Op woensdag geef ik les in Groningen. Dat is in de spits en met al die wegopbrekingen toch zomaar een uurtje rijden. Nu ik ’s middags weer een volle huiswerkgroep heb, is het best wel lastig om op tijd te vertrekken. Laat staan om eerst nog even een gezonde maaltijd te bereiden en op te peuzelen…

Gelukkig hebben we dan altijd nog de McDonalds. Ik vlieg door de Mcdrive en terwijl ik in de file sta, probeer ik met 1 hand een Chicken Sensation of een Maestro burger te verorberen. Dat gaat niet altijd even gemakkelijk. En hoewel ik stapels servetjes in de auto heb (die ik altijd netjes op mijn schoot uitspreid) en een flesje handenreiniger, lukt het me meestal niet om helemaal zonder kleerscheuren Groningen te bereiken. Tenslotte is het wintertijd en dus al donker en die saus die kwietst overal tussenuit als je niet uitkijkt. En dat kan dus niet in het donker. Ja, ik kijk wel uit, dat ik niet ergens tegenaan rijd. De auto voor mij bijvoorbeeld.

chicken sensation

Meestal weet ik de ergste schade nog wel wat te beperken met wat poetsen, maar het is me al een paar keer overkomen dat ik ’s avonds thuis tot de conclusie kwam dat ik met een enorme vetvlek in mijn shirt had staan uitleggen dat het meervoud van doos, dozen moet zijn. En de vergrotende trap van vies: viezer.

Ik heb me suf zitten piekeren hoe ik dat nu moest gaan aanpakken. Pas eten als ik tegen tienen thuiskom? ’s Morgens vroeg al iets klaarzetten, dat ik toch nog snel even kan oppeuzelen? Zondags soep koken en daar een kommetje van consumeren? Op de een of andere manier geen succesvolle ideeën. En vandaag had ik ineens de oplossing:

Het schort! Volgende week doe ik gewoon een keukenschort voor als ik naar Groningen ga. Dan kan ik knoeien zoveel ik wil. Nou, niet dat ik dat wil, maar soms is het even niet anders:
If live deals you greasy cards, wear an apron!

Léia

Advertenties