Archives for posts with tag: administratie

Mensen die een hekel hebben aan lezen én mensen die slecht in slaap kunnen komen, adviseer ik vaak om lekker in bed nog wat te gaan lezen.
Lezen in bed heeft namelijk het voordeel dat je ligt en daardoor het boek veel hoger houdt ten opzichte van je ogen. Normaal zit je te lezen en moeten je ogen naar beneden kijken en dat leest veel lastiger dan wanneer je het boek hoger houdt. Echt een aanrader voor mensen die moeilijk lezen!

En lezen in bed heeft nog een voordeel: het leidt je gedachten weg van de dingen die ervoor zorgen dat je niet kunt slapen. Je voelt dat je moe bent en valt, zodra je je boek heb weggelegd omdat je merkte dat je niet echt meer wist wat je aan het lezen was, vrijwel onmiddellijk in slaap…

Zo vergaat het mij in ieder geval meestal. Behalve…

Meestal lees ik vrij serieuze boeken. Vaak ook boeken die over m’n vak gaan en dan soms ook nog in het Engels. Dikke, zware boeken, die je vrij snel aan de kant legt, alleen al omdat je te moe bent om ze zolang vast te houden.

Maar nu kreeg ik van een vriendin een stapel Engelse pockets mee, met een tamelijk hoog bouquetreeksgehalte…

Het eerste deel, daar heb ik nog vrij lang over gedaan; je moet tenslotte even in het verhaal groeien. Maar nu ben ik aan het tweede deel begonnen en omdat ik de hoofdpersonen allemaal al vrij goed ken, en de intriges van de bladzijden spatten, kan ik er niet meer mee stoppen.

Afijn, dit was mijn excuus. Want vandaag is het donderdag en had ik dus van 10 tot 12 de administratie bij moeten werken. Maar ik ging pas om 4 uur slapen….
Morgen een nieuwe poging. Al heb ik deel 2 nog niet uit en ook nog een derde te gaan… Ik beloof niks!

Léia

Heb je er nog eentje? Jazeker, en in ieder geval nog 3 hierna!

Toen ik met mijn eigen bedrijf begon, en ik vertelde het aan mijn kapper, rustte hij de schaar en de kam in zijn schoot en sprak mij ernstig toe:
“Léia, denk erom dat je consequent elke week je administratie bijhoudt, dat is het allerbelangrijkste! Als je dat niet doet, zit je binnen de kortste keren tot je nek in de misère”.

En ik heb de afgelopen jaren nog vaak aan die wijze woorden gedacht, als ik weer eens een heel weekend bezig was om die vreselijk hoge papierstapels, -bakjes en -bulten, die zich wekenlang stiekem rondom mij hadden voortgeplant, te verwerken in de boekhouding en in keurige, nette, ordelijke mappen, waarin ik alles snel en zonder problemen weer terug zou kunnen vinden.

Een week of wat geleden dacht ik nog: ik heb hier gewoon hulp bij nodig! En ik kreeg gelijk hulp aangeboden. Helaas had die mevrouw het na 2 uurtjes pogen orde te scheppen in mijn papierchaos wel bekeken (en we waren nog niet eens aan het bakje met de kassabonnetjes begonnen). ‘Onbegonnen werk’ moet ze gedacht hebben en daarna meldde ze zich ziek.

Maar nu is het menens, elke week ga ik 2 vastgestelde uurtjes alle loslopende paperassen netjes wegwerken in de administratie. Op donderdagochtend van 10 tot 12. Zo. Er zit maar 1 klein maartje aan.

Voor je kunt beginnen de boel bij te houden, moet je het eerst op orde zien te krijgen… Ik begin er nu meteen aan.
Eerst even een bakje koffie halen…

Léia

Het is officieel. Door mij wetenschappelijk empirisch vastgesteld: vaatdoekjes haken (in het zomerzonnetje) is wel degelijk verslavend.
Dit is mijn oogst na 3 dagen:

dishcloths

 

Gelukkig heb je voor een verslaving veel tijd, veel geld en veel geduld in dit geval, nodig en ik heb geen van drieën. Nou ja, veel geld kost het niet, want ik heb nog genoeg bolletjes katoen op voorraad, maar tijd is wel een probleem.

Zo had ik vorige week echt dringend mijn administratie moeten doen. En nu ik daar dan toch eindelijk vandaag mee aan de gang zou, blijkt ineens m’n printerdriver te zijn verdwenen!! Hoe kan dát nou weer?!?

Die administratie is gewoon nooit echt een succes. Ik ga denk ik maar weer even een stukje haken….

