Archives for category: odd things

Als je langs de supermarkt loopt, mét een hond en zónder tas, ga dan in ieder geval niet naar binnen om slagroom te kopen! Want behalve slagroom doe je ook nog een broodje, een pot mayonaise en een kropje sla…
En misschien red je het nog tot de voordeur, maar dan moet je de sleutel zoeken en de hond wil naar binnen en dan…

slagroom

tja, dan moet je een emmer water gaan halen om je stoepje schoon te schrobben…

En met die slagroom wilde ik nog wel een wolkentaart gaan bakken. Misschien ook maar beter voor de lijn zo.

Léia

Advertenties

Ik heb vandaag besloten de groente uit mijn moestuintje maar eens te gaan oogsten:

oogst

maar ik geloof dat iemand mij al voor geweest is….

Vanavond dan maar weer sla van de groenteboer.

Léia

Het is officieel. Door mij wetenschappelijk empirisch vastgesteld: vaatdoekjes haken (in het zomerzonnetje) is wel degelijk verslavend.
Dit is mijn oogst na 3 dagen:

dishcloths

 

Gelukkig heb je voor een verslaving veel tijd, veel geld en veel geduld in dit geval, nodig en ik heb geen van drieën. Nou ja, veel geld kost het niet, want ik heb nog genoeg bolletjes katoen op voorraad, maar tijd is wel een probleem.

Zo had ik vorige week echt dringend mijn administratie moeten doen. En nu ik daar dan toch eindelijk vandaag mee aan de gang zou, blijkt ineens m’n printerdriver te zijn verdwenen!! Hoe kan dát nou weer?!?

Die administratie is gewoon nooit echt een succes. Ik ga denk ik maar weer even een stukje haken….

Léia

Gister heb ik mijn eerste dishcloth gehaakt.

dishcloth

U wist het misschien nog niet, maar dat is iets van een nieuwe rage, je eigen vaatdoekjes haken. Natuurlijk geef je ze van katoen, want dan zijn ze goed wasbaar en hoe leuk staat dat op je aanrecht. Ik heb de smaak te pakken.

Deze is in stersteek, geloof ik, niet de makkelijkste en zeker nogal bewerkelijk, maar het resultaat mag er zijn. Vind ik. Met zo’n gezellig gekleurd randje….

Wie weet maak ik er nog eentje. Het schijnt nogal verslavend te zijn. Dishclothes…

Léia

Stel, je bent een roomwit vest aan het breien en je besluit om in het namiddagzonnetje, lekker buiten met een kopje koffie, nog even een paar pennetjes te doen…
Als de koffie is afgekoeld tot drinktemperatuur, vouw je voorzichtig het breiwerk in je schoot, want er moeten geen ongelukjes mee gebeuren! Net als je het mokje behoedzaam naar je mond brengt, zie je een vlieg, die zich aan de binnenkant van je mok tegoed doet aan het smakelijke schuim. Je vraagt hem nog vriendelijk of hij zich wil verwijderen, maar hij luistert niet naar je (puber waarschijnlijk) en je besluit hem dan maar weg te blazen.

wit vest

Hoe fijn is het dan, dat alleen je haren, je gezicht (tot in je ogen) en het boezemgedeelte van je T-shirt onder de koffiespetters zitten, en NIET je breiwerk!!

Weer zo’n momentje om je zegeningen te tellen…

Léia

heb ik een hoed gehaakt. Ik kan namelijk heel slecht tegen de zon op mijn bolletje…  en daarom droeg zij een hoedje.

Maar hoewel de foto waar ik voor ging een vlot model met een opstaande rand beloofde, en ik mijn hoed zelfs nog uitgebreid had behandeld met een nieuw aangeschafte bus van die overhemd-stijfselstrijkspray, kwam ze in Frankrijk zó uit de koffer…

image

All but charming. Gelukkig heb ik haar in Frankrijk niet echt nodig gehad.

Maar wat te doen om het ding te redden? Jana stelde voor een baleintje in de rand te haken….

image

Ik vind het een geslaagde actie. En wanneer komt dan nu eindelijk die zon…?

Léia

Wie breit er nou sokken in de zomer? Nou, ik vanzelf…

image

De linker is me wat te groot, want voor een jongeman, de rechter is ietsje aan de krappe kant, want voor…..?

Let op: Rechts en links is aan de voeten, voor het geval je mijn smaak, danwel mijn richtingsgevoel in twijfel aan het trekken was.

Hoera voor de zomer met handwerkweer!

Léia