Vandaag precies 14 dagen geleden ben ik gestopt met TV-kijken. En ik moet zeggen: dat is verrekte gemakkelijk. Je doet het als volgt:

a. Als je TV nu aanstaat, zet hem dan uit. Als je TV nu niet aanstaat, ga direct naar b.
b. Zet de TV niet weer aan.

Ik geef toe dat ik wel een paar keer in de gids heb gekeken of er niet iets op was wat ik graag wilde zien, maar dat was er eigenlijk niet, dus ging ik dan maar wat anders doen.

varagids.jpg

Voorheen keek ik ook wel in de gids, en dan koos ik de zender die ik dan maar de minst slechte vond. Hoe vaak heb ik niet half een programma gekeken, omdat ergens halverwege een ander programma begon dat ik eigenlijk beter vond, maar dat ik dan ook niet uitkeek, omdat ik per ongeluk tijdens de reclame was weggezapt en dan vergeten dat ik er naar keek, omdat ik er toch ook niks aan vond…

Voorheen was het mijn gewoonte om na het werk iets eetbaars te maken en dan schoof ik met mijn bordje voor de TV. Afstandsbediening in de ene hand en een vork in de andere. Tja, wat moet je eigenlijk anders? Tegenwoordig eet ik in de keuken en hoewel ik wel eens een foldertje doorblader onder het eten, of soms zelfs een puzzeltje maak, zit ik toch werkelijk een stuk lekkerder te éten.

En verder? Iets gemist? Nee. Maar andersom: televisie zou een negatieve invloed hebben op je gevoelsbeleving, omdat je wordt overspoeld met negatieve beelden. Ik kan niet zeggen dat ik me een stuk positiever voel nu die negatieve beelden zich niet langer aan mij opdringen. Dat zou er toch ook wel mee te maken kunnen hebben dat ik, áls ik TV kijk, bij voorkeur kies voor programma’s die ik leuk vind. En dat zijn dus niet programma’s waarbij veel dooien vallen, mensen elkaar zitten af te zeiken, of politici de meest waanzinnige onzin zitten te verkondigen. Als ik er niet blij van word, dan kijk ik niet, dus dat zou eerder betekenen dat ik nu minder vrolijk ben dan toen ik nog keek. Maar dat is gelukkig ook niet zo.

Even heb ik nog bedacht dat ik vaak TV-programma’s gebruik ter illustratie van dingen die ik beweer bij het lesgeven. Ken je die serie…? Weet je wel dat programma…? Maar meestal zeggen die kinderen dan toch: “nee, nog nooit van gehoord”, want ze hebben een overduidelijk andere TV-smaak dan ik. Dus daarvoor hoef ik ook niet te gaan kijken.

En dan natuurlijk het effect waar ik de meeste verwachtingen van had: je houd zeeën van tijd over… Nou, ik kan je wel zeggen: ik heb er een oogontsteking aan overgehouden, maar tijd… nee.

oog.jpg
Oogontsteking? Ja, ik dacht nu tijd te hebben om zo nu en dan een draadje te borduren, maar ik kan dat echt niet goed meer zien bij kunstlicht. Dus heb ik aan mijn rechterzijde een schemerlampje, waar ik zo ongeveer middenin zit, om zoveel mogelijk licht te vangen. Dat was blijkbaar wat teveel voor mijn rechteroog. Even niet borduren dus. Althans, niet bij avond.

Score tot nu toe: minder negatieve beïnvloeding – nauwelijks waarneembaar, gemis aan belangrijke nieuwsfeiten – nihil, VT-overschot – helaas nog niets van gemerkt.
Maar ik hou nog even vol, want het bevalt me desalniettemin best goed!

Léia

Advertenties