Léia

Dit weekend stond in het teken van de schaar. Gister heb ik de hond geknipt (en ook mijzelf een beetje) en vandaag het gras. Met een schaar ja, want het was zo hoog dat de grasmaaier er niet meer doorheen zou kunnen komen. En bovendien was ik bezig geweest om met een schep de paardenbloemen weg te steken, waardoor mijn gazonnetje nu meer weg heeft van een bungalowpark. Voor mollen. Dat is ook niet gunstig voor de grasmaaier.

Het knippen van de hond ging nog wel redelijk goed, al was het wel wat een bloederige boel. Nee nee nee, ik heb niet in de hond geknipt! Ik knip altijd haar haar tussen mijn vingers. En daar knip ik dan nog wel eens in ja.

knipwond.jpg

Het gras ging zo gemakkelijk niet. Het is toch maar een rare toestand in de natuur. Heb je ergens in je tuin tussen de plantjes een klein plekje aarde vrij? Hup, daar groeit gelijk een graspol. Maar in je grasveldje… allemaal lege plekken! En waarom moeten nou uitgerekend daartussen allemaal andere planten willen groeien? Nou ja, planten… onkruid vooral. En eikenboompjes.

Eerst had ik het nog geprobeerd met de heggenschaar. Maar die was zo bot, daar kreeg ik nog geen grassprietje mee door midden (laat staan een heg). Toen vond ik had nog een ouwe schaar, die daarentegen wonderwel gras doorsneed. Helaas liet de kwaliteit van met name de handvaten nogal te wensen over. Maar niet getreurd, niets dat een flink stuk tape niet kan verhelpen… Waarschijnlijk ben ik een van de weinige mensen die een schaar doormidden kunnen knippen…

grasschaar.jpg

Jammer genoeg had ik gister van de weerman op tv begrepen dat het vandaag zou gaan regenen en onweren enzo, dus ik dacht: Fijn, dan kan ik mooi met mijn administratie aan de gang. Maar nee hoor, prachtig weer! Moest ik de hele dag natuurlijk buiten bezig…

Gelukkig kan ik de komende week nog genoeg binnen zitten…

Léia

 

Tsjonge, voor het eerst in weken heb ik vandaag een compleet vrije dag. Helemaal niets op het programma,  geen achterstallige administratie, geen voor te bereiden lessen, geen dringende huishoudelijke klussen; ik hoefde geen wekker te zetten, gewoon even helemaal niks.

Prompt werd ik pas om 10 uur wakker. Wauw, dat had ik zeker even nodig…

Wat nu? De was even opvouwen, die lag ook al een week te wachten op een vriendelijke hand die ze even netjes in de kast wilde leggen. Zo, klaar, lekker lang douchen dan maar en haartjes wassen. Tja, nou, dan maar even met de hond uit. Extra blokje. Oh, even langs de kringloop. Niet om iets te kopen, maar even kijken hoe het met mijn spulletjes gesteld is. Nou die hebben ze óf allemaal al verkocht (ja, waarom ook niet, het was best mooi spul), óf het staat nog niet in de winkel. Ik kon in ieder geval niks terug vinden. Toch een beetje vreemd…

Bij thuiskomst een flinke pot thee gezet en even mail gelezen. Een heel lief bedankje van de vader van Aricia (die zo goed als geslaagd is voor haar zorgopleiding), en verder alleen maar rommelmailtjes. Even kijken hoe het met de financiën gesteld is. Zoals altijd kon het beter, maar ook zeker een stuk slechter. Wat eten dan maar? Lekker een kaaseitje gebakken en opgepeuzeld met een dikke lik abrikozenjam, terwijl ik een spelletje deed op de computer en ondertussen op/met/via Spotify naar de Dubbele Witte van de Beatles luisterde.

dubbele witte.jpg

En nu is het ineens bijna 4 uur!! Hoe kan dat nou? Ik heb niks gedaan en nou is het al zowat weer donker! Wat is daar nou aan?
Zeg nou zelf, als je niks doet, dan zou dat toch vrij eindeloos moeten kunnen duren? En ik was eigenlijk nog van plan geweest om de hele dag te gaan zitten borduren ofzo.
Nog maar even snel dan, want ik wilde ook nog soep koken! En m’n sjaal wassen (op de hand), en m’n broek strijken, en wat lekkers in huis halen voor vanavond, en even stofzuigen, en nog een inschrijfformulier maken voor Hannah!

Oh jee, dat niksdoen, dat is niks voor mij geloof ik. Zonde van de tijd ook.

