Archives for posts with tag: CNCH

Vanmorgen waren we een boottochtje aan het plannen. Ik heb het er in mijn blog ontbijtzeilen al eens over gehad; ieder jaar gaan we met de CNCH (mijn ontbijtnetwerkclub) een keertje heel vroeg zeilen met Kees Koppenaal en zijn vrouw Marjan, in hun prachtige Helsingor boot.

kees boot

Inmiddels hebben we bij de club ook wat nieuwe leden en eentje wilde wel het water op, maar niet scheef… En zeilboten gaan nog wel eens scheef. “Welnee joh,” riep ik: “dit is een hele grote mooie boot en zo scheef gaat die niet”. Ik rende naar de dichtstbijzijnde computer en googelde even op “Kees Koppenaal Helsingor” en tot mijn opperste verbazing leverde die combinatie geen enkele foto van Kees, en maar eentje van de boot. Voor de rest waren het foto’s van andere CNCH-leden (deels op die boot) en een paar van mij… Van mijn bureau, van mijn eimetkaasenabrikozenjampannenkoek en zelfs eentje van mij in bed, knuffelend met de hond!

Oi! Ik heb me wel eens afgevraagd waarom ik nog steeds regelmatig bezoekers kreeg op mijn blog, terwijl ik de laatste tijd niet zo vaak meer schreef, maar dat is het dus! Al die foto’s waren afkomstig van mijn blogs… En een deel van de foto’s was gelinkt aan Hotel Heidehof, waar ik me op dat moment bevond…

Ik heb niets te verbergen en de dingen die ik op mijn blog zet, ja, die zijn ook gewoon bedoeld om te lezen, maar van zo’n foto van mij in bed met een slapende hond ernaast krijg je toch een ander beeld als je het uit de context haalt.
Ik weet het, daar moet je beter over nadenken. En laat ik daar nou weer eens geen zin in hebben?! We moeten tegenwoordig zo oppassen wat we zeggen, schrijven, op de foto zetten, of op een blog… Niet dat we iets verkeerds doen, maar je weet nooit wat de mensen ervan maken. Nou, ze maken maar. Zolang er nog mensen zijn die het gewoon leuk vinden, wil ik graag gewoon kunnen zeggen wat ik kwijt wil.

high tea

Ik moet toch verdorie gewoon kunnen laten zien dat ik leef, met alles wat daarbij hoort. Ja toch?

Léia

 

Advertenties

Jaap is niet dood hoor, hij is nog springlevend! En al zijn varkentjes ook. Nog wel, want uiteindelijk verdwijnen die natuurlijk wel in de pan. Jaap verdwijnt echter niet in de pan, maar wel even uit de CNCH. En we gaan hem missen.

Ja Jaap, dat is zo. De man met de goeie ideeën, de inspiratiebron voor ons allemaal, ons gezonde geweten (ik ga tegenwoordig echt veel minder vaak naar de McDonalds), hartelijk, goedgemutst, enthousiast; het is dat ie getrouwd is met een hele leuke Atie, want anders had ik er wellicht nog werk van gemaakt ook. Al ben ik dan weer niet zó dol op varkentjes…

jaap

Vanmorgen waren we uitgenodigd op Jaaps boerderij in Echtenerbrug. Ik heb het natuurlijk al heel vaak gehad over Jaaps varkentjes en ja, ook al heeft ie gedreigd minder vlees te willen gaan leveren aan particulieren, ik ga er vast nog wel eens een kippetje, een karbonaadje of zo’n heerlijke worst halen. Wat zal ik er nog meer van zeggen…

Ga scharrelvarkens kijken bij Jaap. Daar word je blij van.

jaap

Zij een goed leven, wij een lekkere bout…

Dag Jaap, we gaan je wel missen hoor! Veel liefs van

Léia

Ik had me er geweldig op verheugd! De eerste keer dat we gingen ontbijtzeilen met die prachtige boot van Kees Koppenaal (www.klassiekzeilen.nl) staat nog steeds als de meest zen-achtige ervaring ever in mijn geheugen gegrift.

’s Morgens om 7 uur het water op! Het was toen prachtig weer, de opkomende zon, een zacht briesje, de rietzangertjes en weet ik veel wat voor andere prachtige vogeltjes zongen het hoogste lied en verder geen kip op het water. Ganzen in een wei, wat huisjes ver weg op de wal en ik stilletjes op de voorplecht. Genieten! Je zult het niet geloven, maar met dat in het vooruitzicht voor vanmorgen, vond ik het geen enkel probleem om gisteravond de wekker om 5 uur te zetten.

