Gister tijdens het gezellig gekeuvel, vertelde ik aan een niet nader te noemen collega-ondernemer, dat ik zo heerlijk kon relaxen tijdens het borduren.

“Borduren?” Riep deze (nog steeds anonieme) man: “Je realiseert je wel dat het 2016 is? Wie borduurt er nou nog in de 21e eeuw?”
Oké, een letterlap, vooruit, maar een ijsvogeltje op een schilderijtje, dat was toch zeker helemaal niks?
Ja, beste meneer X, borduren is een van die fantastische therapeutische vormen van handwerken waar je heerlijk rustig van wordt. Net als van breien. Of haken.
Mijn zuster noemt borduren: Liefde op een Lapje.

Ik geef toe, ik vind een Nachtwacht in kruissteekjes ook helemaal niks, maar ik heb mezelf (ooit) getrakteerd op een prachtig borduurpakket. Het was een beloning tijdens mijn burnout-periode. Natuurlijk heb ik eigenlijk nooit tijd om te gaan zitten borduren, want ja, dat is een ongelooflijk tijdrovende bezigheid, maar afgelopen Kerst ben ik er aan begonnen en zowaar, ik heb al een kerstroos af.

borduur.jpg

Het is een bloemenkrans waar alle jaargetijden in zijn verwerkt.

Jammer genoeg kan ik wel merken dat de jaren niet zo lief zijn geweest voor mijn ogen, die dit priegelwerk bij kunstlicht niet zo goed meer aankunnen, maar ik zet door! Het zou leuk zijn als ik op 21 maart het wintergedeelte zou hebben afgerond.

Het is natuurlijk wel een vrijetijdsklusje, en derhalve móet helemaal niks. Dan is de lol er meteen weer vanaf.

En het wordt wel mooi, vind je ook niet Oane?

Léia

Advertenties