Archives for posts with tag: boodschappentas

Vandaag zou ik even de auto wassen. Ik zeg nog even dé auto, maar vanaf maandag is het officieel Lara’s auto. En ik kan de auto natuurlijk niet viezerig overdragen. Dus: poetsen.

Ik begon in de kofferbak. Eerst maar eens leeghalen die bende. Het leek de tas van Mary Poppins wel!
Nou heb ik onlangs geleerd dat niet iedereen weet wie Mary Poppins is, dus voor die mensen dan maar even: Mary Poppins had een carpetbag (zo’n tas die van een vloerkleed is gemaakt) waar ze de duvel en z’n ouwe moer uittrok: kapstokken, staande schemerlampen, enorme kamerplanten, spiegels, schilderijen, meetlinten en flesjes levertraan (met een lepeltje).

mary-poppins tas

Mijn C1, waarvan ik laatst nog zei dat je er niet een boodschappentas in kwijt kon, bevatte behalve natuurlijk een krik, een sleepkabel, een brandwondensetje, zo’n raamkapotslahamertje, 2 gevarendriehoeken en 2 veiligheidshesjes, 2 spuitflessen ruitontdooier (altijd handig als je die ene niet kan vinden), spul voor de rubbers, 2 ruitenwissertjes en een stuk of 12 ijskrabbers, ook nog 2 kussens, een rood geruit picknickkleed (van de Lays chips), een dubbelgestikte deken en een ijsmuts (je zal maar pech krijgen als het vriest!), heel veel kortingsbonnen van de McDonalds, ook hier een overdosis pennen, genoeg servetjes voor een weeshuis, allerlei stekkertjes om je telefoon (welke dan ook) op te kunnen laden, en minstens 3 plastic tasjes (waarvan eentje rijkelijk gevuld met afval in de container is verdwenen). Ik ben vast nog wel wat vergeten, maar tegen de tijd dat ik de auto leeg had, was het ook al bijna donker. Wintertijd hè?

Ik heb nog even doorgepeesd en het is me gelukt om in ieder geval de binnenkant van de auto schoon te krijgen. En niet zomaar schoon; die auto is nu schoner dan die ooit geweest is, zelfs toen ie uit de showroom kwam was ie zo schoon niet!
Ik ruik dan ook nu van onder tot boven naar groene zeep.

Morgen ga ik voor de buitenkant. Dat wordt ook nog een klusje, want de auto heeft ooit onder een boom gestaan waaruit zwartige plakkerige zooi naar beneden is gevallen. Op de auto natuurlijk. En tot nu toe heb ik niet echt m’n best gedaan om het eraf te krijgen, want eigenlijk was ik bang dat ik dan krassen op de auto zou maken. Maar morgen ga ik het toch proberen. En als ik klaar ben is het hopelijk nog licht, want dan maak ik er een mooie foto van.

Léia

Advertenties

Ik heb een Citroën C1. En ik ben er reuzeblij mee. Nou ben ik altijd heel lief voor mijn auto’s en als dank laten ze me dan ook zelden staan. Natuurlijk heb ik wel eens een lekke band gehad ofzo, maar ik mag absoluut niet klagen. Ook deze C1 heeft nog nooit iets ernstigs gehad.

Ze is een pittig autootje, trekt lekker vlot op, haalt makkelijk de 150 (mits ze niet tegen de wind of een flinke berg op moet), zit lekker, schakelt soepel en ik vind het een mooi kleurtje. Ze heeft maar 1 mankementje. Men noemt haar wel een boodschappenwagentje, maar dat is heel erg onterecht. Er past werkelijk geen fatsoenlijke boodschappentas in die auto. En ook geen passagiers, tenzij die bereid zijn om met de beentjes overdwars op de achterbank te gaan zitten. Meestal heb ik dan ook de achterbank opgeklapt, zodat ik er nog een paar courgettes en een bloemkool in kan vervoeren,

Nou ben ik thuis drastisch aan het schoonmaken en opruimen en daarbij wil ik ook wat spulletjes vervangen. Dus had ik mijn buffetkastje op Marktplaats gezet en daar was wel belangstelling voor. Vanmiddag kwamen ze het kastje ophalen met een auto. Ik had nog gezegd dat ze de aanhanger beter even mee konden nemen, maar nee hoor, die beste man schoof zo mijn hele buffetkast achterin z’n stationcar. Ongelooflijk!

Inmiddels heb ik mijn C1’tje verkocht, al is de nieuwe eigenaresse hem nog niet op komen halen, en stiekem vraag ik me dan even af of ik toch maar niet zal gaan sparen voor een iets grotere auto. Zo eentje waar je zonder problemen een tweepersoons waterbed in kan vervoeren. of een familie Berner Senners met 6 kindertjes…

hondjes

Eerlijk gezegd hoef ik zelden meer dan een naaimachine of een doosje boeken te vervoeren en zo’n stadsautootje kun je ook lekker makkelijk parkeren.
En ik heb maar 1 hond en die past in een flinke schoudertas, dus…

Het zal wel weer nuchterheid voor dromen worden. Praktisch voor pret. En dat geeft niet, want ik hou van autorijden, en uiteindelijk maakt het me niet zoveel uit waarin. Als het me maar brengt waar ik zijn moet, dan worden we gewoon weer de beste vrienden…

Léia