Vijf uur!?! Jazeker, want traditiegetrouw ging ik verse sinaasappeltjes persen. Voor 10 personen ben je dan best wel even bezig. En omdat de vooruitzichten niet heel erg rooskleurig waren (en ik dacht: dan is het misschien nog wel wat koud aan boord) was ik ook van plan om 10 eitjes te klutsen en mijn fameuze raffelei met kaas en een sprietje bieslook te gaan bakken.

Maar toen ik vanmorgen om vijf uur mijn ogen opendeed, of eigenlijk daarvoor al, hoorde ik een verontrustend geluid. Regen. En wat ik anders nooit doe: ik heb de buienradar geraadpleegd. Regen. Ik vertrouw die buienradar niet; het klaart vast nog wel op voor zevenen. Nou, nee..

Kees haven.jpg

Gelukkig zijn Kees en Marian ook niet bang voor een drupje regen, dus we konden dan misschien niet zeilen (regen zat, maar wind ho maar), op de motor varen, dat kan altijd!
En gelukkig hadden ze een zeiltje gespannen over de giek, zodat we toch nog lekker droog buiten konden zitten.
Nou ja, niet iedereen, een paar mannen van suikergoed zochten hun heil in de kombuis.

Kees kombuis.jpg

Handig, want daar konden ze fijn broodjes smeren, met ham van Jaaps varkentjes, en ei dus en jam van Oane (ook lekker op de croissantjes van Ko) en salade (van Lea). En er waren genoeg lekkere broodjes (van Stephan en Peter) met boter (van Eef) en bananenbrood (van Roland) bij de koffie en de thee (van Kees en Marian).

kees mannen.jpg

En ja, het werd zelfs nog droog ook. Prachtige luchten daar boven de Goïngarijpster Poelen. Iets minder Zen misschien dan de vorige keer, maar evengoed een heerlijke ervaring. En dat ik nu wel wat zit te niezen, dat heb ik er maar wat graag voor over.

kees met ik.jpg

Dank jullie wel Marian en Kees. Tot de volgende keer!

Léia

Vanmorgen was er weer CNCH. Voor mijn nieuwe volgers: de Commerciële Netwerk Club Heerenveen. Ik had zelf een presentatie, dus daar valt weinig over te zeggen, maar toen ik gister met de voorbereiding bezig was, ging het even door me heen dat dit wel ongeveer de tijd van het jaar is dat ik moet beslissen of ik nog een jaartje bij ga tekenen of niet.

Waarom wel?
Ja hallo, ik zing toch zeker niet elke week een loflied op de CNCH voor niks! Het is gewoon een hele enthousiaste club ondernemers, die elkaar vooral steunen, zowel zakelijk als persoonlijk. Het zijn fijne mensen om mee samen te werken, we leren van alles van elkaar, het is heel laagdrempelig (dus ook voor mensen die niet zo goed zijn in netwerken, zoals ik) en ja, sorry, maar het is ook erg gezellig, een hele prettige manier om je dag mee te beginnen. Je krijgt er bakken energie van. Echt waar. Geen club dus om in de steek te laten.

 

Waarom dan niet?
Moet ik het echt nog zeggen? Elke donderdagochtend om 6 uur op? Da’s niks voor mij (al houd ik het inmiddels al 4 jaar vol).
En soms mis ik wel eens de actie. We doen wel leuke dingen (over 2 weken gaan we heerlijk ontbijtzeilen met Kees en de week daarna biggenhappen bij Jaap) en vanmorgen ben ik uitgenodigd voor de oudejaarsconference… (grapje), maar een poosje terug hadden we een heel actieplan en voor mijn gevoel is daar weinig meer van terechtgekomen dan de nieuwsbrief (waar ik dan zelf aan meewerk) en zelfs dat gaat nog steeds niet vlekkeloos. Communiceren is gewoon ook verrekte moeilijk, zeker als je dat als ondernemer er nog even ‘bij’ moet doen.
Ook wel een punt is dat er voor mij weinig handel te halen valt. Wat er was aan noodruftige kinderen, dat is al bij mij langs geweest en het ziet er niet naar uit dat daar in de toekomst veel verandering in gaat komen.

