Gister stond in het teken van de hond. Ik heb haar flink geknipt (zelfs het prachtige waaierstaartje), gewassen, gekamd en in de vlooienderrie gezet. Dat laatste vindt ze helemaaaal niet fijn; volgens mij tast dat gif ook een flink aantal hersencellen aan, want blijkbaar hoort ze nu en dan hele enge geluiden en rent dan met een bloedvaart naar mij toe om dekking te zoeken onder mijn stoel, of nog erger, onder mijn dekbed!

Maar goed, gister was ik dus de doggygroomer. Groomster. Best veel werk trouwens; de vuilnisbak (30 liter) zat serieus halfvol hondenhaar. Meestal knip ik haar buiten (en laat die haren dan lekker vliegen), maar gister was het daar te slecht weer voor.
Toen we eindelijk klaar waren en ze door het huis liep te schurken om die vlooienzooi van haar schouderbladen weg te werken, vond ik dat ze wel wat lekkers verdiend had.

Niks meer in huis natuurlijk. Ja, Dentastix, maar ik vermoed dat er ook iets mis is met Tessa’s gebit, want die stix krijgt ze niet weg. Tenzij ik ze in kleine stukjes snijd. En als ik daar mee bezig ben, dan begrijp ik ook gelijk waarom mijn hondje die knijterharde stokken niet opknaagt. Ik moet met m’n volle gewicht op het mes gaan hangen om er een beetje doorheen te komen.
Uiteindelijk heb ik dan dus kleine kruisvormige schijfjes, waar ik met veel girlpower de pootjes afbreek. En om het dan leuk te maken, pak ik de kong.

dentastick.jpg

Misschien weet je nog wat Pong is? Dat allereerste computerspelletje, waarbij je een balletje van links naar rechts over je scherm moest schieten, door aan de zijkanten van je scherm een schijfje op en neer te bewegen, waar het balletje dan precies tegenaan moest kaatsen. Niet vreemd dat ze dat pong genoemd hebben, want het had natuurlijk veel weg van ping pong.

Zo heeft een kong dan weer helemaal niks te maken met King Kong. Denk ik. Het is gewoon zo’n rubbergeval in de vorm van een alikruikje, maar dan zonder het scherpe puntje, waar je hondensnoepjes in kunt doen en dan heeft zo’n hond even wat te doen voor alle snoepjes heroverd zijn van de kong.

kong

Tessa heeft er niet zoveel moeite mee. Ze kruipt met haar snoetje bijna dat ding in en als ze er met haar tong niet meer bij kan, dan geeft ze de kong een schop en hupsakee. Ze heeft meer werk met het verkauwen van al die (nog steeds supertaaie) stukjes Dentastick. Ik betwijfel dan ook dat ze er een schoon gebit (en bijpassende frisse adem) van krijgt. Misschien toch maar eens een tandenborsteltje kopen. Of snoepjes met mintsmaak…

Léia

Advertenties