Léia

 

In tegenstelling tot wat ik me had voorgenomen: Zondag gezellig Pasen vieren met mijn familie en dan maandag: HUP, weer aan het werk, heb ik vandaag een echte rustdag ingelast. Enerzijds omdat ik vanmorgen eigenlijk niet zo lekker was, maar toen ik eenmaal met een boek en een dekbedje lag te dutten op de bank, besloot ik al heel snel dat ik gewoon behoefte had aan een dagje helemaal niks doen. En dat is me gelukt. Tot…

Tussen het nietsdoen door, ging ik even een tafel verkopen. Ja inderdaad, er had iemand belangstelling voor een van de tafels uit de garage. En zeg nou zelf, waar haal je nog een oerdegelijke houten tafel vandaan voor maar 15 euro? Bij mij uit de garage! Inderdaad.

Dus ik wandelde met het hondje die kant op en het leek me wel slim om even mijn beurs mee te nemen (voor de niet-noorderlingen onder jullie: een beurs is een portemonnee). Die kon ik alleen ‘even’ niet vinden. Nadat ik thuis alle mogelijke vindplekken had afgezocht (die meneer betaalde gelukkig gepast), gooide ik het maar even in de familieapp.

Wat er niet met je zenuwen gebeurt als je écht je beurs kwijt lijkt te zijn. Ach, we hebben het natuurlijk allemaal wel eens meegemaakt, en erg veel geld zal er ook niet ingezeten hebben, maar die pasjesellende!! Zonder bankpasje kun je niet pinnen (en probeer dan nog maar eens aan je geld te komen, bij de bank gaat het in ieder geval niet lukken, daar doen ze niet meer aan geld…), nergens meer betalen, maar ook niet internetbankieren, of je administratie doen! En ik moet nog belastingaangifte doen!

En oh hemel, mijn Bonuskaart! Weg airmiles en hoe krijg ik nou m’n bonuskorting? En Rocks! Niet dat ik kan tanken zonder bankpasje, maar al die rocks! En Freebees! En het pasje van de zorgverzekeraar! En mijn gouden Wegenwachtpasje, net nieuw! En m’n bibliotheekkaart!

Ik ben vast nog wel een paar niet te missen kaartjes vergeten, maar de ellende lijkt bijna onmetelijk! Gelukkig kwam het verlossende woord al snel uit de groepsapp: ik bleek mijn beurs een beetje te nonchalant in de richting van mijn tas op de achterbank van mijn zus’ auto te hebben gegooid, nadat we een Pulled Porc Wrap hadden gescoord bij de McDonalds. Nu alleen nog bedenken hoe ik hem terug ga halen uit Coevorden, en vooral: wanneer.

paas.jpg

Voorlopig staat de volgende familiebijeenkomst pas gepland met Pinkster… Oi, dat vraagt wat improvisatietalent. Gelukkig hoef ik nu niet de halve wereld af te bellen om nieuwe pasjes aan te vragen. Wellicht kan ik in die uitgespaarde tijd even op en neer naar Coevorden rijden?

Léia

Nou, de afgelopen week zijn zowel mijn geduld als mijn flexibiliteit wel gigantisch op de proef gesteld!

Geduld? 5 leerlingen kwamen niet opdagen en die heb ik een berichtje gestuurd met de vraag waar ze bleven! Eentje had zich verslapen, eentje was het vergeten, eentje had in haar agenda gezet dat ze niet ging komen (jammer dat ze dat niet ook even in mijn agenda had gezet) en twee kwamen gewoon veel te laat.

Flexibiliteit? Twee leerlingen kwamen op een door henzelf gekozen ogenblik (toevallig dat ik toen net even vrij was) en 6 zeiden gewoon de les af omdat het ze even niet uitkwam…

agenda

M’n agenda is een zootje en administratief is het bijna niet meer bij te houden!

Gelukkig kwam Aricia vanmiddag langs voor wat coaching. Ze zei dat ik me minder lief moest opstellen, afspraak is afspraak en kom je niet, mooi, hier is de factuur! Te laat? Jammer, dat gaat van je lestijd af en schiet je niet op? Pech, je uur is om. Daag!

Oi, het is dat Aricia net geslaagd is voor haar examen Technisch rekenen in de Zorg (met een dikke 10, ik weet het zeker!), maar anders zou ik haar beslist aanraden een andere richting te kiezen. Provocatief coachen bijvoorbeeld. Daar zou ze vast goed in zijn.

Natuurlijk heeft ze gelijk. Vanaf volgende week ga ik de regels weer wat aanscherpen. Zo kan het echt niet langer! Ik word er trouwens ook wat sjacherijnig van en daar is niemand bij gebaat. Het zal ‘de week voor Pasen’ zijn geweest, of ‘de week voor de zomertijd’, maar zodra die zomertijd begint, dan gaan we ons daar ook strak aan houden!

En zo is dat!

Léia