Maar dan de voornaamste reden waarom ik er serieus over nadacht om te gaan stoppen: er zijn te weinig mannen! Het aantal vrouwen neemt nog steeds toe, maar dat schijnt de mannen juist af te schrikken, want die verdwijnen zo stilletjes aan stuk voor stuk. Dat is dubbelop de verkeerde kant op! Vergis je niet, ik ben dol op vrouwelijke energieën, maar dit is een commerciële netwerkclub; daar kunnen we heel goed nog een mannelijk lid gebruiken! Ik bedoel: we kunnen nog wel wat stoere zakelijkheid gebruiken!
Ik zou derhalve met mijn vertrek het evenwicht weer wat herstellen, dacht ik zo…

Dus mannen, ik geef jullie nog één kans: meld je snel aan en ik blijf! We kunnen van alles nog wel gebruiken: tuinmannen, artsen, politici, botenbouwers, kraanmachinisten, buschauffeurs, politieagenten, bouwvakkers, een soldaat, een indiaan en een cowboy…

 

village people.jpg

En vooruit, die leernicht is ook welkom.

Ik zie jullie komende donderdag, kwart voor 7, Hotel Heidehof…

Léia

 

Tot nu toe heb ik al die telefonische aanbiedingen voor goedkope krantabonnementen weten af te wimpelen, maar voor die charmante jongeman aan de deur ben ik toch weer bezweken. Voorlopig lees ik dus even de Leeuwarder Courant.

Nou, niet echt, want wat ik die telefoondames altijd vertel, dat ik er namelijk helemaal geen tijd voor heb om de krant te lezen, dat is ook waar! Ik gebruik de krant vooral om iedere morgen met de strips en de sudoku’s op de achterkant mijn hersenen even warm te draaien, maar lezen…

Zo niet vanochtend, want (ook een prettig bijverschijnsel trouwens) vanmorgen had ik CNCH-ontbijt en dus was ik al vroeg thuis en ik had al ontbeten… Dus tijd genoeg om de krant even open te slaan. Een paar opmerkelijke zaken:

  • Op de voorpagina een boer in Bartlehiem die zijn kuilbalen verpakt in roze folie, om zo aandacht te vragen voor Pink Ribbon. En van elke rol roze folie gaat er ook nog eens 3 euro naar Pink Ribbon zelf. Hoeveel leuke kanten heeft dat?! Want die vrolijke roze kuilbalen in het landschap, die vallen natuurlijk wel op.

roze kuilbalen.jpg

  • 65 leerlingen van het OSG hier in Heerenveen hadden een poosje terug een besmetting opgelopen met het Norovirus op een Belgische camping. Op die camping gebruiken ze namelijk bronwater in plaats van leidingwater en de put waaruit dat bronwater omhoog werd gehaald, was niet afgedekt en waarschijnlijk door dieren besmet. De campingeigenaar heeft beloofd voortaan het water beter te zuiveren. Van dat Norovirus kun je doodgaan! Maar fijn dat die campingbeheerder heeft beloofd dat hij… Ik sta versteld.
  • De F-35 die de vlucht moest afbreken wegens benzinegebrek. Tsjonge, ja hoor, dat heb je in Nederland: nog voor we boven vijandelijk terrein zijn, boven een oceaan ofzo, raakt de benzine op… We hebben er allemaal een mening over natuurlijk.
    Maar dan lees ik in de krant (klein artikeltje maar trouwens) dat er nogal wat komt kijken bij zo’n vlucht en dat je niet, net als bij een auto, de tank gewoon volkiepert en je ziet wel wanneer je weer langs de pomp moet. In dit geval ging het om een fotovlucht, waarbij ze nogal wat extra kilometers hadden moeten vliegen om mooie plaatjes te kunnen schieten en bovendien had het ding in Leeuwarden nogal even op de grond staan draaien, waarbij ook nogal wat kerosine (peut, noemen ze dat bij defensie, vinnikleuk) verloren was gegaan. Er staat niet bij waarom dat was geweest, maar ik heb zo’n vermoeden dat ze een tijdlang hebben moeten wachten op die fotograaf, die het van angst waarschijnlijk in z’n broek deed (of hopelijk op het toilet).

