Ik hou niet zo van Claudia de Breij. Brigitte Kaandorp, die vind ik geweldig, Simone Kleinsma ook, en Chantal Janzen is ook leuk, maar Claudia de Breij, nee…

Alleen hebben Brigitte, Simone en Chantal het boek van Kim van Kooten niet gelezen.

boek kim van kooten

Dat wil zeggen, van hen staat er geen recensie op de binnenkant. Van Claudia wel. Van Claudia en een heleboel andere mensen. Maar van Claudia vond ik eigenlijk dat ze het meeste overdreef:

Jezusminakristustepaard, ik heb het boek uit. Het is echt zó verschrikkelijk goed. Ik moest zacht huilen en hard lachen. Wat heel raar was, omdat ik ook erg verontrust was, voortdurend. Er zijn niet veel boeken die ik uit móet lezen, maar dit kon ik niet wegleggen“, zegt Claudia.

Claudia slaat de spijker op zijn kop. Ik heb niet hard gelachen, want ik was daarvoor toch net iets te verontrust, voortdurend, maar zacht gehuild heb ik wel.

Omdat ik woensdagnacht nog een paar uurtjes wilde slapen, heb ik het met veel moeite toch nog even dichtgeslagen, om het donderdagavond uit te lezen. En gister kon ik nauwelijks slapen omdat ik nog zo vreselijk met het boek bezig was.

Ik kan in alle oprechtheid zeggen dat ik me niet kan heugen dat ik zo’n goed boek heb gelezen. Ik schaam me nu ook een beetje over die stompzinnige poezieplaatjesopmerking van 2 dagen terug. Het verhaal gaat over Puck en Puck heeft een binnenpuck en een buitenpuck. En wij mogen een kijkje nemen en ook voelen aan de binnenpuck. Als je het boek uithebt, doet het bijna zeer om het plaatje op het kaft van Lieveling aan te raken…

boek kim binnenkant

Léia

Advertenties