Gister in de trein heb ik mijn dochter proberen uit te leggen, dat als je jezelf niet oplegt om elke avond een blog te gaan schrijven, dat er dan een heleboel verhaaltjes verloren gaan, domweg omdat je ze niet ziet.

Wanneer je je namelijk voorneemt om elke avond iets neer te pennen, geloof me, na 366 dagen ga je dan onbewust de hele dag een beetje opletten of je ook iets ziet waaraan je ’s avonds weer een paar honderd woorden kunt wijden.
Ze vond het maar onzin, maar ik keek naar de wolken en zag een verhaaltje dat ik bij zulke wolken in zo’n helderblauwe lucht altijd aan slagroom moet denken, ik hoorde een mevrouw naast mij een knisperpapiertje  waar ze haar broodje in verpakt had, opvouwen tot postzegelformaat (dus je kunt raden hoe ik schrok toen ze een krant uit haar tas haalde), in Amsterdam rijen rijen voor de kleedhokjes, waar ze buitengewoon inefficiënt en volgens een waarlijk belachelijk beveiligingssysteem de boel dusdanig stagneerden dat mensen de kleren maar gewoon in de winkel zelf gingen staan passen, die smakelijke jongen bij de Starbucks, vorsten van Catan (het kaartspel dat ik van Lara heb gekregen) blijkt kolonisten voor dummies (en dus door een Belg in begrijpbare stukjes uit elkaar gehaald), de dinoplaatjes van de Albert Heijn en de app met viewer; overal schuilt wel een blogje in of achter.

rozen.jpg

(weer een kaartje van jijislief.nl; heb je nou al eens zo’n leuk, gratis e-cardje aan iemand gestuurd?)

Maar dit was de 366e in de rij. 366 blogs sinds 4 juli vorig jaar.Ik vind het knap van mezelf. De enige challenge die gelukt is, hoewel.. ik ben in het afgelopen jaar echt wel gezonder gaan eten (maar geen gram afgevallen). Met de gym en het huishouden gaat het nog niet zo goed helaas.

Natuurlijk had ik nog een foto beloofd vanwege mijn gekapte haar, maar de enige foto die we gemaakt hebben, Lara en ik, was deze…

zebra.jpg

(Ik ben de zebra).

Morgen ga ik weer op training voor 3 dagen (systemisch werk), dus wellicht ben ik echt even uit de lucht, maar ongetwijfeld kom ik daarna weer terug. Misschien niet iedere dag, maar zéker eens per week!

Tot gauw, Léia

Advertenties