn werkkamer boven. Overal dozen.

Nou is er een heel groot voordeel: ik hou ongelooflijk van dozen. Maar… niet zó veel.

Het lijkt wel of ik in een permanente staat van verhuizen ben en dat is ook wel een beetje zo. Omdat ik op dit moment een poging doe (met veel hulp van mijn superhandige zus en mijn allerliefste dochter) om de kamer en de keuken op te knappen, zitten heel veel spullen tijdelijk even in een doos. En een heleboel van die dozen zijn trouwens ook leeg, omdat ik binnenkort weer van werkplek ga verkassen en dan heb je veel dozen nodig om de spullen van A naar B te brengen. En misschien dan ook nog weer naar C. Of D. Dat is ook al voorgekomen.

Maar vanmorgen dacht ik: Nu is het genoeg! De deur van mijn slaapkamer kan al maanden niet meer dicht en de gasten schijnen allergisch te zijn voor de dozen naast het bed (daar zit dan ook voornamelijk stof in, stof als in lappen stof).

Ik heb me dus voorgenomen om elke dag een doos leeg te maken. Eigenlijk ben ik vorige week al gestart, toen we voor het schilderen een stuk karton nodig hadden. Ik heb toen de inhoud van een doos op mijn bed gekieperd, maar dat is nou eigenlijk ook weer niet de bedoeling….

En misschien, als ik alle dozen met stof heb leeggeschud, zit er dan wel in de laatste de vitrage die ik zo graag beneden voor de ramen wil gaan hangen….

Léia

Advertenties

Vandaag de prachtigste wolletjes bekeken op de haak- en breidagen in Zwolle. Ik heb me beheerst, niks geen grote breiprojecten opgestart, alleen maar 3 bolletjes sokkenwol die ik niet kon laten liggen, omdat ze zo mooi waren.

M’n zus, die by the way prachtige kunstwerken breit, heeft wel het een en ander gescoord en het was een lust om haar daarbij te helpen. Voldaan en redelijk uitgeput keerden wij huiswaarts, om een kostelijke zuurkoolschotel te bereiden en verorberen. En daarna moesten we toch echt het bed voor Jana gaan uitgraven, want een logé wil altijd graag ergens slapen.

Opruimen is eigenlijk niks anders dan spul verplaatsen. Meestal verplaats je dingen van plaatsen waar ze per ongeluk of door slordigheid terecht gekomen zijn, of doordat ze zijn gebruikt en daarna nog niet teruggeplaatst zijn. En als je dan gaat opruimen, dan breng je ze weer naar hun plekje. Dat plekje is met zorg gekozen. Soms in een kast of juist ergens waar het te pronk staat te wezen.

Maar in dit geval is het vooral spul dat we tijdens de verhuizing even ergens kwijt moesten. En daar is in de tussentijd nog niks aan veranderd. Ik moest het nog steeds even ergens kwijt. Maar dan nu maar op zolder? Je wilt niet weten hoe mijn zolder er nu uitziet. Of misschien ook wel, maar daar begin ik niet aan. Vandaag in ieder geval niet.

Natuurlijk heb ik nu niet alles rücksichtslos naar boven gebracht. Dat zou geen enkele zin hebben. Alle dozen zijn leeg geweest, ik heb alles door de handen gehad en een weldoordachte beslissing genomen over waar op zolder ik de boel neer zou gaan zetten. Behalve…

nijlpaardje

dit schattige nijlpaardje dat ik zomaar ergens tussen vond. Ik hou van nijlpaardjes.  Ook zal zijn ze nog zo klein.

Léia