Gister was ik met mijn allereerste beste vriendin, Dini, naar de tentoonstelling Breien in het Fries Museum in Leeuwarden. Eigenlijk moet ik zeggen dat we naar het Fries Museum waren, want behalve het Breien hebben we ook Mata Hari bezocht en Beitske, we zijn in het verzetsmuseum geweest en we hebben het verhaal van Fryslan bekeken.

Maar het ging ons om het breien.

Praten-en-breien

Ik kan wel aardig breien. Zaterdag bij de kapper heb ik nog een sok afgebreid (jammer dat we niet met de trein gingen, want dan had ik nou ook de boord van de tweede sok al klaar gehad), ik ben een prachtige sjaal aan het breien van die nep-angora die ik van de handwerkbeurs heb meegenomen en dan is er nog het cyclaamroze vestje, waarvan het patroon niet klopt en dat ik in de tas had meegenomen om de aanwezige breidames om advies te vragen.

Ik kan dus wel aardig breien, maar wat we daar op die tentoonstelling hebben gezien!!
Echt fantastisch wat ze vroeger vooral maakten: zo fijn, zo prachtig gebreid, zo ongelooflijk! Terwijl wij bedachten dat we die steekjes zelfs met een loep nog niet zouden kunnen zien, was er een slaapmuts, met ingebreide tekst!, gemaakt door een blinde mevrouw…
Mijn breien is overigens in de tas gebleven. Toen bleek dat ik zelfs nog iets meer van breien wist dan die mevrouw die daar zat te adviseren… Ik kom er wel uit, denk ik.

Misschien moet je wel een beetje verstand van breien hebben om de tentoonstelling te kunnen waarderen, maar dat is dan weer leuk aan het Fries Museum; als je hier niks aan vindt, dan ga je gewoon zo’n andere expositie bekijken.

En het museumcafé was ook een plezier! Dini at bûter, brea en griene tsiis. Zag er heerlijk uit! Ik at een tonijnsalade en die was ook om te smullen. En natuurlijk weer die verse muntthee… die hadden ze er ook.

Echt een aanrader, moet je doen, Fries Museum in Leeuwarden.

Léia

Advertenties