jsf.jpg

  • ‘Pakje sigaretten moet naar 23 euro’. Ik heb het artikel niet helemaal gelezen, maar ik vroeg me toch echt af of er nog idioten zijn die € 1,20 voor 1 sigaret over hebben. Als dát ze niet van het roken afhelpt… Maar eigenlijk is het ook niet onredelijk hoor, want als je ziet hoe teringongezond die dingen zijn en hoe hoog onze zorgkosten oplopen, onder andere door dat roken, dan mag je daar ook best wat meer accijns op heffen. Tenslotte betalen wij niet-rokers nu mee aan de zorgkosten voor mensen die willens en wetens hun eigen gezondheid te gronde richten.
  • Nou nog eentje dan: Een 56-jarige man uit Akkrum kreeg van de rechter een milde straf van slechts 1500 euro, omdat hij stomdronken en zonder rijbewijs achter het stuur zat. Waarom? Nou, deze man had tot 2004 een fors strafblad, maar sindsdien zijn leven gebeterd… Dus, als je nooit iets lelijks doet en je raakt in een depressieve bui, neemt een borrel teveel en rijdt zonder rijbewijs even door het dorp, dan krijg je de volle laag van de rechter, maar als je al van alles en nog wat hebt uitgevreten in je leven (tot je 44ste), dan mag je gerust een keertje de fout ingaan, want ja, anders raak je misschien wel je baan kwijt? Merkwaardig. Ik ben heel erg voor kansen enzo, maar ik ben toch ook wel voor rechtvaardigheid…

Verder stond er in de gezondheidsbijlage een verhaal van Sander de Hosson (longarts), dat was zo mooi, dat ik er even van moest huilen.

saco velt.jpg
Oh ja en 300 basisschoolleerlingen uit Friesland waren aan het stijldansen bij Saco Velt. Wat ontzettend leuk! Stijldansen is namelijk VET!

De krant, best interessant hoor!

Léia

Mensen verrassen mij met de gekste dingen, maar vanmorgen kreeg ik toch zo’n ongelooflijk grappig cadeautje in de mail:

montage.jpg

We hadden een nieuwsbrief gemaakt voor de CNCH en daarin had Roland (rechts voor de kijker, links naast mij) een foto bewerkt met Jaaps hoofd erin. Oké, je kon wel zien dat er wat aan geknutseld was, maar het kon er prima mee door.

Nou is Jaap ook niet geheel onbekend met photoshop blijkbaar, of hij vond deze aardige foto nog ergens in zijn archief. Ik moet wel heel erg dronken zijn geweest, want van dit feestje kan ik me weinig meer herinneren…

Léia

 

Nou ja, eigenlijk kun je alles leren en het beste leer je gewoon door te doen!

Vanochtend hield Jetske Zandberg bij de CNCH een presentatie over haar bedrijf: Inaday, merken en patenten. Ik heb overigens ook veel geleerd: zo is een patent hetzelfde als een octrooi (dus Jetske heeft een octrooibureau, daar heb ik vroeger ook nog eens gesolliciteerd. Ik kon zó ongelooflijk leuk met die man opschieten tijdens het sollicitatiegesprek, dat hij mij niet aangenomen heeft omdat hij voorzag dat dat in de toekomst helemaal fout zou gaan… Wel de leukste reden waarom ik ooit ben afgewezen trouwens).

Jetske heeft mij wel eens verteld dat ze, voordat ze bij de CNCH kwam, een gloeiende hekel had aan presenteren. Bij de CNCH houden we elke week een korte pitch over ons bedrijf en zo nu en dan een 10-minutenpresentatie. En ja, vanmorgen deed Jetske de 10-minutenpresentatie. Zomaar. Want ze had eigenlijk geen tijd gehad om iets uitgebreid voor te bereiden, dus zo voor de vuist weg, wist ze ons met een aantal interessante uitvindingen op de achtergrond, van alles te vertellen over haar bedrijf. Reuze interessant en ze deed het fantastisch.

jetske pres

 

Ik ben trots op Jetske. En ook op Meilo trouwens, van Meipos ledverlichting, die deze keer een Led-buis had meegenomen, ons liet zien hoeveel licht die dingen geven, uitlegde hoe gemakkelijk ze TL-buizen kunnen vervangen en voorrekende wat voor enorme besparing die dingen je kunnen opleveren. Ik heb het al eens eerder gezegd: als je veel lampen gebruikt binnen je bedrijf, ga dan eens met Meilo praten, want het scheelt je al gauw honderden euro’s.

winkel.jpg

En er komt weer een nieuwsbrief aan. Wil je ook de nieuwsbrief van de CNCH? Ga dan naar www.CNCH.nl en stuur even een berichtje. Of kom gewoon een keertje langs. Volgende week bijvoorbeeld, want de kans is groot dat je mij dan ziet presenteren….

Léia