Archives for posts with tag: borduren

Helemaal vergeten… Dat komt waarschijnlijk omdat ik er nog geen reactie op gehad heb.

“Zeg Jolanda, hebben wij ook nog van die dikke, paarse naalden?”
“Die met die scherpe punt…?”
“Nee, nee, stompe punt.”
“Dokter, alstublieft, mevrouw Van Dam zit al een half uur te wachten!”
“Ja, ja, Jolanda, nog heeel eventjes…”
“Dokter, vertel toch gewoon aan uw vrouw dat u van borduren houdt. Dan kunt u de hele avond lekker doorgaan en krijgt u heus dat poezenkussentje nog gemakkelijk af voor dierendag…”

poezenkussentje.jpg

Heb je ook een origineel idee om dit verhaal te vervolgen na de eerste 2 regels:

“Zeg Jolanda, hebben wij ook nog van die dikke, paarse naalden?”
“Die met die scherpe punt…?”

Léia

 

 

 

Advertenties

Natuurlijk mag breien niet ontbreken bij de dingen waar ik blij van word, maar eigenlijk hou ik van allerlei soorten handwerken. Haken vind ik ook leuk en borduren in allerlei verschillende technieken.

Zo was er aan breiwerk het afgelopen jaar:

Twee sjaals (waarvan eentje met mouwen). En natuurlijk wel 3 paar:

sokken! Niet echt veel voor een heel jaar, maar ik heb ook:

gehaakt! Een mandje, een omslagdoek voor Lara en een Ipadhoes.

En dan heb ik zelfs nog een beetje geborduurd:

borduur

Maar daar moet nog veel aan gebeuren. Borduren is een ongelooflijk geduldwerk en dat gaat me nu allemaal wat te traag. Breien of haken, dat schiet tenminste op.

En wat ontbreekt? Er is dit afgelopen jaar helemaal niet genaaid! En dat voor een coupeuse! En dat met al die honderden lappen die links en rechts door het pand in dozen staan opgestapeld! Wellicht ga ik daar de komende zomer, als ik tijd heb om die dozen weer eens uit te pakken en al die lappen te sorteren en mijn naaimachines van zolder te halen, weer eens mee aan de slag. Want naaien, daar word ik eigenlijk ook wel hartstikke blij van…

Léia

Tsjonge, voor het eerst in weken heb ik vandaag een compleet vrije dag. Helemaal niets op het programma,  geen achterstallige administratie, geen voor te bereiden lessen, geen dringende huishoudelijke klussen; ik hoefde geen wekker te zetten, gewoon even helemaal niks.

Prompt werd ik pas om 10 uur wakker. Wauw, dat had ik zeker even nodig…

Wat nu? De was even opvouwen, die lag ook al een week te wachten op een vriendelijke hand die ze even netjes in de kast wilde leggen. Zo, klaar, lekker lang douchen dan maar en haartjes wassen. Tja, nou, dan maar even met de hond uit. Extra blokje. Oh, even langs de kringloop. Niet om iets te kopen, maar even kijken hoe het met mijn spulletjes gesteld is. Nou die hebben ze óf allemaal al verkocht (ja, waarom ook niet, het was best mooi spul), óf het staat nog niet in de winkel. Ik kon in ieder geval niks terug vinden. Toch een beetje vreemd…

Bij thuiskomst een flinke pot thee gezet en even mail gelezen. Een heel lief bedankje van de vader van Aricia (die zo goed als geslaagd is voor haar zorgopleiding), en verder alleen maar rommelmailtjes. Even kijken hoe het met de financiën gesteld is. Zoals altijd kon het beter, maar ook zeker een stuk slechter. Wat eten dan maar? Lekker een kaaseitje gebakken en opgepeuzeld met een dikke lik abrikozenjam, terwijl ik een spelletje deed op de computer en ondertussen op/met/via Spotify naar de Dubbele Witte van de Beatles luisterde.

dubbele witte.jpg

En nu is het ineens bijna 4 uur!! Hoe kan dat nou? Ik heb niks gedaan en nou is het al zowat weer donker! Wat is daar nou aan?
Zeg nou zelf, als je niks doet, dan zou dat toch vrij eindeloos moeten kunnen duren? En ik was eigenlijk nog van plan geweest om de hele dag te gaan zitten borduren ofzo.
Nog maar even snel dan, want ik wilde ook nog soep koken! En m’n sjaal wassen (op de hand), en m’n broek strijken, en wat lekkers in huis halen voor vanavond, en even stofzuigen, en nog een inschrijfformulier maken voor Hannah!

Oh jee, dat niksdoen, dat is niks voor mij geloof ik. Zonde van de tijd ook.

Léia

 

Gister en vandaag was ik in de Handwerkhemel. De handwerkbeurs in Zwolle. Daar ben ik wel eens vandaan gekomen met tassen vol met borduurpakketten, bolletjes wol, boeken over haken, breien, naaien, borduren, frivolité, Hardanger, Perzisch Ajour, Entrelac, Brioche, Fair Isle, weven, spinnen en Amigurami. Wie zei ook weer dat handwerken saai was?

