Archives for posts with tag: alarm

Ik wil altijd heel graag positieve stukjes bloggen, maar dat valt gewoon soms niet mee…

Zo was het vandaag heerlijk zonnig weer, terwijl er regen en onweer werd voorspeld! Jammer genoeg liep ik dus de hele middag door de stad met mijn nieuwe regenjas over de arm…
Best lief dat die man van de Kruidvat even hielp zoeken waar het beveiligingsdingetje zat in diezelfde jas, nadat ik er het afschuwelijk luide alarmsysteem, tot 2x toe, mee in werking had gezet. Wel jammer dat er nou allemaal losse onderdelen uit mijn jas hingen, die achteraf gezien, de hele middag over de grond hebben gesleept…

Fijn dat ze bij Jan Sikkes zoveel verschillende kleurtjes tricotstof hebben, waar ik speciaal voor naar Leeuwarden was gereden. Alleen was ik de tas vergeten waar de broek in zat waar het lapje bij moest kleuren…
Best grappig dat ik nu precies hetzelfde kleurtje heb gekocht als van de boordstof die ik eerder hier in Heerenveen al had gevonden. Wel een beetje sneu dat ik nu 2 lapjes heb, waar ik niks mee kan…

En hoe leuk dat ik toevallig ook een lapje heb gekocht dat prachtig bij die broek past, als bloesje bijvoorbeeld…

Maar jammer dat ik het voor de baby had gekocht en dat het dus veel te klein is voor een bloesje, bijvoorbeeld.

Heerlijk dat ik even bij Van der Velde, beslist de mooiste boekwinkel van Friesland, heb rondgestruind en daar vast een nieuwe agenda en een supermooi notitieboekje heb gekocht.

Wel jammer dat ze geen vulpenvullingen hadden, waar ik speciaal voor gekomen was en waar ik nu de halve stad voor door moest lopen om die bij een beetje rommelige kantoorboekhandel te gaan halen.

Waar ik dan overigens wel weer deze superleuke ordner vond, voor mijn boekhouding van volgend jaar…

Fijn dat het raampje van mijn auto weer open wil, zodat ik bij de McDonalds een menuutje kon bestellen. Een beetje jammer dat die juffrouw m’n bestelling niet goed kon verstaan, omdat blijkbaar de uitlaat weer kapot is…

En tenslotte zou ik, moe thuisgekomen, even heerlijk genieten van mijn Crispy McChickenmenu in de achtertuin, toen plotseling de lucht betrok en iemand besloot dat het hoog tijd werd om de slechtweerbelofte in te gaan lossen…

Met andere woorden: ik kan maar beter gewoon vertellen wat voor vreselijks me nu weer is overkomen.
Ik was dus in Leeuwarden, in de zon, en streek na al mijn rondzwervingen neer op het terrasje van de Doppio. Het leek me dat ze daar wel lekkere koffie zouden hebben, al drink ik geen koffie, want dat lust ik niet. Het duurde nogal even voordat er een juffrouw naar buiten kwam om mijn bestelling op te nemen. Ik had eigenlijk sinds het ontbijt niks meer gehad, dus ik wilde graag een klein pizza-achtig broodje, dat op de kaart stond. Zegt dat meisje: “Dat kan niet meer, want wij sluiten om 6 uur!” Ik kijk verbaasd op mijn horloge. “Maar het is nog maar 5 uur…” “Ja, maar wij sluiten om 6 uur en dan gaat de keuken om 5 uur dicht, want dan kunnen we geen broodjes enzo meer gaan staan klaarmaken”. Toen ze wegliep om mijn drankje te gaan halen, realiseerde ik me ineens dat ik al ruim voor vijven op dat terras was gaan zitten en ze blijkbaar binnen net zolang hadden zitten wachten tot dat meisje mij om 3 minuten over 5 kon gaan vertellen dat ik niks meer te eten kon krijgen!
Het gebeurt maar zelden dat ik geen fooi geef, maar in dit geval was ik zelfs geneigd om te vertrekken zonder te betalen. Wat ik natuurlijk niet gedaan heb, maar ik kom daar echt nooit weer. Doppio, Zaailand. Niet heengaan.

Het was weer een enerverende middag, in Leeuwarden…

Léia

Advertenties

Ik heb het hier geloof ik nog nooit hardop durven zeggen, maar ik droom er al jaren van om wat vroeger op te kunnen staan…

Nou werk ik vaak ’s avonds, soms wel tot na tienen, dus daarna nog even zitten, wat drinken, misschien nog even wat bloggen en dan is het ook zomaar laat. Dus, dan mag je ook best wat later opstaan toch? Maar dat is het probleem niet echt. Het probleem is dat ik mijn bed niet uit kom (als dat niet per se hoeft).

’s Avonds bedenk ik dan al die dingen die ik graag lekker vroeg wil doen en oh wat zou het toch fijn zijn als ik een beetje op tijd naast mijn bed zou staan…
en de volgende morgen ben ik dat allemaal vergeten en is er maar één ding wat me heel erg fijn lijkt, en dat is me nog even omdraaien.

Maar vanmorgen ging ik er serieus mee aan slag. Gisteravond lag ik om kwart voor 12 in bed (dat ga ik nu geloof ik niet meer halen). Tijd zat om genoeg uurtjes te maffen en dan om 8 uur op te staan (ik wil ook weer niet overdrijven meteen). Nog even lezen. Oké, ander boek dan? Afijn, anderhalf uur later slaap ik nog niet. Weg die boeken, ogen dicht en focussen op je ademhaling. Ik weet niet precies hoe laat ik uiteindelijk in slaap gevallen ben, maar om half 3 heb ik nog wel even op de wekker gekeken.

Klokslag 3:33 (zulks onthoud je) schrik ik wakker van de hond die de trap afrent. Dat loopje had bij mij een alarm af doen gaan en het getrippel door de gang bevestigde mijn angstige vermoeden: de hond had hoge nood.
Ik was rap mijn bed uit, hond even in de tuin, slokje drinken en even rap mijn bed weer in. Lig ik verdorie weer wakker!

Acht uur ging de wekker af. Ik heb hem een flinke dreun gegeven en ik dacht “Skijt!” Die cursus volg ik namelijk. Maar gelukkig was het om half 9 alweer raak met de hond en toen ben ik er maar uit gebleven.

Volgende punt van orde: het ochtendritueel. Nou heb ik wel een ochtendritueel, maar in het kader van vroeg opstaan had ik er wat aan toegevoegd, zoals een half uurtje op de Wii en ontbijten…
Vanmorgen ging ik kijken hoelang mijn ochtendritueel ging duren, dat is dus inclusief de hond uitlaten, douchen, sinappeltjes persen, de hele rambam. Nou, om half 12 was ik klaar. Ik heb een ochtendritueel van 3 uur! Ja, dan mag je wel om 6 uur opstaan ja!

foto.JPG

Morgen de herkansing. Ik ben nu in ieder geval wel flink moe (en de hond ook gelukkig). Jelle zegt dat het 30 dagen gaat duren voor mijn nieuwe gewoonte is ingesleten. Dat is fijn, want dan ben ik in ieder geval op mijn verjaardag op tijd op…

Léia