Ja, Jelle zegt hele verstandige dingen. En die moet je dan daarna ook gaan doen. En dat blijft er dan wel eens een beetje bij….

Maar ik heb Marie. Vanmorgen, toen Marie de deur uitstapte op weg naar huis, wees ze mij op de twee “kerst”boompjes die langs het tuinpad staan en waar mijn buurvrouw in december blauwe lichtjes in had gehangen. Nou waren de batterijen ondertussen leeg, of de lichtjes stuk, ik weet niet, maar de lampjes deden het al niet meer. Een doorn in het oog van Marie, die bij de bloemist werkt.

“Je kunt die lampjes nu wel uit die boompjes halen hoor!”, sprak Marie ernstig. “Ja”, zeg ik: “dat is een goed idee, dat doe ik strakjes wel even.”
Marie blikt verontwaardigd achterom: “Dat moet je niet straks doen, dat moet je nu meteen even doen!” Oh jeetje. Oké Marie, maar ik moet echt eerst even naar het toilet…

En natuurlijk vergat ik het daarna weer. Tot ik de volgende studente uitliet en de boompjes weer zag staan, met die lichtjes die het niet meer deden…
Gauw de schoenen aan en hupsakee, klusje geklaard.

Jelle may have the glory, but Marie has the power!

Léia

Advertenties