Gister ging ik met mijn zus; dat is vooral ook kijken naar wolletjes voor haar kunstwerken. Dan kijk ik rond of er misschien iets is wat ik best wel zou willen hebben. Daar kan ik dan nog een nachtje over slapen. Behalve natuurlijk als je een koopje ziet liggen in een bak, daar moet je gelijk bij zijn!

Vandaag ging ik met twee vriendinnen, allebei ook dol op handwerken. Suzan vooral op breien (en andere technieken met wol) en Dini vooral op borduren. Suzan was net als ik, wel vaker naar de handwerkbeurs geweest, maar Dini…. die keek haar ogen uit! De eerste de beste borduurstand vond ze een prachtige vergrootbril. Eigenlijk een haarbandje met een vergrootglas dat je naar beneden kunt klappen. Superpraktisch! Borduurwerkjes heeft ze per ongeluk niet gekocht, maar wel prachtige wol.

wol

Ik heb me keurig gedragen. Een bolletje sokkenwol dat ik niet kon weerstaan, een prachtige streng handgeverfde wol uit Uruguay, Alize angora (die achteraf uit slechts 10% angora bleek te bestaan), “hier heb je drie van nodig”, “nee mevrouw, ik ga hier niet zo’n shawl van maken”. “Oh, nou neem er dan maar twee…”. Gelukkig maar dat ik er twee heb genomen, want vandaag verkochten ze deze wol al niet meer. Een kettinkje dat ik van Jana heb gekregen (“Ik heb mooie kettingen en hele mooie kettingen”,  “Leuke prijsjes voor de meisjes”) en een foldertje  van ‘De Vereenigde Modevakscholen in Nederland’.

Natuurlijk had ik wel meer foldertjes, maar hier moet ik even wat mee doen. Het schijnt dat je bij deze club met slechts 1 examen coupeuse-lerares kunt worden, terwijl je bij de Ensaid modevakschool (waar ik mijn opleiding heb gedaan), wel 4 examens moet doen en daar heb ik de puf in ieder geval niet meer voor.

Het enige wat ik nu nog nodig heb, is een zee van tijd.

Léia

Dit is een kaodoku. Een kaodoku? Dat lijkt wel veel op een sudoku… en dat is ook zo.

kaodoku

Het verschil is dat je nu meer mogelijkheden hebt, want je kunt zoeken op de vormpjes én op de bekjes. Je hebt een sneubekje, een lachebekje en een streepske.
Het is een nieuwe app en vreselijk verslavend. Ik heb mezelf op rantsoen gezet, ik mag alleen tijdens het eten nog een spelletje doen. Het afgelopen weekend, toen ik onverwacht zaterdagavond vrij had en zondag alleen maak cake hoefde te bakken van mezelf, heb ik me er vreselijk tegoed aan gedaan.

En nu heb ik een ontstoken oog. En dat is vet sneu op je verjaardag!

oog

Nog niet zo lang geleden had ik last van m’n rechteroog en dit, jawel, is mijn linkeroog. Dat verhaal dat ik toen een ontsteking had opgelopen omdat ik tijdens het borduren met mijn kop in een lampje had gehangen, dat klopt dus niet.
Het ik daarvoor al een week lang niet geborduurd!!

Deze keer geef ik de schuld aan de kaodoku.

Da’s dus driedubbel sneu: voor niks niet geborduurd, op je verjaardag rondlopen met zo’n sneu oog en nu dus ook nog eens geen kaodokutjes meer.
Oh ja, en ik heb vanavond mijn wijsvinger de verkeerde kant op dubbel geklapt achter een deurkruk. Ook best zielig eigenlijk…. Of ik ben gewoon wat triest omdat m’n verjaardag weer voorbij is? 58. Al een hele meid nietwaar?

oud

Léia

Vandaag precies 14 dagen geleden ben ik gestopt met TV-kijken. En ik moet zeggen: dat is verrekte gemakkelijk. Je doet het als volgt:

a. Als je TV nu aanstaat, zet hem dan uit. Als je TV nu niet aanstaat, ga direct naar b.
b. Zet de TV niet weer aan.

Ik geef toe dat ik wel een paar keer in de gids heb gekeken of er niet iets op was wat ik graag wilde zien, maar dat was er eigenlijk niet, dus ging ik dan maar wat anders doen.

varagids.jpg

Voorheen keek ik ook wel in de gids, en dan koos ik de zender die ik dan maar de minst slechte vond. Hoe vaak heb ik niet half een programma gekeken, omdat ergens halverwege een ander programma begon dat ik eigenlijk beter vond, maar dat ik dan ook niet uitkeek, omdat ik per ongeluk tijdens de reclame was weggezapt en dan vergeten dat ik er naar keek, omdat ik er toch ook niks aan vond…

Voorheen was het mijn gewoonte om na het werk iets eetbaars te maken en dan schoof ik met mijn bordje voor de TV. Afstandsbediening in de ene hand en een vork in de andere. Tja, wat moet je eigenlijk anders? Tegenwoordig eet ik in de keuken en hoewel ik wel eens een foldertje doorblader onder het eten, of soms zelfs een puzzeltje maak, zit ik toch werkelijk een stuk lekkerder te éten.

