Archives for posts with tag: auto

Of: Hoe wij niet met de NS in Amsterdam kwamen

Lara en ik gingen gister naar de kapper. In Amsterdam. Lara had 2 kaartjes gescoord bij de Kruidvat (want als je geen kortingskaartjes hebt, kun je sowieso beter met de auto gaan…) en voor de zekerheid vertrokken we een trein eerder dan noodzakelijk. NS hè, je weet maar nooit en je wilt niet te laat bij de kapper aankomen kakken.

station heerenveen.jpg

We hadden het allemaal keurig gepland en stonden netjes op tijd op het perron. Onze trein had vertraging, tja, ijs op de rails… Al snel werd er omgeroepen dat de trein naar Leeuwarden over enkele minuten zou gaan vertrekken. Wij vroegen ons af waarvandaan, want in Heerenveen was de trein naar Leeuwarden nog niet aangekomen…

Gelukkig kwam onze trein wel aan en Lara checkte onmiddellijk de Wifi. Oi, die trein naar Leeuwarden? Die stond vast tussen Meppel en Steenwijk! Daar kwam de conducteur, gekleed in een knalgeel jack en gewapend met een politieriem met heuse handboeien en een holster voor zijn digitale spoorboekje, waar hij met zo’n neppennetje (waar je heus niet echt mee schrijven kan) driftig op stond te tikken. Je kent die dingen wel, waar ze tegenwoordig ook mee aan je deur komen als ze een pakje brengen, en dan moet je daar een handtekening op zetten, die vanzelfsprekend helemaal nergens op lijkt en dus kun je er ook net zo goed een kruisje op zetten, want die handtekening is van nul en generlei waarde!

De conducteur, die dus uit al zijn poriën riep dat er niet met hem te spotten viel, was erg aardig en op Lara’s verschrikte vraag hoe dat nou zat met die kapotte trein, trok hij onmiddellijk zijn apparaatje uit de holster te voorschijn en begon er allerlei morsesignalen op te roffelen. Nee hoor, geen probleem, wij zouden van die trein geen last hebben, we konden er wel langs, en dames, nog een verrassing, deze trein reed vandaag in één keer door naar Amsterdam, dus we konden lekker blijven zitten.

Wat waren wij verheugd. Dat was nog eens een verrassing! Zoiets tref je niet vaak bij de NS. Ondertussen had Lara’s telefoon evenwel hele andere berichten te melden. En ja hoor, nog geen halve minuut later stond de vriendelijke conducteur weer aan onze zijde. Sorry dames, deze trein gaat niet verder dan Steenwijk. Daar pikken we de gestrande passagiers van die kapotte trein op en gaan daarmee terug naar Leeuwarden. Jullie moeten dus uitstappen en wachten op de volgende trein naar Zwolle. Aha en hoe laat zijn we dan in Amsterdam? Ja, té laat natuurlijk! Oh wacht…

Ik krijg net een melding dat de bovenleiding is gesprongen tussen Meppel en Zwolle… Mijn collega roept het zo wel even om… en weg was ie. Letterlijk ten einde raad.

Wij ook. Wat te doen? Ik had visioenen van 1 januari 2014, toen er ongeveer hetzelfde gebeurde toen ik een etentje had in Leiden. Drie storingen verderop en uuuren te laat kwam ik uiteindelijk in Leiden aan…

Ik riep: “We gaan terug! We blijven in deze trein zitten en we gaan terug! Zo gaan we echt niet in Amsterdam aankomen! ”
En dan? Het was zo ongelooflijk mistig dat we vanuit het treinraampje nog geen meter het weiland in konden kijken. Lara wilde met die mist niet autorijden. Ik wel.
We gingen terug, best een angstig ritje nog, want de leiding knetterde en de trein stotterde, maar zowaar, Heerenveen heeft ie gehaald. Op het station belde Lara de kapper om de situatie uit te leggen. “We kunnen nu in de auto springen, maar dan zijn we wel een half uur tot drie kwartier te laat!” Ik moest nog tanken en met die mist… “Kom maar!”, riep de kapper en wij weer in de versnelling.

En wat voor versnelling. Even buiten Friesland viel het enorm mee met de mist en ook met de verkeersdrukte, dus hijgend en puffend stormden we, zelfs nog precies op tijd voor onze afspraak, bij de kapper binnen. Die anderhalf uur op en neer treinen naar Steenwijk (een kwartiertje verderop) had ik dus ook in bed kunnen doorbrengen.

