Ik heb de laatste tijd wel wat lopen miepen over dat mensen me niet zien, of althans, me niet lezen, maar dat heeft ook zo z’n voordelen.

Vorige week heb ik bijvoorbeeld in de voormalig Dixons (wat nu zo’n witte dumpzaak is geworden) een Sinterklaaskadootje gekocht voor mijn zoon. En dat kan ik hier rustig even laten zien, want hij leest ook mijn blog niet.

bieropener.jpg

Hoe leuk is dat? Mijn zoon is een fervent bierdrinker, dus zo’n handig dingetje (ringetje) komt altijd van pas. En als je hem kwijtraakt, heb je er nog eentje op reserve liggen ook!
Niet dat mijn zoon alleen maar bier drinkt hoor, welnee, een cognacglas is ook een leuk Sinterklaaskado, of van die gezellig shotjeglaasjes.
Grapje lieverd, grapje (voor het geval iemand nou weer zegt: “Je moeder heeft op facebook gezet dat je een zuiplap bent…”).

Te vroeg voor Sinterklaas? Ja, luister eens, met of zonder Zwarte Pieten (bij voorkeur met trouwens): het is nooit te vroeg voor Sinterklaas. Nou ja, voor het verzamelen van kadootjes bedoel ik dan, want wij vieren dat altijd nogal uitbundig. Niet extravagant, maar wel uitbundig.

Dat mijn zoon mijn blog niet leest heeft trouwens nog een ander voordeel: ik kan hem al mijn wilde verhalen nog vertellen, terwijl andere mensen ze vaak al ergens voorbij hebben zien komen. En als ik dan per ongeluk een beetje overdrijf, dan moet ik weer uit gaan leggen wat dichterlijke vrijheid is enzo.

Nou kom, het is zondag. Ik neem nog een wijntje…

Léia

Advertenties