Lara, mijn dochter, is ook zo’n verse muntthee met honingtroela. Je weet wel, van de reclame. Ook al zegt ze op z’n tijd ook geen nee tegen een halve liter bier, of een flesje wijn.

muntthee.jpg

Toen we afgelopen zaterdag (na de kapper) even wat gingen eten en drinken in Amsterdam, stond daar ineens weer zo’n kopje heet water met een struik erin voor mijn snuffert. Wat ik dus absoluut niet begrijp, is waarom dat muntthee heet. Er zit namelijk geen draadje thee in. Thee is een plant. Als je dus thee wilt gaan drinken, dan giet je wat kokend water over de gedroogde blaadjes van een theeplant, laat dat even intrekken, haalt de blaadjes eruit en dan heb je een drankje met een heerlijke smaak en een prachtige kleur. Thee!

Verse muntthee… wat dus helemaal geen thee is… dat is een plantje dat je een tijdje laat baden in heet water en dan wordt het water groen! En het smaakt wat naar dat muntplantje. Maar niet naar thee.
Muntthee is volgens mij een kopje thee, waar iemand wat munt aan toe heeft gevoegd, zodat de thee een beetje munterig smaakt. Maar nog steeds naar thee. Met die prachtige theekleur. Net zoals citroenthee gewoon thee is met daarin wat citroensap, of misschien wat van het schilletje.

Maar goed, toen ik die muntstruik daar voor mij zag, moest ik weer even denken aan ons avontuur op Kreta, toen ik met mijn zus ergens in een schattig Grieks dorpje op een terrasje plaatsnam op zo’n regisseursstoeltje. Dat terrasje was niet helemaal waterpas; eigenlijk was het gewoon heel scheef. Dus toen mijn zus haar derrière op zo’n gammel stoeltje liet zakken, ging ze in slow motion, aaaaaaaaachterover met de beentjes in de lucht. Drie Grieken kwamen aangerend om haar overeind te helpen. Het was vreselijk gênant, maar ook verschrikkelijk grappig.

fotoos vakantie kreta jane096fotoos vakantie kreta jane097

Voor de schrik bood de mevrouw van dat terrasje mijn zus een overheerlijk kopje Griekse kruidenthee aan en hoewel ik haar nog dwingende ‘Nee, doe dat niet!’-blikken toewierp, nam ze het aanbod gretig aan. Toen die mevrouw terugkwam met een groot glas kokend water met daarin de plantaardige inhoud van haar aquarium! pieste ik bijna in m’n broek van het lachen. Zus heeft de hele suikerpot en de halve honingpot erin geleegd, maar het mocht niet baten. Deze ‘thee’ was ook niet groen, maar heel eng bruin en absoluut niet te drinken.

Die mevrouw kwam zeker nog drie keer langs om te vragen of het weer wat ging en of de thee nog een beetje goed smaakte. Dus ze kon het met goed fatsoen ook niet laten staan.

Het zal wel aan mij liggen. Doe mij maar gewoon een kopje thee. Met wat lekkers erbij…

Léia

Advertenties