Of: Hoe wij niet met de NS in Amsterdam kwamen

Lara en ik gingen gister naar de kapper. In Amsterdam. Lara had 2 kaartjes gescoord bij de Kruidvat (want als je geen kortingskaartjes hebt, kun je sowieso beter met de auto gaan…) en voor de zekerheid vertrokken we een trein eerder dan noodzakelijk. NS hè, je weet maar nooit en je wilt niet te laat bij de kapper aankomen kakken.

station heerenveen.jpg

We hadden het allemaal keurig gepland en stonden netjes op tijd op het perron. Onze trein had vertraging, tja, ijs op de rails… Al snel werd er omgeroepen dat de trein naar Leeuwarden over enkele minuten zou gaan vertrekken. Wij vroegen ons af waarvandaan, want in Heerenveen was de trein naar Leeuwarden nog niet aangekomen…

Gelukkig kwam onze trein wel aan en Lara checkte onmiddellijk de Wifi. Oi, die trein naar Leeuwarden? Die stond vast tussen Meppel en Steenwijk! Daar kwam de conducteur, gekleed in een knalgeel jack en gewapend met een politieriem met heuse handboeien en een holster voor zijn digitale spoorboekje, waar hij met zo’n neppennetje (waar je heus niet echt mee schrijven kan) driftig op stond te tikken. Je kent die dingen wel, waar ze tegenwoordig ook mee aan je deur komen als ze een pakje brengen, en dan moet je daar een handtekening op zetten, die vanzelfsprekend helemaal nergens op lijkt en dus kun je er ook net zo goed een kruisje op zetten, want die handtekening is van nul en generlei waarde!

De conducteur, die dus uit al zijn poriën riep dat er niet met hem te spotten viel, was erg aardig en op Lara’s verschrikte vraag hoe dat nou zat met die kapotte trein, trok hij onmiddellijk zijn apparaatje uit de holster te voorschijn en begon er allerlei morsesignalen op te roffelen. Nee hoor, geen probleem, wij zouden van die trein geen last hebben, we konden er wel langs, en dames, nog een verrassing, deze trein reed vandaag in één keer door naar Amsterdam, dus we konden lekker blijven zitten.

Wat waren wij verheugd. Dat was nog eens een verrassing! Zoiets tref je niet vaak bij de NS. Ondertussen had Lara’s telefoon evenwel hele andere berichten te melden. En ja hoor, nog geen halve minuut later stond de vriendelijke conducteur weer aan onze zijde. Sorry dames, deze trein gaat niet verder dan Steenwijk. Daar pikken we de gestrande passagiers van die kapotte trein op en gaan daarmee terug naar Leeuwarden. Jullie moeten dus uitstappen en wachten op de volgende trein naar Zwolle. Aha en hoe laat zijn we dan in Amsterdam? Ja, té laat natuurlijk! Oh wacht…

Ik krijg net een melding dat de bovenleiding is gesprongen tussen Meppel en Zwolle… Mijn collega roept het zo wel even om… en weg was ie. Letterlijk ten einde raad.

Wij ook. Wat te doen? Ik had visioenen van 1 januari 2014, toen er ongeveer hetzelfde gebeurde toen ik een etentje had in Leiden. Drie storingen verderop en uuuren te laat kwam ik uiteindelijk in Leiden aan…

Ik riep: “We gaan terug! We blijven in deze trein zitten en we gaan terug! Zo gaan we echt niet in Amsterdam aankomen! ”
En dan? Het was zo ongelooflijk mistig dat we vanuit het treinraampje nog geen meter het weiland in konden kijken. Lara wilde met die mist niet autorijden. Ik wel.
We gingen terug, best een angstig ritje nog, want de leiding knetterde en de trein stotterde, maar zowaar, Heerenveen heeft ie gehaald. Op het station belde Lara de kapper om de situatie uit te leggen. “We kunnen nu in de auto springen, maar dan zijn we wel een half uur tot drie kwartier te laat!” Ik moest nog tanken en met die mist… “Kom maar!”, riep de kapper en wij weer in de versnelling.

En wat voor versnelling. Even buiten Friesland viel het enorm mee met de mist en ook met de verkeersdrukte, dus hijgend en puffend stormden we, zelfs nog precies op tijd voor onze afspraak, bij de kapper binnen. Die anderhalf uur op en neer treinen naar Steenwijk (een kwartiertje verderop) had ik dus ook in bed kunnen doorbrengen.

’s Avonds weer veilig thuisgekomen, zaten we met onze mooie haartjes op de bank bij te komen en om 7 uur hoorden we op de radio dat het treinverkeer tussen Zwolle en Meppel (nog steeds!) rekening moest houden met vertraging, vanwege een kapotte bovenleiding. Lekker vlot gerepareerd ook…

Léia

 

 

Advertenties