Bijna vergeten! Een van de dingen waar ik heel blij van word, omdat ik er vanaf de eerste ontmoeting al verliefd op was: mijn horloge:

horloge.jpg

Ik heb jaren zonder horloge gelopen, omdat ik nergens een horloge vond dat ik écht mooi vond. Ik had bijvoorbeeld wel even zo’n gratis gevalletje van de Yves Rocher ofzo, maar niet eentje die er als sieraad mee door kon. Tot ik deze vond bij ‘De Parel’, de juwelier hier op de Wettertoer in Heerenveen. Je hoeft er niet om te gaan zoeken, want die mevrouw is er vorig jaar mee gestopt. En vlak voor ze de deur dicht gooide (ze was al aan het inpakken), heb ik nog een nieuw bandje aan mijn horloge laten zetten.

Dat bandje had een Italiaansachtige naam (Florentijns ofzo), maar dat kan ik nergens op het internet terugvinden (zelfs niet op de Skagen-site). En de juwelierster kan ik het niet meer vragen. Het bandje schittert namelijk altijd heel prachtig in het licht, maar dat kun je op de foto dan weer niet goed zien.
En de wijzerplaat is van parelmoer. En hij is zo prachtig plat en eenvoudig.

Ik zag op de foto dat hij ook al wat bekrast is. Ja, dat krijg je als je wat ouder wordt. Maar ik blijf hem trouw, tot ie het loodje legt.

Léia

 

Advertenties