Archives for category: natuur

Ik heb vandaag besloten de groente uit mijn moestuintje maar eens te gaan oogsten:

oogst

maar ik geloof dat iemand mij al voor geweest is….

Vanavond dan maar weer sla van de groenteboer.

Léia

Advertenties

Misschien heb ik het al gezegd, maar ik ben dus de kamer aan het opknappen. Dat gaat niet heel supersnel en handig (behalve als mijn zus helpt, die is wel supersnel en handig), want zo even tussen de bedrijven door een wandje behangen, een deur afschuren of een plafonnetje verven in je uppie, dat valt nog niet mee.

Gister heb ik ruim 2 uur gedaan over 1 baantje behangen. Niet omdat ik niet kan behangen, maar omdat er een kast voorstond van 4 meter lang en 2 meter hoog, die eerst helemaal leeg en daarna door mijzelf verplaatst moest worden. Oh ja en het was zo’n baan met een hoekje om de vensterbank en 3 radiatorbuizen-aan-de-muur-vastzetters. Maar het is gelukt.

Vandaag ga ik de klus afmaken, en dat betekent wel dat ik eerst een monsterontbijt moet gaan nuttigen om de piano en de koelkast ‘even’ van de muur te halen….

Oh, daar ging het niet over. Toen mijn kamer langzaamaan steeds fraaier werd, opperde mijn zus dat ik nou ook eens die rommel in de vensterbank weg moest doen en er wat fatsoenlijke kamerplanten in moest zetten….

ROMMEL??

Ik had een gemberworteltje liggen en daar kwam een groen sprietje aan. Ik deed hem in de aarde, maar het sprietje verschrompelde en verdween. Maar kijk, maandenlang geduldig water geven later:

gemberplantje

Laatst kocht ik een tomatenplantje. Ik wilde hem in de tuin zetten, maar nog terwijl ik een gat voor haar aan het graven was, zag ik de slakken alweer oprukken. Dan maar lekker binnen achter het glas. En kijk:

tomatenplantje

En tot slot: ik ben ooit begonnen met avocadopitten in een potje te stoppen. Daar heb ik nu 5 planten van, maar dat zijn inderdaad niet moeders mooisten. En ik heb gelezen dat het wel 10 jaar kan duren voor er ooit een avocado aankomt. Geeft niet, ondertussen groeien ze lustig door. Laatst heb ik ze verpot en toen heb ik wat compost toegevoegd uit mijn eigen ton. En kijk wat er nu allemaal tot leven komt!

Het meeste is waarschijnlijk gewoon onkruid, en heel misschien zit er ook nog wel iets fleurigs tussen.

Rommel! Ik heb een vensterbank vol liefde en geduld. Dat heb ik.

Léia

Tijdens mijn lunchpauze streek ik even neer bij de vijver voor ons pand, omdat het daar een gekwaak was van jewelste. Jammer genoeg staakte de herrie vrij snel wanneer ik in de buurt kwam en zag ik alleen nog kikkertjes in perfecte schutkleur over het eendenkroos hippen. Toen ik wegliep, begon de herrie weer aan te zwellen. Ik vond het gek, want die vijver is alleen gescheiden van een nogal drukke doorgangsweg, door een miezerig heggetje en daar trekken ze zich dan niks van aan….

Kikkers hebben dus blijkbaar slechte oren, maar ze zien je wel met die bolle oogjes. Ik trok me daarom terug achter een bosje om ze te kunnen bespieden. Er was namelijk iets vreemds met die kikkers. Ze maakten een raar geluid. Ja, tussendoor was er ook wel gewoon wat gekwaak, maar voor het grootste deel was het een luidruchtig gereutel.

Het duurde niet heel lang voor ik ontdekte dat die bijna onzichtbare springertjes tussen dat eendenkroos ofwel net óp, of juist van een ander kikkertje áf sprongen. En dat merkwaardige gereutel, dat moet iets van een paringszang geweest zijn. Een kikker maakt dus een gigantische klereherrie als hij bezig is op een ander kikkertje te wippen, maar o wee als je ernaar kijkt…. dan klaptoediemond.

kikkers

Het is niet om aan te zien, het horen vergaat je en ik kan er nu ook maar beter over zwijgen.

Laten we het er maar op houden, dat zelfs de psyche van een kikker wel eens wat in de war is, maar dat hij in ieder geval nog wel wat meer te melden heeft dan “kwak”.

Bijzonder, natuur.

Léia

PS: niet te geloven, het is me gelukt een filmpje op youtube te downloaden!

Wordt het echt nu alweer herfst? Ik heb inmiddels een hele verzameling eikeltjes van het pad geraapt, waar ik met mijn blote voetjes bovenop stond…

eikeltjes

Binnenkort maar weer even het garagedak op (daar liggen ze bij bosjes!) en dan even bij Jaap langs. Zijn varkentjes zijn dol op mijn eikeltjes.

big van jaap (2)

Ze kijken er waarschijnlijk alweer naar uit!

