Twee nachten geleden ben ik door mijn bed gezakt. Het is een Ikea-bed en het schijnt niet een onbekend euvel te zijn. Ik ben namelijk al eens eerder door mijn bed gezakt, dat wil zeggen, het railtje waar de lattenbodem op ligt aan de rechterzijkant, was toen met schroeven en al uit het bed gescheurd. Mijn zoon, die ik gevraagd had dat ding weer even vast te schroeven heeft mij toen uitgebreid uit de doeken gedaan dat hij bij zijn bed (ook van Ikea) ook al eens met allerlei kunst- en vliegwerk de boel had moeten vastzetten. Zijn bed wordt volgens mij ook nogal intensief gebruikt, dus het moet wel wat kunnen hebben.

Nou, hij had het prima gedaan hoor, deze keer was namelijk de linkerkant compleet losgeschoten. En ik was alleen maar een beetje met de hond aan het dollen…

Gelukkig lag er een doos met toner onder het bed en ik heb er eerst ook nog even wat andere rommel onder gelegd, zodat ik niet helemaal scheef op de grond ging belanden. En gelukkig kwam vandaag de vriend van mijn dochter langs. Zo’n handige jongen! Nadat ik een paar keer nogal wat lawaai had gemaakt over het feit dat ik door het bed gezakt was en dat ik dat moest gaan repareren. bood hij spontaan aan om er even voor mij naar te kijken…

foto.JPG

Helaas was de schade onherstelbaar, maar gelukkig is het een Ikea-bed, geschikt voor meerdere diktes matras. En aangezien mijn matras behoorlijk dik is, stond ie op het laagste standje. Lekker praktisch: hij moet een standje hoger! “Maar dan krijg ik een bejaardenbed!”, riep ik verschrikt uit. Nou, het valt gelukkig mee. En het is de hond ook nog gelukt om erop te springen. Ja, hoe moet ze me anders ’s ochtends vertellen dat zij (ik) eruit moet?

foto.JPG

De reparatie is goedgekeurd en de schoonzoon ook. Nou alleen nog even wat orde brengen in mijn gereedschapskist, zodat die arme jongen niet weer zo hoeft te mopperen als er weer iets kapot is…

Léia

 

Advertenties