Het gebeurt me niet vaak, maar nadat ik gisterochtend thuis kwam van het netwerk-ontbijt, was ik doodmoe. Waarschijnlijk omdat ik wat triest was vanwege het afscheid van Jaap, of misschien toch gewoon omdat ik de laatste dagen niet echt fijn geslapen heb. Zeker die afgelopen nacht niet.

In ieder geval, ik lag zowat te slapen boven de krant. En geloof me, er moet echt wel wat gebeuren voor een sudoku me niet meer wakker kan houden…
Even wandelen met de hond dan maar, daar fris je wel van op! Wie heeft dat bedacht?

foto

Nadat ik een blokje rondgesloft had met het beest, door dat druilerige weer, sleepte ik mezelf de laatste meters in de richting van de steeg die naar mijn achtertuin leidt. Daar kwam mij een in het wit gestoken dame op een fiets tegemoet. Thuiszorg van een niet nader te noemen organisatie, want ik heb vroeger zelf bij Zorggarant gewerkt en deze organisatie was onze ‘concurrent’. Hoewel, Zorggarant, zo heb ik begrepen, is inmiddels ook al opgegaan in de Friese Wouden, maar deze ene mevrouw kende ik in ieder geval niet.

Wat me nou zo opviel: die mevrouw van de thuiszorg (vroeger zouden we zeggen: die dikke mevrouw, maar dat is tegenwoordig niet meer sociaal verantwoord geloof ik) oogde minstens even vermoeid als ik was. Ze zakte met een zucht van haar fiets af, had schijnbaar nog moeite om het ding op de stander te hijsen en verplaatste zich met de snelheid van een zwangere eend over het tuinpad in de richting van de hulpbehoevende deur. Ik heb haar niet meer zien aanbellen, want toen was ik zelf waarschijnlijk al weer thuis.

Wat een raar verschijnsel! Het zal je toch maar gebeuren dat je ziek bent, of in ieder geval kun je niet alles meer zelf doen, en dan komt er iemand van de thuiszorg ook nog even alle energie bij je wegzuigen! Wat verschrikkelijk!

Ik ken Klaasje. Dé Klaasje.

klaasje.jpg

Klaasje is respijtzorger. Een respijtzorger neemt de zorg (tijdelijk) over van mantelzorgers, zodat die ook eens even iets voor zichzelf kunnen gaan doen. Respijtzorg is ontzettend belangrijk, want ook mantelzorgers moeten zo nu en dan weer flink opladen om hun (meestal best zware) taak te kunnen vervullen.
Klaasje zit vol energie. Iedereen kan onmiddellijk zien: als Klaasje de boel van je overneemt, dan komt het helemaal goed.

Zo zou het toch ook met thuishulpen moeten zijn?, dacht ik gistermorgen toen ik die mevrouw van de fiets zag zakken. Of heeft deze mevrouw het misschien veel te druk en kan ze de werklast niet meer aan? Zou ook best kunnen natuurlijk, ik weet het niet. Maar goeie reclame was het in ieder geval niet.

Ik ben gisteravond wat vroeger naar bed gegaan. Ik moet er toch niet aan denken dat mijn studenten vanmiddag hetzelfde gevoel van mij krijgen als ik van deze mevrouw. Ik wil gewoon als Klaasje zijn…

Léia

Advertenties