’s Avonds weer veilig thuisgekomen, zaten we met onze mooie haartjes op de bank bij te komen en om 7 uur hoorden we op de radio dat het treinverkeer tussen Zwolle en Meppel (nog steeds!) rekening moest houden met vertraging, vanwege een kapotte bovenleiding. Lekker vlot gerepareerd ook…

Léia

 

 

Advertenties

Het moet mij even van het hart: is de afstand Holland – Heerenveen nou echt zoveel groter dan die van Heerenveen naar Holland? En met Holland bedoel ik dan eigenlijk heel Nederland, met uitzondering van de drie noordelijke provincies (Friesland, Groningen, Drenthe, even voor alle duidelijkheid).

Lara heeft zich er al vaak over beklaagd. Als reisleidster maakte ze vaak vrienden in het buitenland en steevast spraken ze dan af elkaar op te zoeken als Lara weer terug zou zijn in Nederland. Lara heeft het vaak gedaan, mensen opgezocht in de paar weken dat ze weer in het land was. Maar als ze vroeg of mensen ook eens bij haar langs wilden komen, dan was dat meestal te ver. Of te veel moeite.

De keren dat ze een feestje had georganiseerd, dat niet doorging omdat de meeste gasten (vaak op het laatste moment) afzeiden, zijn nog net op 1 hand te tellen. Friesland ligt dus blijkbaar verder van Holland dan Holland van Friesland?!

Vandaag heb ik het zelf ook ondervonden. Eigenlijk wist ik het wel, dus als er ergens een groepje bijeen komt, dan ga ik gewoon daar naartoe en vraag ze zelden om bij mij thuis te komen.
We hadden met een clubje vrouwen een afspraak ergens in Noord-Holland. Lara had de auto mee, dus ik zou met het Openbaar Vervoer moeten. Dat is twee uur in de bus zitten (en weer terug) en dan nog opgehaald worden van een station ergens in de buurt, want langs de afgesproken boerderij rijdt geen bus. Dat was zelfs mij te veel.

Ik hou van autorijden, lekker in mijn rijdende huisje, muziekje aan, rij ik zo de afsluitdijk over, geen probleem. Maar in de bus? En dan ook nog weer 2 uur terug! Ik overwoog nog even of ik me af zou melden met een smoesje, maar dat wilde ik die meiden toch ook weer niet aandoen. Een van hen was zo lief om voor te stellen dat ze ook wel bij mij konden komen. Voor haar was een uurtje rijden wel te doen. Maar de anderen haakten meteen af. Helemaal naar Heerenveen? Dat ging niet hoor…

“Ja, nee, daar heb ik m’n zondagmiddag nou voor vrij gehouden”. Ik voelde me gelijk schuldig. Heb ik me daar haar middag verpest omdat ik niet twee uren in de bus wilde zitten…
Misschien had ik toch maar gewoon moeten zeggen dat ik niet zo lekker was…?

Léia

Helemaal vergeten. Toen ik de auto leeg ging halen, vond ik ook dit in de kofferbak:

autoding

Weet iemand ook wat dat is voor een ding? En vooral: is het ook erg dat ik het uit de auto heb verwijderd?

Léia

Vandaag zou ik even de auto wassen. Ik zeg nog even dé auto, maar vanaf maandag is het officieel Lara’s auto. En ik kan de auto natuurlijk niet viezerig overdragen. Dus: poetsen.

Ik begon in de kofferbak. Eerst maar eens leeghalen die bende. Het leek de tas van Mary Poppins wel!
Nou heb ik onlangs geleerd dat niet iedereen weet wie Mary Poppins is, dus voor die mensen dan maar even: Mary Poppins had een carpetbag (zo’n tas die van een vloerkleed is gemaakt) waar ze de duvel en z’n ouwe moer uittrok: kapstokken, staande schemerlampen, enorme kamerplanten, spiegels, schilderijen, meetlinten en flesjes levertraan (met een lepeltje).

