Dit weekend stond in het teken van de schaar. Gister heb ik de hond geknipt (en ook mijzelf een beetje) en vandaag het gras. Met een schaar ja, want het was zo hoog dat de grasmaaier er niet meer doorheen zou kunnen komen. En bovendien was ik bezig geweest om met een schep de paardenbloemen weg te steken, waardoor mijn gazonnetje nu meer weg heeft van een bungalowpark. Voor mollen. Dat is ook niet gunstig voor de grasmaaier.

Het knippen van de hond ging nog wel redelijk goed, al was het wel wat een bloederige boel. Nee nee nee, ik heb niet in de hond geknipt! Ik knip altijd haar haar tussen mijn vingers. En daar knip ik dan nog wel eens in ja.

knipwond.jpg

Het gras ging zo gemakkelijk niet. Het is toch maar een rare toestand in de natuur. Heb je ergens in je tuin tussen de plantjes een klein plekje aarde vrij? Hup, daar groeit gelijk een graspol. Maar in je grasveldje… allemaal lege plekken! En waarom moeten nou uitgerekend daartussen allemaal andere planten willen groeien? Nou ja, planten… onkruid vooral. En eikenboompjes.

Eerst had ik het nog geprobeerd met de heggenschaar. Maar die was zo bot, daar kreeg ik nog geen grassprietje mee door midden (laat staan een heg). Toen vond ik had nog een ouwe schaar, die daarentegen wonderwel gras doorsneed. Helaas liet de kwaliteit van met name de handvaten nogal te wensen over. Maar niet getreurd, niets dat een flink stuk tape niet kan verhelpen… Waarschijnlijk ben ik een van de weinige mensen die een schaar doormidden kunnen knippen…

grasschaar.jpg

Jammer genoeg had ik gister van de weerman op tv begrepen dat het vandaag zou gaan regenen en onweren enzo, dus ik dacht: Fijn, dan kan ik mooi met mijn administratie aan de gang. Maar nee hoor, prachtig weer! Moest ik de hele dag natuurlijk buiten bezig…

Gelukkig kan ik de komende week nog genoeg binnen zitten…

Léia

 

Advertenties