Léia

Mij zul je niet vaak horen klagen over het weer. Het meeste weer vind ik namelijk ook wel prima. Een flinke herfststorm: ideaal weer voor een handwerkje, gezellig met warme chocolademelk voor de open haard (die ik niet heb hoor, maar het idee is zo leuk). Datzelfde geldt natuurlijk ook voor sneeuw en ijs! Die knapperige knisperige frisheid van buiten en dan die smoeke warmte binnen, heerlijk!

Het enige weer waar ik niet zo van houd, dat is hitte. Zodra de temperatuur de 30 graden nadert, dan ben ik niet meer zo blij. Een heerlijk voorjaarszonnetje, ja, dan zit ik buiten op mijn schommelbankje. Die warme zonnestralen na een flinke regenbui, ja, ik ben in de tuin te vinden. En in het najaar, met zo’n waterig zonnetje een stevige wandeling maken, ik ben erbij! Maar die ploertige, alles verzengende zomerzon, nee. Dus terwijl iedereen jubelt over het prachtige zomerweer, verstop ik mij ergens in de schaduw onder een hoedje.

En vandaag gebeurde er dus iets raars. Al de hele week riepen ze op radio en tv dat het dit weekend eindelijk weer prachtig zomerweer ging worden. Daar word ik dan dus niet per definitie vrolijk van, maar vooruit, na al die regen is het toch ook wel weer fijn om de zon eens te zien schijnen. En nu ben ik dus teleurgesteld.
Gister was het al niet veel soeps, maar toen kon je nog in je T-shirtje buiten zijn. Maar dat schitterende weer dat voor vandaag beloofd was:

Het waait, het is helemaal niet eens een beetje warm en de lucht is grijs, grijs, grijs. Geen wolkje voor de zon, nee, alleen maar grijs.

Daar ben zelfs ik een beetje teleurgesteld van. Nou, vooruit. Vest aan, theewater opzetten en dan maar weer een opruimklusje oppakken. Of toch een breiwerkje…

Léia

Het is het prachtigste weer van de wereld en ik zit hier binnen te typen. Waarom? vraag je je af? Jij (ik dus) hebt toch zo’n prachtige tuin met overal heerlijke bomenschaduw? Ja, dat is waar, maar… Nou ja, dat zit zo.

Gister zat ik heerlijk op mijn schommelbankje onder de overhangende takken van de liguster van de buurvrouw. Eigenlijk wilde ik die takken wegsnoeien, maar niet nu, want ze staan in bloei. Boven mijn hoofd was het een vriendelijk gezoem van tientallen bijen en kleine hommeltjes die zich tegoed deden aan de ligusterhoning. En trouwens, die bloeiende liguster ruikt ook heel lekker, dus zeker geen straf om daar onder te schommelen.

liguster.jpg

Maar vandaag was het anders. Het gezoem was een stuk sterker dan gister en bij lange na niet zo vriendelijk. Oké meer bijen en hommeltjes geeft ook meer gezoem, maar moeten ze nou echt ruzie gaan lopen zoeken? Verbaasd wierp ik mijn blik op het nijvere bijenvolkje boven mijn hoofd en wat zien ik? Wespen!

Gister zat ik volstrekt angstloos te genieten op mijn bankje. Het is mij zelfs gelukt om met mijn telefoon een bijtje te vangen!

bij.jpg

grote bij.jpg

Bijen, daar hoef je niet bang voor te zijn. Immers, bijen steken niet (tenzij in ernstige nood). Een bij die je steekt, die gaat dood en zo’n bij zal dus wel wijzer wezen.
Maar wespen… Dat zijn gewoon krengen! En je kan het horen aan hun irritante, ruziezoekerige gezoem! Daar wil je eigenlijk liever niet onder zitten, zeker niet als ze hun collega-insecten de honing van het brood lopen te snaaien. En wespen kunnen je zo vaak steken als ze willen. Daar hebben ze lol aan.
En ik ben ook nog eens redelijk gevoelig voor wespensteken. De laatste keer dat een wesp mij in mijn voet had gestoken, en ik naar de dokter ging omdat mijn voet al voor de helft blauw was gekleurd, kreeg ik te horen dat ik ook niet veel langer had moeten wachten, want dan was ie (mijn voet) er wellicht afgevallen. En ik heb me ook laten vertellen dat zo’n wespenovergevoeligheid alleen maar erger wordt…

Dus nu zit ik binnen. Hier kan ik geen vlinders of bijen of andere Pokémon-live wezentjes vangen in m’n telefoon. Wel dit:

dex uitgeteld.jpg

Een uitgetelde Dex. Die ligt ook liever binnen na te hijgen van een vrolijke wandeling met Tessa, dan buiten waar het zo lekker warm is.

Ik ga maar even een smoothie maken voor mezelf. Ik heb in de koelkast nog allemaal rooie vruchtjes liggen…

Léia