En verder? Iets gemist? Nee. Maar andersom: televisie zou een negatieve invloed hebben op je gevoelsbeleving, omdat je wordt overspoeld met negatieve beelden. Ik kan niet zeggen dat ik me een stuk positiever voel nu die negatieve beelden zich niet langer aan mij opdringen. Dat zou er toch ook wel mee te maken kunnen hebben dat ik, áls ik TV kijk, bij voorkeur kies voor programma’s die ik leuk vind. En dat zijn dus niet programma’s waarbij veel dooien vallen, mensen elkaar zitten af te zeiken, of politici de meest waanzinnige onzin zitten te verkondigen. Als ik er niet blij van word, dan kijk ik niet, dus dat zou eerder betekenen dat ik nu minder vrolijk ben dan toen ik nog keek. Maar dat is gelukkig ook niet zo.

Even heb ik nog bedacht dat ik vaak TV-programma’s gebruik ter illustratie van dingen die ik beweer bij het lesgeven. Ken je die serie…? Weet je wel dat programma…? Maar meestal zeggen die kinderen dan toch: “nee, nog nooit van gehoord”, want ze hebben een overduidelijk andere TV-smaak dan ik. Dus daarvoor hoef ik ook niet te gaan kijken.

En dan natuurlijk het effect waar ik de meeste verwachtingen van had: je houd zeeën van tijd over… Nou, ik kan je wel zeggen: ik heb er een oogontsteking aan overgehouden, maar tijd… nee.

oog.jpg
Oogontsteking? Ja, ik dacht nu tijd te hebben om zo nu en dan een draadje te borduren, maar ik kan dat echt niet goed meer zien bij kunstlicht. Dus heb ik aan mijn rechterzijde een schemerlampje, waar ik zo ongeveer middenin zit, om zoveel mogelijk licht te vangen. Dat was blijkbaar wat teveel voor mijn rechteroog. Even niet borduren dus. Althans, niet bij avond.

Score tot nu toe: minder negatieve beïnvloeding – nauwelijks waarneembaar, gemis aan belangrijke nieuwsfeiten – nihil, VT-overschot – helaas nog niets van gemerkt.
Maar ik hou nog even vol, want het bevalt me desalniettemin best goed!

Léia

Het is een tamelijk populaire uitdrukking. Als ik eens gezellig ergens zit met mijn vriendinnen en ik zie een leuke man voorbijkomen, dan manen mijn vriendinnen mij altijd tot het ondernemen van enige achtervolgingsactie. Maar ik verzucht dan dat zulke leuke mannen over het algemeen ook een hele leuke vrouw hebben.

En dan zeggen mijn vriendinnen tegenwoordig steevast: “Dat geeft niet, want… alles kan stuk!” Eerst begreep ik dat niet, maar die vreselijke meiden insinueren daarmee dat als ik maar genoeg mijn best zou doen, ik heus dat (wellicht gelukkige) huwelijk wel kapot kan krijgen.

Nou leuke mannen, wees maar gerust: dat ga ik dus echt nooit doen!

Oké, ik geef toe, ik heb weleens aan een drankje gezeten en dan een heel lekker ding gezien, denkend: Als die mij nou een oneerbaar voorstel zou doen, misschien zou ik dan wel denken dat het welslagen van zijn relatie wel mooi zijn eigen verantwoordelijkheid is… Maar gelukkig voor mijn geweten is zo’n voorstel me nog nooit overkomen.
Het is me wel eens gebeurd dat ik een relatie aanging in de volle overtuiging dat die meneer gescheiden was en dat ineens op een feestje bleek dat ie nog steeds netjes getrouwd was! Nou ja, netjes, ze woonden al niet meer samen, maar desalniettemin had ik dat wel graag willen weten.

Maar goed, mijn ondeugende (als in niet-deugende) vriendinnen menen dus dat alles stuk te krijgen is. En vandaag kwam ik erachter dat ze waarempel nog gelijk hebben ook!
Ik zat namelijk even een half uurtje lief te borduren, en wat denk je? Het oog van mijn naald was ineens gebroken! Dat heb ik echt nog nooit beleefd!

Inderdaad, deze week gaat er bijna elke dag wel iets kapot, maar een naald….
Kan ik nou nog wel door het oog kruipen, of…. hoeft dat nou niet meer?
Gelukkig had ik nog ergens een hele naald. Maar voor hoelang?

Léia