Sinds vorig jaar oktober ofzo, heb ik een abonnement op de sportschool van Sportstad Heerenveen. We hebben hier verschillende sportscholen en ik heb er ook al eens een paar geprobeerd, maar mijn conclusie was eigenlijk altijd: Sportschool, nee, absoluut niks voor mij! En eerlijk gezegd vind ik dat nog steeds, maar het grote voordeel bij Sportstad is, dat je er dan wel voor niks mag komen zwemmen….

En ja, in oktober had ik bedacht dat ik weer zou gaan zwemmen. Ik had nog een prachtig badpak in de kast hangen; een soort strapless, maar wel met stiekem een touwtje in de nek. Voor de zekerheid? Zekerheid schmekerheid, want de eerste de beste keer dat ik het water in dook, lag het bovenste deel van mijn badpak binnenstebuiten op mijn buik gevouwen en mijn twee dames dreven lustig op het wateroppervlak. Oeps! Ik heb het nog een paar keer geprobeerd (bandje wat strakker geknoopt, badpak wat hoger opgetrokken), maar het effect bleef steeds hetzelfde.

zwembad.jpg

Inmiddels was ik al verkocht aan zwemmen (hoe kan ik ooit vergeten zijn hoe heerlijk dat is?), dus ik vond in de sportwinkel een peperduur badpak, waar ik er warempel niet eens zo dik in uitzag en dat netjes op z’n plek bleef als ik gracieus van de duikplank dook.
Even tussendoor: hoe oneerlijk is het dat badpakken nooit in de uitverkoop zijn? Nee mevrouw, badpakken (voor ouwe dames) worden het hele jaar door wel verkocht. Bikini’s, dat is meer voor jonge meiden die elke zomer een nieuw exemplaartje willen….

Na een keer of wat baantjes getrokken te hebben, tussen baanbezitterige, ijdele mannen door ’s ochtends vroeg, en kwebbelende vriendinnenparen door ’s avonds, raakte ik eigenlijk al wel een beetje verveeld. De meeste lol had ik in het weekend, als er allemaal attributen in en rond het bad liggen, voor de kinderen (en mij) om mee te spelen.
En zo kwam ik bij aquatrimmen terecht. Vreselijk leuk! Elke week gebruiken we andere speledingetjes (zwemvliezen, wetbelts, rubberige slangen, onderdoorduikdingen, plankjes) om onze zwemvaardigheden mee te trainen. En ik vind het geweldig!

Ik en zwemmen zijn beste maatjes geworden. Niet alleen vind ik het heerlijk om door het water te glijden, als een zeemeermin (het voelt als een zeemeermin, het ziet er waarschijnlijk eerder wat uit als een zeekoe), maar ik heb ook ontdekt dat ik me heel erg relaxt voel door die mooie zachtblauwe kleur van het zwembadwater.

Afijn, als lid van de sportschool, maakten ze voor mij ook een afspraak bij de fitness. Oké, vooruit dan maar. Tot mijn verbazing kwamen bij deze sportschool eigenlijk vooral wat oudere mensen (nog ouder dan ik zelfs). En daar zit je dan wat op zo’n apparaat, met een speciaal voor jou gemaakt programmaatje, het systeem houdt je prestaties bij en je krijgt er ook nog gratis koffie. Lollig. Best leuk. Dat kan ik ook wel doen, zo 1 keertje in de week. En verder mag je ook nog gratis naar allerlei groepslessen (ik heb al een paar keer gezumbaad, geyogaad en gebodybalanced). Ja, ik haal mijn sportschoolabonnement er zo wel uit.

fitland.jpg

Maar nu hangt ineens de stad vol met een soort van agressieve posters van boksende gespierde meiden, gewichtheffende sixpackers en met kettlebells zwaaiende jongemannen; Sportstad is overgenomen door Fitland. Oi!
Onmiddellijk kreeg ik een uitnodiging om me in te schrijven voor ‘the real fitness journey’. Niks gezellig een beetje aan zo’n apparaat hangen: arbeiten sollst du!

“Wat is je doelstelling?” Vroeg het meisje achter de balie. En toen ik niet meteen antwoord gaf: “Waarom kom je hier?”
Eh… nou… Hoe leg je aan zo’n meisje uit dat je als vrouw in de overgang zomaar je model kwijtraakt? Dat je een soort van vierkant wordt met een bult ergens middenvoor? En dat je graag iets terug zou willen zien van je échte figuur dat daarbinnen vast nog wel ergens verstopt zit?

fotland

Shape dus. Er is ook starter, strenght en sport. Best een compliment eigenlijk dat ze me niet als starter classificeerde… “Dan maken we even een afspraak voor de stootzaktraining”. De WAT? De stootzaktraining. En ze duwde me het programma voor mijn shape journey in handen. Een jaar lang ga ik eraan geloven. Aan gymballs, foamrolls, cable cross, ropes, ja zelfs aan kettlebells (ik haat kettlebells) en RIP60… Van dat laatste verwachtte ik dat je er op je 60e dood bij neer zou vallen, maar het blijken een soort elastieken te zijn waar je op allerlei rare manieren aan moet gaan hangen.

Volgende week heb ik mijn eerste afspraak, maar die moet ik helaas gaan afzeggen, want dan heb ik al een andere afspraak in de agenda staan…. Zou het wat worden?

Léia

Advertenties