Gisteravond, na een nogal laat kerstdiner, hebben we de film Michiel de Ruyter gezien.

michiel de ruyter.jpg

Ik weet niet of het door de Kerst komt, maar nadat de gebroeders De Witt waren vermoord en verscheurd door het volk, kon ik een hele tijd niet verder met die film. Ik had de vreselijkheid van zo’n meute en dat gedrag nog lang niet verwerkt. Misschien kwam het omdat we kort daarvoor nog naar JC Superstar waren geweest, waar eigenlijk ook zoiets gebeurde.

En aan het einde van de film wordt die Michiel de Ruyter dan weggestuurd, terwijl die fantastische Prins van Oranje heel goed wist dat ie dat niet ging overleven. Dat valse gekonkel van die politici, dat elkaar zwart maken, zelfs de dood injagen, dat gesodemieter van je eigen belang voor het belang van anderen, ik werd er zo intens verdrietig en eigenlijk ook boos van! Het past immers ook helemaal niet bij de Kerstgedachte!

Maar, mevrouw Smit, u kunt zich hier nu wel aan gaan zitten storen omdat het toevallig Kerst is, maar u realiseert zich toch wel dat politiek nog steeds een akelig spelletje is en het volk nog steeds in staat is om achter de eerste de beste schreeuwer aan te lopen, die met zijn dikke wijsvinger een schuldige weet te duiden? Dat was 75 jaar geleden nog catastrofaal en dat kan zelfs vandaag de dag nog gebeuren.

Er wordt heel wat afgeschreeuwd in dit land, tegen onschuldige mensen die op zoek zijn naar een herberg in den vreemde. Hebben we wel wat geleerd? Ik hoop dat er meer mensen zijn die zich realiseren dat Kerst eigenlijk bedoeld is voor het hele jaar. Elkaar helpen, een plekje aanbieden, desnoods in een stalletje, als dat het beste is wat je te bieden hebt. In plaats van bang te zijn dat je zelf iets te kort komt…

Léia

Advertenties