Ik heb een Iphone. Niet een hele nieuwe, maar een Iphone niettemin. En ik bel ermee. Ook nog niet zoveel hoor, want ik heb een prepaid telefoon, vooral om gebeld te kunnen worden en te appen natuurlijk.

Verder doe ik er niet zo veel mee. Geen facebook, geen spelletjes, geen flauwekul. Oh ja, foto’s maken, dat wel. Handig, want die foto’s kan ik makkelijk doorsturen overal naartoe. Naar mijn blog bijvoorbeeld. Maar verder is het vooral een telefoon.

RANOMI.jpg

Nou zag ik vanavond bij Humberto Tan (RTL Late Night) Ranomi Kromowidjojo (dat heb ik getypt zonder te spieken). Die gebruikt een app: Limbi. Ik werd er een beetje nieuwsgierig van, want de bedenker was er ook en die was heel enthousiast en ook wel bijzonder. Ik ging dat even opzoeken, die Limbi en het leek me wel wat. Hij is ook app van de week geweest, bij het weekblad Grazia. Die app, dacht ik, wil ik ook.

Job Smeltzer-Limbi.jpg

Ik zocht mijn telefoon op en ja hoor, ik vond limbi best snel in de appstore. En dan even inloggen. Oh poep, waar is dat wachtwoord? Jazeker, binnen 10 minuten gevonden. Inloggen dus. En dan, na een half uurtje doorzetten: U moet even de nieuwste IOs downloaden, want deze app werkt pas vanaf versie 8.0…

Diepe, diepe zucht. Waarom gaat er nou nooit eens iets zomaar? Nou, dan maar even updaten. En wat zegt mijn telefoon? “Nou, ik heb het even gecontroleerd hoor, maar je hebt de nieuwste versie…” 7.nogwat.
NOU DAN NIET!!!

Maar ik heb ook een iPad. Zou die dan misschien…. Even updates zoeken. Ja doe maar updaten… Afijn, half uurtje later: IOs 9.2, ik zit goed!
Hup naar de appstore. Ik weet hoe dat moet: Limbi zoeken. Wil je weten wat mijn iPad toen tegen mij zei?  “Limbi? Die ken ik niet. Nergens te vinden ook. Sorry, nee echt, ik heb geen limbi voor je. Wil je wat anders downloaden misschien? Een stompzinnig spelletje met snoepjes ofzo?”

Het gaat weer aan mijn neus voorbij. Ik wil weer eens iets structureels aan mijn welbevinden doen. Vergeet het maar: die poging eindigt gewoon weer in getier en gevloek! Ik ga naar bed, morgen (belachelijk vroeg) kerstontbijt. En ik zit hier in een absoluut niet-kerstgevoel….

Ik slaap het er hopelijk wel weer uit….

Léia

Advertenties