mary-poppins tas

Mijn C1, waarvan ik laatst nog zei dat je er niet een boodschappentas in kwijt kon, bevatte behalve natuurlijk een krik, een sleepkabel, een brandwondensetje, zo’n raamkapotslahamertje, 2 gevarendriehoeken en 2 veiligheidshesjes, 2 spuitflessen ruitontdooier (altijd handig als je die ene niet kan vinden), spul voor de rubbers, 2 ruitenwissertjes en een stuk of 12 ijskrabbers, ook nog 2 kussens, een rood geruit picknickkleed (van de Lays chips), een dubbelgestikte deken en een ijsmuts (je zal maar pech krijgen als het vriest!), heel veel kortingsbonnen van de McDonalds, ook hier een overdosis pennen, genoeg servetjes voor een weeshuis, allerlei stekkertjes om je telefoon (welke dan ook) op te kunnen laden, en minstens 3 plastic tasjes (waarvan eentje rijkelijk gevuld met afval in de container is verdwenen). Ik ben vast nog wel wat vergeten, maar tegen de tijd dat ik de auto leeg had, was het ook al bijna donker. Wintertijd hè?

Ik heb nog even doorgepeesd en het is me gelukt om in ieder geval de binnenkant van de auto schoon te krijgen. En niet zomaar schoon; die auto is nu schoner dan die ooit geweest is, zelfs toen ie uit de showroom kwam was ie zo schoon niet!
Ik ruik dan ook nu van onder tot boven naar groene zeep.

Morgen ga ik voor de buitenkant. Dat wordt ook nog een klusje, want de auto heeft ooit onder een boom gestaan waaruit zwartige plakkerige zooi naar beneden is gevallen. Op de auto natuurlijk. En tot nu toe heb ik niet echt m’n best gedaan om het eraf te krijgen, want eigenlijk was ik bang dat ik dan krassen op de auto zou maken. Maar morgen ga ik het toch proberen. En als ik klaar ben is het hopelijk nog licht, want dan maak ik er een mooie foto van.

Léia

Ik heb een Citroën C1. En ik ben er reuzeblij mee. Nou ben ik altijd heel lief voor mijn auto’s en als dank laten ze me dan ook zelden staan. Natuurlijk heb ik wel eens een lekke band gehad ofzo, maar ik mag absoluut niet klagen. Ook deze C1 heeft nog nooit iets ernstigs gehad.

Ze is een pittig autootje, trekt lekker vlot op, haalt makkelijk de 150 (mits ze niet tegen de wind of een flinke berg op moet), zit lekker, schakelt soepel en ik vind het een mooi kleurtje. Ze heeft maar 1 mankementje. Men noemt haar wel een boodschappenwagentje, maar dat is heel erg onterecht. Er past werkelijk geen fatsoenlijke boodschappentas in die auto. En ook geen passagiers, tenzij die bereid zijn om met de beentjes overdwars op de achterbank te gaan zitten. Meestal heb ik dan ook de achterbank opgeklapt, zodat ik er nog een paar courgettes en een bloemkool in kan vervoeren,

Nou ben ik thuis drastisch aan het schoonmaken en opruimen en daarbij wil ik ook wat spulletjes vervangen. Dus had ik mijn buffetkastje op Marktplaats gezet en daar was wel belangstelling voor. Vanmiddag kwamen ze het kastje ophalen met een auto. Ik had nog gezegd dat ze de aanhanger beter even mee konden nemen, maar nee hoor, die beste man schoof zo mijn hele buffetkast achterin z’n stationcar. Ongelooflijk!

Inmiddels heb ik mijn C1’tje verkocht, al is de nieuwe eigenaresse hem nog niet op komen halen, en stiekem vraag ik me dan even af of ik toch maar niet zal gaan sparen voor een iets grotere auto. Zo eentje waar je zonder problemen een tweepersoons waterbed in kan vervoeren. of een familie Berner Senners met 6 kindertjes…

hondjes

Eerlijk gezegd hoef ik zelden meer dan een naaimachine of een doosje boeken te vervoeren en zo’n stadsautootje kun je ook lekker makkelijk parkeren.
En ik heb maar 1 hond en die past in een flinke schoudertas, dus…

Het zal wel weer nuchterheid voor dromen worden. Praktisch voor pret. En dat geeft niet, want ik hou van autorijden, en uiteindelijk maakt het me niet zoveel uit waarin. Als het me maar brengt waar ik zijn moet, dan worden we gewoon weer de beste vrienden…

Léia