Ik kreeg waarempel een vraag of ik dan niet een leuke verjaardag heb gehad gister, met al dat onheil waar ik van sprak.

Nou, dat was nog lang niet alle onheil, kan ik jullie verklappen. Zo was er kaasboer Siebren. Die kwam ’s avonds in dat hondenweer aan de deur en aangezien hij niet pal voor de deur kan parkeren, schoot ik snel een paar schoenen aan en een jas en ik liep even mee naar het parkeerterrein. Oh ja, belangrijk detail, ik nam de hond ook mee (kon ze mooi een plasje doen op het grasveldje, dat vroeger een park was – zie een blog of wat hiervoor).

De oude kaas was in de reclame, de eieren waren op, de bieslooksalade heel lekker, de kruidenboter wilde ik wel eens proberen en de worst omdat ik jarig was. En natuurlijk geen tasje meegenomen toen ik naar de kaasbus van Siebren snelde. Maar wel die hond.

Dus daar ging ik: eieren goed beet, daarbovenop de kaas, de beide bakjes en de worst on top, ging prima, flink doorstappen, gauw thuis… Maar… daar was Bram. En door de harde wind was de fiets van Bram omgevallen. En Tessa, die slecht ziet en niet wist wat daar voor een obstakel opdoemde voor ons huis, hield de pas in en en maakte een plotselinge beweging naar links, waardoor haar riem bleef hangen achter de trapper van de omgevallen fiets van Bram…

Het uiteinde van de riem zat om mijn pols en dus schoot mijn linkerhand plotseling naar achter, want ikzelf bewoog nog steeds in een voorwaartse richting. Hier volgt een foto van de eierdoos nadat ik die had opgeraapt en met veel gevloek en getier naar de gootsteen had weten te verplaatsen.

gebroken eieren.jpg

Het kruidenboterbakje was stuk, maaar verder hadden de kaasboerwaren het goed overleefd. De worst is al op, de bieslooksalade aangebroken en de rest bewaren we nog even voor de visite die zaterdag komt fonduën.
Bij de lunch vanmiddag hebben we raffelei (zo noemen wij thuis roerei) gegeten van de geredde restanten…

Maar heus, het was een hele gezellige verjaardag!

Léia

Advertenties